Даврам аз ҷонону мискин онкӣ шуд маҳҷӯри азу

دورم از جانان و مسکین آنکه شد مهجور ازو

Чун танӣ бошад ки ҷонаш рафта бошад даври азу

چون تنی باشد که جانش رفته باشد دور ازو

Зарра ҳолам намегардад зи ҳоли зарра Эй

ذره حالم نمی‌گردد ز حال ذره‌ای

КоФтоби олами орои бозгирди нури азу

کافتاب عالم آرا بازگیرد نور ازو

Гӯи насими субҳ аз хок дараш бӯе диҳад

گو نسیم صبح از خاک درش بویی دهد

Бӯ ки бустонам дамӣ дод дили ранҷури азу

بو که بستانم دمی داد دل رنجور ازو

Кӣ ба ҷӯии чашм ман бозояд он оби ҳаёт

کی به جوی چشم من بازآید آن آب حیات

То хароби ободи ҷон ман шавад маъмури азу

تا خراب آباد جان من شود معمور ازو

эй Хизр зон чашмаи нӯшин нишонеи бози даҳ

ای خضر زان چشمه نوشین نشانی باز ده

Корўзӣ шарбатӣ дорад дили мҳрўри азу

کاروزی شربتی دارد دل محرور ازو

Чашми масташи роўқ афшон кард чашмамро бипурс

چشم مستش راوق افشان کرد چشمم را بپرس

То чаҳ мехоҳад мудоми он наргиси махмури азу

تا چه می‌خواهد مدام آن نرگس مخمور ازو

Дил чу розаш гуфт бо ҷон ман набудам дар миён

دل چو رازش گفت با جان من نبودم در میان

Дар дарун ӯ буд ва бас шуд роз ӯ машҳури азу

در درون او بود و بس شد راز او مشهور ازو

Ҳарчӣ бодобод хоҳам рози дил бо бод гуфт

هرچه باداباد خواهم راز دل با باد گفت

Ҳамдамаст алқсаҳ натавон доштани мастури азу

همدم است القصه نتوان داشتن مستور ازو

Бар баёзи дида салмон мекунад нақши савод

بر بیاض دیده سلمان می‌کند نقش سواد

Кон ҷӯ бигушоед баборади лўлўи мансури азу

کان جو بگشاید ببارد لولو منثور ازو