Бо манъами худ бурун манеҳ пои зи роҳ

با منعم خود برون منه پای ز راه

Исён вале нъм гуноҳаст гуноҳ

عصیان ولی نعم گناهست گناه

Дар манъами худ ки ӯ дўотст , чу калак

در منعم خود که او دواتست، چو کلک

Бикшод забон ӯ сияҳи гашти сиёҳ

بگشاد زبان او سیه گشت سیاه