Таркам ки мааш ба пеш зону ме зад

ترکم که مهش به پیش زانو می‌زد

Бо шоҳи фалак ба ҳасан паҳлу ме зад

با شاه فلک به حسن پهلو می‌زد

Дил металабед ва ман бар абрӯяши дил

دل می‌طلبید و من بر ابرویش دل

Май бастам ва ӯ гиреҳ ба абрӯ ме зад

می‌بستم و او گره به ابرو می‌زد