эй Сикандари давлатии коўсоФи лутфати дам ба дам

ای سکندر دولتی کاوصاف لطفت دم به دم

Май кушояд аз забон , сад чашмаи ҳайвони маро

می‌گشاید از زبان، صد چشمه حیوان مرا

То қазои бустони сарои давлататро сохт , сохт

تا قضا بستان سرای دولتت را ساخت، ساخت

Булбули дастони сарои он сарои бустони маро

بلبل دستان سرای آن سرا بستان مرا

Дар замонат абр мегуяд ба овози баланд

در زمانت ابر می‌گوید به آواز بلند

Нест кории ин замон бо қулзуму Аммони маро

نیست کاری این زمان با قلزم و عمان مرا

Шаҳсавори ҳимматат чун арса олам бидид

شهسوار همتت چون عرصه عالم بدید

Гуфт душвораст ҷавлони андарин айвони маро

گفت دشوارست جولان اندرین ایوان مرا

Мустафои халқӣ ва то ман мо дҳм дар хизматат

مصطفی خلقی و تا من ما دحم در خدمتت

Гоҳ мехонд фалаки ҳисону гуҳи салмони маро

گاه می‌خواند فلک حسان و گه سلمان مرا

Хсрўо аз рӯзгор бесар ва сомон мапурс

خسروا از روزگار بی سر و سامان مپرس

То чаро медорад охир бесару сомони маро

تا چرا می‌دارد آخر بی سر و سامان مرا

То з хон неъмат ӯ луқмае нон ме хӯрам

تا ز خوان نعمت او لقمه‌ای نان می‌خورم

намечакад сад қатраи хӯн аз дили бирёни маро

می‌چکد صد قطره خون از دل بریان مرا

Қисса бо ҳар кас ки гӯям сар бигардонад зи ман

قصه با هر کس که گویم سر بگرداند ز من

Кардааст алқсаҳи даври чархи саргардони маро

کرده‌است القصه دور چرخ سرگردان مرا

Мушкили аҳволи худро арза хоҳам доштан

مشکل احوال خود را عرضه خواهم داشتن

То ба лутфати ҳоли он мушкил шавад осони маро

تا به لطفت حال آن مشکل شود آسان مرا

Қиллати молу манолу касрати аҳлу аёл

قلت مال و منال و کثرت اهل و عیال

Қарзи дору бенаво карданд ногоҳон маро

قرض دارو بی‌نوا کردند ناگاهان مرا

Ҷой бар Эрони замин бар банда тангаст ин замон

جای بر ایران زمین بر بنده تنگ است این زمان

ё ба сқсин рафт бояд ё ба ҳндстони маро

یا به سقسین رفت باید یا به هندستان مرا

Ман ки зар дар ғарра ма мекунам чун моҳи қарз

من که زر در غره مه می‌کنم چون ماه قرض

Слхи ма аз безарӣ бояд шудани пинҳони маро

سلخ مه از بی‌زری باید شدن پنهان مرا

Ман ки чун шох аз рабиъами ҷома бояд хости вом

من که چون شاخ از ربیعم جامه باید خواست وام

Дар шитобии барг бояд бӯдану урёни маро

در شتابی برگ باید بودن و عریان مرا

Чун ҷавози ман ба ваҷҳи мксби зари бстднд

چون جواز من به وجه مکسب زر بستدند

Ваҷҳи марсумӣ ки маҷро буд дар девони маро

وجه مرسومی که مجرا بود در دیوان مرا

Баъди азин аз ман ҷӯй ҳосил нахоҳад шуд агар

بعد ازین از من جوی حاصل نخواهد شد اگر

Бркннд аз бен чўкони сад бораи хону мони маро

برکنند از بن چوکان صد باره خان و مان مرا

Ҳар яке гуяд ки зари бустонаму дандони зи ту

هر یکی گوید که زر بستانم و دندان ز تو

эй азизон кошкӣ будӣ зару дандони маро

ای عزیزان کاشکی بودی زر و دندان مرا

Поймолам кард хоҳанд ин худовандони мол

پایمالم کرد خواهند این خداوندان مال

Хсрўои баҳри худо аз дасташони бустони маро

خسروا بهر خدا از دستشان بستان مرا

ё ба вомӣ ё ба анъомӣ ба ҳар ваҷҳе ки ҳаст

یا به وامی یا به انعامی به هر وجهی که هست

Раҳматӣ фармо ки заҳмат медиҳанд эшон маро

رحمتی فرما که زحمت می‌دهند ایشان مرا

Боз чун имрӯз дарёбам ки фардои бомдод

باز چون امروز دریابم که فردا بامداد

Ҳар ки хоҳад ҷуст хоҳад ёфт дар зиндони маро

هر که خواهد جست خواهد یافت در زندان مرا

Мустафоро ҳамчуи Мӯсои гӯ , яди Байзои намо

مصطفی را همچو موسی گو، ید بیضا نما

Ва зи кафи фиръавн ва ин фиръавнёни бурҳони маро

و ز کف فرعون و این فرعونیان برهان مرا

Бо дуои қудсёни пайваста бо доҷони ту

با دعای قدسیان پیوسته با داجان تو

Ин дуо пайваста хоҳад буд вирди ҷони маро

این دعا پیوسته خواهد بود ورد جان مرا