Шоирии саҳари офаринам , соҳирии мӯъҷизи намо
شاعری سحر آفرینم، ساحری معجز نما
Хозини ганҷи мамолик , молики малики сухан
خازن گنج ممالک، مالک ملک سخن
Дар дарёии кондрўи зи аҳли карам диёр нест
در دریای کاندرو ز اهل کرم دیار نیست
Ногаҳони афтода ва дармондаам пои басти тан
ناگهان افتاده و درماندهام پا بست تن
Як ба якро карда ғорат бесару поёни шаҳр
یک به یک را کرده غارت بی سر و پایان شهر
То ба дастори сару эзори пойу перҳан
تا به دستار سر و ایزار پای و پیرهن
Ҳар яке зинҳо ба навъе заҳмат мо ме диҳанд
هر یکی زینها به نوعی زحمت ما میدهند
То ба кӣ бошад таҳаммули хайри съдолдини ҳасан
تا به کی باشد تحمل خیر سعدالدین حسن
Манъмони шаҳрро гӯи тоқати ман тоқ шуд
منعمان شهر را گو طاقت من طاق شد
Ҳони ббхшоииди ҳам бар мо ва ҳам бар хештан
هان ببخشایید هم بر ما و هم بر خویشتن