эй ҷаҳонгирӣ ки вақт рафтану боз омадан

ای جهانگیری که وقت رفتن و باز آمدن

Мавкиби нусрати аноят дар Аннан пайваста аст

موکب نصرت عنایت در عنان پیوسته است

Карда саҳми адли ту сад паии камонро гӯшаи гир

کرده سهم عدل تو صد پی کمان را گوشه گیر

Сохтаи шамшерро калаки ту доим даста аст

ساخته شمشیر را کلک تو دایم دسته است

Дайни пноҳо муддатӣ шуд каз саводи ҳазратат

دین پناها مدتی شد کز سواد حضرتت

Мардуми чашмам чу ашки ман канорӣ ҷуста аст

مردم چشمم چو اشک من کناری جسته است

Ҷузи хаёлат кас намеояд ба пурсиш бар серум

جز خیالت کس نمی‌آید به پرسش بر سرم

Хоби даст аз ман ба оби дидаи ман шаста аст

خواب دست از من به آب دیده من شسته است

Ҳам сқии аллоҳи ашки ман каз айни мардуми зодагӣ

هم سقی الله اشک من کز عین مردم زادگی

Дар чунин ғарқоби даст аз доманам нагусаста аст

در چنین غرقاب دست از دامنم نگسسته است

То ба гӯши ман хурӯши кӯс азмат ме расад

تا به گوش من خروش کوس عزمت می‌رسد

Ҳушам аз тани рафтау мискини дил аз ҷо ҷуста аст

هوشم از تن رفته و مسکین دل از جا جسته است

Ҷони ман бар бастааст инак ба ҳамроҳяти бор

جان من بر بسته است اینک به همراهیت بار

Дил ба куллӣ аз таъаллуқҳои тан ворастаа аст

دل به کلی از تعلقهای تن وارسته است

Дидаи саргардону ҳайрон мондааст аз хастагӣ

دیده سرگردان و حیران مانده است از خستگی

Гарчи бо ин хастагӣ ӯ низ ҳам барбаста аст

گرچه با این خستگی او نیز هم بربسته است

Дайртар гар мерасад чашмам ба гирди мавкибат

دیرتر گر می‌رسد چشمم به گرد موکبت

Хсрўо маъзӯр мефармо ки чашмам хаста аст

خسروا معذور می‌فرما که چشمم خسته است