Чун ҳоли дили ман зи ғамати гашти табоҳ

چون حال دل من ز غمت گشت تباه

Овехт дар он зулфи дили ошӯби сиёҳ

آویخت در آن زلف دل آشوب سیاه

зи онсон ки дар оташи сқри аҳли гуноҳ

ز آنسان که در آتش سقر اهل گناه

Оранд ба мору каждум аз аҷзи паноҳ

آرند به مار و کژدم از عجز پناه