Бемор ва бар афтод нафаси дӯши саҳаргаҳ

بیمار و بر افتاد نفس دوش سحرگه

Пайғом ту оварад сабои слмаҳи аллоҳ

پیغام تو آورد صبا سلمه الله

Чун хоки раҳам буд қарорӣу сукӯнӣ

چون خاک رهم بود قراری و سکونی

Бод омад ва бар буии туам май барад аз раҳ

باد آمد و بر بوی توام می‌برد از ره

Боди саҳар аз буи ту бахшед марои ҷон

باد سحر از بوی تو بخشید مرا جان

Бодам ба фидои қадами боди саҳаргаҳ

بادم به فدای قدم باد سحرگه

эй хайли хаёлати сари зулфат ба шабихун

ای خیل خیالت سر زلفت به شبیخون

Ҳар ним шабӣ бар сар ман тохта ногуҳ

هر نیم شبی بر سر من تاخته ناگه

Аз шарми изори ту баровардаи арақи гул

از شرم عذار تو برآورده عرق گل

Вази фикри ҷамоли ту фурӯи рафта ба худ ма

وز فکر جمال تو فرو رفته به خود مه

Бигирист ба хӯни ҷигар ва зор бинолед

بگریست به خون جگر و زار بنالید

Дар нома чу шуд хомаи зи ҳоли дилами огаҳ

در نامه چو شد خامه ز حال دلم آگه

Ҳоли ман шӯрида чаҳ муҳтоҷ баён аст

حال من شوریده چه محتاج بیان است

Ранги рухи ман байн ки беонеаст муваҷҷаҳ

رنگ رخ من بین که بیانی است موجه

Аз хоки раҳами хортар афтода ба Кувайт

از خاک رهم خوارتر افتاده به کویت

Салмон на фитодааст ки бар хезади азин раҳ

سلمان نه فتاده است که بر خیزد ازین ره