Хаёли худ ҳама бояд , зи сар ба дар кардан

خیال خود همه باید، ز سر به در کردن

Дигар ба олами савдоӣ ӯ гузар кардан

دگر به عالم سودای او گذر کردن

Замони замон ба ҷаҳонӣ расӣдани ишқаш

زمان زمان به جهانی رسیدن عشقش

Вазони ҷаҳон ба ҷаҳонӣ дигар сафар кардан

وزان جهان به جهانی دگر سفر کردن

Ба манзилӣ ки набошад ҳабиб агар бошад

به منزلی که نباشد حبیب اگر باشد

Савдо дида набояд , дар он назар кардан

سودا دیده نباید، در آن نظر کردن

Чу шамъ дар назар ӯ шабӣ ҳавас дорам

چو شمع در نظر او شبی هوس دارم

Ба пои стодну хуши хидматӣ ба сар кардан

به پا ستادن و خوش خدمتی به سر کردن

Мтўлст ба ғояти ҳикояти ишқаш

مطولست به غایت حکایت عشقش

наме тавон ба ибороти мухтасар кардан

نمی‌توان به عبارات مختصر کردن

Фурӯи макаши сухани мӯӣ дар миён эй дил

فرو مکش سخن موی در میان ای دل

Чаҳ лозимаст суханро дарозтар кардан

چه لازمست سخن را درازتر کردن

Дили маро ки ба бӯеаст қонеъ аз ту чу машк

دل مرا که به بویی است قانع از تو چو مشک

Чаҳ бояд ин ҳамаи хуноба дар ҷигар кардан ?

چه باید این همه خونابه در جگر کردن؟

Дарин ҳавас ки туе бояд аввал эй салмон

درین هوس که تویی باید اول ای سلمان

Ҳавои ?данеу уқбои зи сар ба дар кардан

هوای دنیی و عقبی ز سر به در کردن

Ба бод , ҷон ба таманнои дӯст бар додан

به باد، جان به تمنای دوست بر دادن

зи хоки сар ба тамошои ёр бар кардан

ز خاک سر به تماشای یار بر کردن