Соҳиби қирони мамлакат эй Осифӣ ки ҳаст

صاحب قران مملکت ای آصفی که هست

Садри ту қиблаи арабу каъбаи аҷам

صدر تو قبله عرب و کعبه عجم

Бар рои равшанати ҳамагии кори малики рост

بر رای روشنت همگی کار ملک راست

Он рӯз шуд ки пушти фалакро набӯд хам

آن روز شد که پشت فلک را نبود خم

Баргард хон ҳиммати султон рой туаст

برگرد خوان همت سلطان رای توست

Як гардаи қурси ховар ва як косаи ҷоми ҷам

یک گرده قرص خاور و یک کاسه جام جم

Гар даст бар қалами бунаад бе иҷозатат

گر دست بر قلم بنهد بی اجازتت

Тири фалак сипеҳр кунад даст ӯ қалам

تیر فلک سپهر کند دست او قلم

Сар то ба пои вуҷӯди ту чун ақл аввал аст

سر تا به پا وجود تو چون عقل اول است

Фазлу кифояту ҳунару ҳиммату карам

فضل و کفایت و هنر و همت و کرم

Ҳикмат агар ба пушти фалаки по дар оварад

حکمت اگر به پشت فلک پا در آورد

Хинги фалаки зи заъф наад бар замини шикам

خنگ فلک ز ضعف نهد بر زمین شکم

Поем қиёс кард ямини туро хирад

پایم قیاس کرد یمین تو را خرد

Сад бори ямини ту як нима буд кам

صد بار یمین تو یک نیمه بود کم

Доъӣ ки мезанад қадами сидқи соҳбо

داعی که می‌زند قدم صدق صاحبا

Дар шореъи муҳаббатат аз олами қадам

در شارع محبتت از عالم قدم

Гар чанд рӯз шуд ки наомад ба ҳазратат

گر چند روز شد که نیامد به حضرتت

ӯро накун ба зулати тақсири муттаҳам

او را نکن به زلت تقصیر متهم

Сармо ба ғитаст ки хуршеду субҳ ро

سرما به غیت است که خورشید و صبح را

Ях бастааст чашма ва афсурдааст дам

یخ بسته است چشمه و افسرده است دم

Имрӯзи офтоб ба барф ар фурӯд равад

امروز آفتاب به برف ار فرود رود

Мушкил буд бар омаданаш то баҳори ҳам

مشکل بود بر آمدنش تا بهار هم

Пайрави заъифи дасту қадам чун равад ба роҳ

پیرو ضعیف دست و قدم چون رود به راه

Ҷое ки яхи зи ҷои баради пелро қадам

جایی که یخ ز جای برد پیل را قدم

Маъзӯри доргар ба қалами узри хостам

معذور دار گر به قلم عذر خواستم

Тарсам кигар қадами бунаами бишиканади қалам

ترسم که گر قدم بنهم بشکند قلم

Чандон бақоати бод ки ин нилгуни уфуқ

چندان بقات باد که این نیلگون افق

Гардун кашад дар охири рӯз аз бқми рақам

گردون کشد در آخر روز از بقم رقم