Ҳазорат дида май байнам ки май бенанд ҳар сӯе

هزارت دیده می‌بینم که می‌بینند هر سویی

Дареғ ояд марои борӣ ба ҳар чашмии чунон рӯе

دریغ آید مرا باری به هر چشمی چنان رویی

Чу кор афтод бо бахтам наҳуфтӣ рӯйу мӯӣ аз ман

چو کار افتاد با بختم نهفتی روی و موی از من

Ба бахти ман зи мастурӣ фурӯ нагузоштӣ мӯе

به بختِ من ز مستوری فرو نگذاشتی مویی

намеарзад бидон хӯнам ки соидро бёзорӣ

نمی‌ارزد بدان خونم که ساعد را بیازاری

Ту биншин ва ишорат кун ба чашмӣ ё ба абрӯе

تو بنشین و اشارت کن به چشمی یا به ابرویی

Ман он бошам ки бар тобами Аннан аз дасти ту ҳошо !

من آن باشم که بر تابم عنان از دستِ تو حاشا!

Ҳамаи халқи ҷаҳони сӯе агар бошанд ва ман сӯе

همه خلق جهان سویی اگر باشند و من سویی

Хато медонаму оҳӯ ба оҳӯи нисбати чашмат

خطا می‌دانم و آهو، به آهو نسبت چشمت

Ки чашми шери гир ту надорад ҳеҷ оҳӯе

که چشمِ شیرْ گیرِ تو ندارد هیچ آهویی

Сегон кӯии ту доим ба ҷустуҷӯии хӯни ман

سگانِ کوی تو دایم به جستجوی خون من

Ҳамеи пўинд ва мебуианд хок ҳар сари кӯе

همی پویند و می‌بویند خاک هر سر کویی

Азон май дар қадаҳ хандад ки меро ҳаст азуи рангӣ

از آن می در قدح خندد که می را هست ازو رنگی

Азон гул бевафо бошад ки дар гул ҳаст азуи бӯе

از آن گل بی‌وفا باشد که در گل هست ازو بویی

з сар мехоҳам аз баҳри ту гӯйӣ бар тарошидан

ز سر می‌خواهم از بهرِ تو گویی بر تراشیدن

Вале чавгони ту сар дар наме орад ба ҳар гӯйӣ

ولی چوگان تو سر در نمی‌آرد به هر گویی

Дуои гӯй ту бисёранду салмон аз ҳамаи камтар

دعا گوی تو بسیارند و سلمان از همه کمتر

Вале чун ин дуои гӯят буд камтари дуъогӯе

ولی چون این دعا گویت، بود کمتر دعاگویی