Низоми воситаи ақди гавҳари одам

نظام واسطه عقد گوهر آدم

Ки силки малики зи райш гирифтааст низом

که سلک ملک ز رایش گرفته است نظام

Зиҳӣ ба дидаи идроки дурбини дида

زهی به دیده ادراک دوربین دیده

Ҳам аз даричаи оғози чеҳраи анҷом

هم از دریچه آغاز چهره انجام

Ба дасти рои мунирати Аннани ашҳби субҳ

به دست رای منیرت عنان اشهب صبح

Ба зери пои муродати рикоби адҳами шом

به زیر پای مرادت رکاب ادهم شام

Қлоиди мннти тавқи гардани гардун

قلاید مننت طوق گردن گردون

Ҷавоҳири суханати ақди зевари айём

جواهر سخنت عقد زیور ایام

Чу фазли ақл , сифоти камоли зоти ту хос

چو فضل عقل، صفات کمال ذات تو خاص

Чу нақди меҳр , навол саҳоби ту ом

چو نقد مهر، نوال سحاب تو عام

Ҷаноби ҳазрати ту қиблаи вазеъу шариф

جناب حضرت تو قبله وضیع و شریف

Ҳарими ҳурмати ту каъбаи хавосу авом

حریم حرمت تو کعبه خواص و عوام

Ба даври шаҳнаи адли ту дар замона касе

به دور شحنه عدل تو در زمانه کسی

Ба ғайри хӯн суроҳе нарехт хӯни ҳаром

به غیر خون صراحی نریخت خون حرام

Хаёли теғи тугар дар замири коҳрбо

خیال تیغ تو گر در ضمیر کاهربا

Гузар кунад шавадаш пари зи хӯни лаъли машом

گذر کند شودش پر ز خون لعل مشام

Сипеҳри мартабаи шоҳои зи ҳоли қиссаи хеш

سپهر مرتبه شاها ز حال قصه خویش

Ҳикоятӣ ба ҷаноб ту меравад эълом

حکایتی به جناب تو می‌رود اعلام

Маро ба фазли илоҳӣу давлати шоҳӣ

مرا به فضل الهی و دولت شاهی

Гузашти муддати сӣ соли рӯзгори бком

گذشت مدت سی سال روزگار بکام

Набӯд дар сари ман ҷузи ҳавои мутрибу чанг

نبود در سر من جز هوای مطرب و چنگ

Набӯд дар дили ман ҷузи нишоти мутрибу ҷом

نبود در دل من جز نشاط مطرب و جام

Ба ҳила аз кафи ман ногаҳони Аннани мурод

به حیله از کف من ناگهان عنان مراد

Рабӯди тавсани айёму аблақи бдром

ربود توسن ایام و ابلق بدرام

Камони чархи маро дар ниҳоди пар чун тир

کمان چرخ مرا در نهاد پر چون تیر

зи хонаи худами афканд , даври душмани ком

ز خانه خودم افکند، دور دشمن کام

Ба боргоҳи рафеъи ту илтиҷо кардам

به بارگاه رفیع تو التجا کردم

Ки ҳаст қиблаи ислому каъбаи айём

که هست قبله اسلام و کعبه ایام

Сазои хизмати шоҳ ар чаҳ нестам лекин

سزای خدمت شاه ار چه نیستم لیکن

Шудам ба ҳукми ишорати зи зумраи худоам

شدم به حکم اشارت ز زمره خدام

Валек аз сабаб онкӣ нест чун дгарон

ولیک از سبب آنکه نیست چون دگران

Маро ба одати маъҳуди зину асбу ғулом

مرا به عادت معهود زین و اسب و غلام

На бар бақои ҳарирам мазҳабаст тароз

نه بر بقای حریرم مذهب است طراز

На бар каммияти равонам мғрқаст лагом

نه بر کمیت روانم مغرق است لگام

Ниёбатӣ на ки бошад умеди ҳосили нон

نیابتی نه که باشد امید حاصل نان

Аноятӣ на ки гардад мазиди шӯҳрати ом

عنایتی نه که گردد مزید شهرت عام

Дарин диёри з бе ҳурматии чунон шуда ам

درین دیار ز بی حرمتی چنان شده‌ام

Ки худ наме даҳуми ҳечкас ҷавоби салом

که خود نمی‌دهم هیچکس جواب سلام

Заруратаст ба сӯии Ироқ кардани рӯм

ضرورت است به سوی عراق کردن روم

Маро чу нест ба Бағдоди ваҷҳи суфраи шом

مرا چو نیست به بغداد وجه سفره شام

з бе нўоиими имрӯз чун шикастаи рубоб

ز بی‌نواییم امروز چون شکسته رباب

Маро на қӯти оҳанги раҳ на сози мақом

مرا نه قوت آهنگ ره نه ساز مقام

Ҳадиси вом чаҳ гӯям ки об бар лаби шат

حدیث وام چه گویم که آب بر لب شط

намедиҳанд ба вомам ки хок бар сари вом

نمی‌دهند به وامم که خاک بر سر وام

Ба талхи айшӣ азон сар гирифтаам чун май

به تلخ عیشی ازان سر گرفته‌ام چون می

Ки кард чун ънбми аср , поймоли лӣом

که کرد چون عنبم عصر، پایمال لئام

Дуои давлати султон ҳамеша хоҳам гуфт

دعای دولت سلطان همیشه خواهم گفت

На бар умеди атоу таваққуъи анъом

نه بر امید عطا و توقع انعام

Валикини ин қадар аз роҳ аҷз ме гӯям

ولیکن این قدر از راه عجز می‌گویم

Ки эй замона ба дасти ту боз дода зимом

که ای زمانه به دست تو باز داده زمام

Марои з рӯй аноят чунон бидор ки ман

مرا ز روی عنایت چنان بدار که من

Ба ҳазрат ту наёрам малолату ибром

به حضرت تو نیارم ملالت و ابرام

Маро каз оташи фикрат чу машки сӯхти ҷигар

مرا کز آتش فکرت چو مشک سوخت جگر

Равои мадор ки корам чу авд бошад хом

روا مدار که کارم چو عود باشد خام

Гумон мабар ки дуъогӯи зи ҳад бе обӣ

گمان مبر که دعاگو ز حد بی آبی

Бад-ӣни фасонаи забон тез кардаам чу ҳисом

بدین فسانه زبان تیز کرده‌ام چو حسام

Агарчӣ май ҷаҳдами оташ аз даҳон чун барқ

اگرچه می‌جهدم آتش از دهان چون برق

Валикинами зи ҳаёи о ; б мечакад зи машом

ولیکنم ز حیا آ؛ب می‌چکد ز مشام

Ҳамеша то ки бар афлок доиранд нуҷум

همیشه تا که بر افلاک دایرند نجوم

Мудом то ки бар арвоҳ қоиманд аҷсом

مدام تا که بر ارواح قائمند اجسام

Мабод ҷуз ба ҳавои ту гардиши афлок

مباد جز به هوای تو گردش افلاک

Мабод ҷуз ба ризои ту ҷунбиши аҷром

مباد جز به رضای تو جنبش اجرام