Дил бар сари кӯй ту ниҳодем ба хорӣ

دل بر سر کوی تو نهادیم به خواری

Ҷон дар ғами ишқ ту бидодем ба зорӣ

جان در غم عشق تو بدادیم به زاری

Дил дар ғами ишқ ту ниҳодем на бар умр

دل در غم عشق تو نهادیم نه بر عمر

Зеро ки муқӣмаст ғаму умр гузорӣ

زیرا که مقیم است غم و عمر گذاری

То чанд бгрими ман ва то чанд бинолам

تا چند بگریم من و تا چند بنالم

Аз шавқи гул рӯй ту чун абри баҳорӣ ?

از شوق گل روی تو چون ابر بهاری؟

Ман зарраи ночиз ва ту хуршеди длФрўз

من ذره ناچیز و تو خورشید دلفروز

Сад меҳр маро ҳаст ва ту як зарраи надорӣ

صد مهر مرا هست و تو یک ذره نداری

Фарёди зи зулфи ту ки сад бор ба рӯзӣ

فریاد ز زلف تو که صد بار به روزی

Дар рӯз сифедам бинмоед , шаби торӣ

در روز سفیدم بنماید، شب تاری

Ман чун ба сари орми снмо бе ту ки ҳар шаб ?

من چون به سر آرم صنما بی تو که هر شب؟

Хобами барӣ аз чашм ва хаёлам бигзорӣ

خوابم بری از چشم و خیالم بگذاری

Ҷони меҳр лабаш дорад ва шартаст ки ҷон ро

جان مهر لبش دارد و شرطست که جان را

Салмон ба ҳамон меҳр ба ҷонон бисипорӣ

سلمان به همان مهر به جانان بسپاری