Моием кашида доғи шоҳӣ

ماییم کشیده داغ شاهی

Мисатони шароби субҳгоҳӣ

مستان شراب صبحگاهی

зи ойӣнаи дил ба май задуда

ز‌ آیینه دل به می زدوده

Зангори сипедӣу сиёҳӣ

زنگار سپیدی و سیاهی

Бар лавҳи ҷабини ёри хонда

بر لوح جبین یار خوانده

Нақши азалу абади кмоҳӣ

نقش ازل و ابد کماهی

Рухсорнигор дидаи равшан

رخسار نگار دیده روشن

Дар ҷом ҷаҳон намой шоҳӣ

در جام جهان نمای شاهی

Парварда ба май мудоми ҷон ро

پرورده به می مدام جان را

Дар хнби муҳаббати илоҳӣ

در خنب محبت الهی

Бемории мости тандурустӣ

بیماری ماست تندرستی

Дарвешии мости подшоҳӣ

درویشی ماست پادشاهی

Ҳар чиз ки ғайр ишқ бинад

هر چیز که غیر عشق بیند

Дар мазҳаби мост аз муноҳӣ

در مذهب ماست از مناهی

Ман дасти з доманаш надорам

من دست ز دامنش ندارم

Воаи ин чаҳ ҳикоятӣаст воҳӣ

واه این چه حکایتی است واهی

Гар арз кунанд ҳар ду олам

گر عرض کنند هر دو عالم

Бар ман ки кадоми азин ду хоҳӣ

بر من که کدام ازین دو خواهی

Соқӣ бигузар зи мо ва аз ман

ساقی بگذر ز ما و از من

Оташ ба ман ва ба мо дар афкан

آتش به من و به ما در افکن

Ғам бар дили ман чу дард зад оташ

غم بر دل من چو درد زد آتش

эй пери Муғон чаҳ май зании тан

ای پیر مغان چه می‌زنی تن

Он дардӣ сол хӯрд пеши ор

آن دردی سال خورد پیش آر

Кӯи пер манаст дар ҳамаи фан

کو پیر من است در همه فن

Перии зи паии сафои ботин

پیری ز پی صفای باطن

Як чанд нишаста дар бен ?дан

یک چند نشسته در بن دن

Олӯда ба ?дан димоғ гашта

آلوده به دن دماغ گشته

Аз айни сафои оби равшан

از عین صفای آب روشن

Сари ду ҷаҳон намӯда мо ро

سر دو جهان نموده ما را

Дар ҷоми ҷаҳони намои муайян

در جام جهان نما معین

Ман зини хами исавии хумор

من زین خم عیسوی خمار

Хоҳам рухи зард , сурх кардан

خواهم رخ زرد، سرخ کردن

Домани макаш эй фақиҳ аз ман

دامن مکش ای فقیه از من

Аз хеш кашида дори доман

از خویش کشیده دار دامن

Худро ба дараш фикан чу ҷуръа

خود را به درش فکن چو جرعه

Ҷузи хок дараш мсози маскан

جز خاک درش مساز مسکن

Зон пеш ки хок тира гардад

زان پیش که خاک تیره گردد

Ногоҳ ба хайри домани ман

ناگاه به خیر دامن من

Он мурғ ки ҳаст ҷовдона

آن مرغ که هست جاودانه

Болои ду кунаши ошиёна

بالای دو کونش آشیانه

Бар қоф ҳақиқатаст анқо

بر قاف حقیقت است عنقا

Дар хонаи мости мурғи хона

در خانه ماست مرغ خانه

Ишқаст ки ҷовдона ӯ ро

عشق است که جاودانه او را

Аз ҷон ва диласт ҷовдона

از جان و دلست جاودانه

Ганҷӣаст ниҳони дарин хароба

گنجی است نهان درین خرابه

Дарӣаст смини дарин хазона

دری است ثمین درین خزانه

Инаст ду куни ҷамъи лекин

این است دو کون جمع لیکن

Мақсӯд якеаст дар миёна

مقصود یکی است در میانه

эй соқӣ аз он шароби боқӣ

ای ساقی از آن شراب باقی

Ҷомӣ ба ман ори ошиқона

جامی به من آر عاشقانه

Мисатон шабона аластем

مستان شبانه الستیم

Дар даҳ май боқии шабона

در ده می باقی شبانه

Мо бо ту яке шудем ва гирдем

ما با تو یکی شدیم و گردیم

Аз моеу зи манӣ карона

از مایی و ز منی کرانه

Ошӯби ҷаҳон агар нахоҳӣ

آشوب جهان اگر نخواهی

Он зулф сияҳ мазан ба шона

آن زلف سیه مزن به شانه

Гар майл ба хӯн кунӣ чу соғар

گر میل به خون کنی چو ساغر

Гардани бунаон чун чамона

گردن بنهان چون چمانه

Фардо ки кушандаро шаҳидон

فردا که کشنده را شهیدان

Гиранд ба хӯни бад-ӣни баҳона

گیرند به خون بدین بهانه

Боғи ту ки дидаро биёрост

باغ تو که دیده را بیاراست

Рӯй ту ба сӯратӣ ки дили хост

روی تو به صورتی که دل خواست

Аз хок дар туам макун давр

از خاک در توام مکن دور

Зинҳор ки хоки ман ҳам онҷост

زنهار که خاک من هم آنجاست

Аз меҳри ту моҳ бехуру хоб

از مهر تو ماه بی خور و خواب

Дар кӯии ту ақл бесар ва пост

در کوی تو عقل بی سر و پاست

Ишқати зи дили шикастаи ман

عشقت ز دل شکسته من

Чун меҳр аз обгина пайдост

چون مهر از آبگینه پیداست

Бтхонаҳу каъбаи пеш мо нест

بتخانه و کعبه پیش ما نیست

Ҳар ҷо ки вайаст қибла онҷост

هر جا که وی است قبله آنجاست

Он рӯз ки хок мо шавад гирд

آن روز که خاک ما شود گرد

Мушкили з дар ту бар тавон хост

مشکل ز در تو بر توان خاست

Гар ҳар ду ҷаҳон шаванд душман

گر هر دو جهان شوند دشمن

Саҳласт чу оннигор бо мост

سهل است چو آن نگار با ماست

Мастаст зи хоби чашми дилдор

مست است ز خواب چشم دلدار

Худро зи балои дили нигаҳдор

خود را ز بلای دل نگهدار

Хосса ки зи ғамза дар камӣнанд

خاصه که ز غمزه در کمینند

Мисатону мърбдони хунхор

مستان و معربدان خونخوار

Аввали дилу дайн ба боди додем

اول دل و دین به باد دادیم

То худ чаҳ равад ба охири кор

تا خود چه رود به آخر کار

эй чашми туро ба гӯшаҳо дар

ای چشم تو را به گوشه‌ها در

Афтодаи ҳазор масту бемор

افتاده هزار مست و بیمار

Савдои ду сунбули ту дар чин

سودای دو سنبل تو در چین

Барҳам зада ҳалқаҳои бозор

برهم زده حلقه‌های بازار

Рӯзӣ ки вуҷӯд ман шавад хок

روزی که وجود من شود خاک

Вази хоки вуҷӯди ман дамади хор

وز خاک وجود من دمد خار

Чун хори зи хоки сар бар орм

چون خار ز خاک سر بر آرم

Вонгаҳ ки гузар кунад ба ман ёр

وانگه که گذر کند به من یار

Мо аз азали омадеми сари маст

ما از ازل آمدیم سر مست

Зон бода ҳануз нашавада Эй ҳаст

زان باده هنوز نشوده‌ای هست

Озоди з ҳар ду кун будем

آزاد ز هر دو کون بودیم

Гаштем ба зулфи ёри пои баст

گشتیم به زلف یار پا بست

Ҳар қатра ки ҳаст ғарқи дарё

هر قطره که هست غرق دریا

Аз моеу зи манӣ худ раст

از مایی و ز منی خود رست

Эмини зи бало наме тавон буд

ایمن ز بلا نمی‌توان بود

Ва зи доми бало наме тавон ҷуст

و ز دام بلا نمی‌توان جست

Аз шохи умед бар касе хӯрд

از شاخ امید بر کسی خورد

Каз хеш бурид ва дар ту пайваст

کز خویش برید و در تو پیوست

Рӯй ту чаҳ фитнаҳо ки ангехт

روی تو چه فتنه‌ها که انگیخت

Зулфи ту чаҳ тавбаҳо ки бишикаст

زلف تو چه توبه‌ها که بشکست

Ишқат дар ғорат дарун зад

عشقت در غارت درون زد

Бо ишқи ту дар наме тавон баст

با عشق تو در نمی‌توان بست

Чанд аз паии он ҷаҳон хӯрам хӯн

چند از پی آن جهان خورم خون

Чанд аз паии ин ҷаҳон шавам паст

چند از پی این جهان شوم پست

Ба зон набӯд кигар буд бахт

به زان نبود که گر بود بخت

Ҳам маслиҳати онкӣ гар диҳад даст

هم مصلحت آنکه گر دهد دست

Умед манаст зулф ӯ оҳ

امید من است زلف او آه

зи умеди дарозу умри кӯтоҳ

ز امید دراز و عمر کوتاه

Як шаби дили ман ба зулф ӯ буд

یک شب دل من به زلف او بود

Гум кард дарон шаби сияҳи роҳ

گم کرد دران شب سیه راه

Вази тираи шаби оташ Рахш дид

وز تیره شب آتش رخش دید

Тобанда чу нури Юсуф аз чоҳ

تابنده چو نور یوسف از چاه

Болои дарахти қудси оташ

بالای درخت قدس آتش

намезад ба забони дам аз анои аллоҳ

می‌زد به زبان دم از انا الله

Ёр аз дами оташини дамии гарм

یار از دم آتشین دمی گرم

Зад бар ман ва дар гирифт ногоҳ

زد بر من و در گرفت ناگاه

Дили роҳ ҳаво гирифт ва мо рост

دل راه هوا گرفت و ما راست

Кори ду ҷаҳони хароби азин роҳ

کار دو جهان خراب ازین راه

Бурқаъи зи маи ду ҳафтаи бардошт

برقع ز مه دو هفته برداشت

Кори ду ҷаҳони савоби азин моҳ

کار دو جهان صواب ازین ماه

Хоҳам раҳи мадҳи шоҳ ҷустан

خواهم ره مدح شاه جستن

Бошад ки ба Ямани давлати шоҳ

باشد که به یمن دولت شاه