Қавӣу бузургу сарафрозу сурхи рӯи ногуҳ

قوی و بزرگ و سرافراز و سرخ رو ناگه

Ба орзӯӣ ту бархестам зи маскани хеш

به آرزوی تو برخاستم ز مسکن خویش

Чу дар ҷаноб ту омад шудам дароз кашид

چو در جناب تو آمد شدم دراز کشید

Бирафт обу ҳавас кам шуду надомати пеш

برفت آب و هوس کم شد و ندامت پیش

Равои мадор кунун бози пас рӯми з дарат

روا مدار کنون باز پس روم ز درت

Ба худ фурӯ шудаи гирён ва сар фиканда ба пеш

به خود فرو شده گریان و سر فکنده به پیش