Наме пурсӣ зи ҳоли мо , на аз мо ёд май оре

نمی‌پرسی ز حال ما، نه از ما یاد می‌آری

Азизи ман азизонро касе дорад бад-ӣни хорӣ ?

عزیز من عزیزان را کسی دارد بدین خواری؟

Дили ман каз ҳамаи олами ниёзи орад ба даргоҳат

دل من کز همه عالم نیاز آرد به درگاهت

Чунон дилро чунин шояд ки бе ҷурмии бёзорӣ ?

چنان دل را چنین شاید که بی‌جرمی بیازاری؟

Дамам додӣ ки чун чашм худам дорам ба некуӣ

دمم دادی که چون چشم خودم دارم به نیکویی

Чаҳ хезади зини даруни охири бурун аз нолау зорӣ

چه خیزد زین درون آخر برون از ناله و زاری

Ба озор аз дирам ронадӣ ва рафтӣ аз барам акнӯн

به آزار از درم راندی و رفتی از برم اکنون

Тамаъ дорам ки бози ое ва моро низ бо зорӣ

طمع دارم که باز آیی و ما را نیز با زاری

Марои ту моҳи тобоне вале бар дигарон тобӣ

مرا تو ماه تابانی ولی بر دیگران تابی

Марои ту оби ҳайвонӣ агар чаҳ дар дилами норай

مرا تو آب حیوانی اگر چه در دلم ناری

Хушо он вақт ва он фурсат ки андари давлати васлат

خوشا آن وقت و آن فرصت که اندر دولت وصلت

Ба субҳи талъатат то рӯз мекардам шаби торӣ

به صبح طلعتت تا روز می‌کردم شب تاری

Рафиқони хуфтау бедори шаб то рӯзи бахти ман

رفیقان خفته و بیدار شب تا روز بخت من

Дареғи он аҳди бедорӣ ки хобӣ буд пиндорӣ

دریغ آن عهد بیداری که خوابی بود پنداری

Миёни мо ба ғайри мо ҳиҷобӣ нест ме донам

میان ما به غیر ما حجابی نیست می‌دانم

Чаҳ бошадгар дар оеи венаи ҳиҷоб аз пеш бурдорӣ

چه باشد گر در آیی وین حجاب از پیش برداری

Ба зорӣу фиғон аз ман чаро безор май гардӣ

به زاری و فغان از من چرا بیزار می‌گردی

Дили салмони таҳаммул чун тавонад кард безорӣ

دل سلمان تحمل چون تواند کرد بیزاری