эй субҳдам чаҳ шуд ки гиребони дарида Эй

ای صبحدم چه شد که گریبان دریده‌ای

Ваии шаб чаҳ ҳолатӣаст ки гесуи бурӣда Эй

وی شب چه حالتی است که گیسو بریده‌ای

Аз дидаи замона равонаст ҷӯии хӯн

از دیده زمانه روان است جوی خون

эй дида замона бигӯ то чаҳ дида Эй

ای دیده زمانه بگو تا چه دیده‌ای

эй ашки гарми рӯи хабарии боздиҳи зи дил

ای اشک گرم رو خبری بازده ز دل

То чсисти ҳол ӯ ки бад-ӣни рӯи дида Эй

تا چسیست حال او که بدین رو دیده‌ای

эй офтоб ларза фитодаст бар дилат

ای آفتاب لرزه فتادست بر دلت

Охир чаҳ дидае ки чунин дили рамида Эй

آخر چه دیده‌ای که چنین دل رمیده‌ای

эй осмони ту ҷомаи кабӯд аз чаҳ карда Эй

ای آسمان تو جامه کبود از چه کرده‌ای

Ореи магари ту низ мусӣбати расида Эй

آری مگر تو نیز مصیبت رسیده‌ای

эй парчам аз барои чаҳ сарбоз карда Эй

ای پرچم از برای چه سرباز کرده‌ای

Ореи магари ту низ мусӣбати расида Эй

آری مگر تو نیز مصیبت رسیده‌ای

Мурғони боғи нола ва фарёд ме кунанд

مرغان باغ ناله و فریاد می‌کنند

эй боғбон чаҳ мӯҷиби фарёди дида Эй

ای باغبان چه موجب فریاد دیده‌ای

Гули ҷома пора мекунад охир бипурс азу

گل جامه پاره می‌کند آخر بپرس ازو

Каз боди субҳдам чаҳ ҳикоят шунида Эй

کز باد صبحدم چه حکایت شنیده‌ای

Дидӣ чаҳ кард чархи ситамкору ахтараш

دیدی چه کرد چرخ ستمکار و اخترش

Номаш мабар чаҳ чархи маи чарху маи ахтараш

نامش مبر چه چرخ مه چرخ و مه اخترش

Бар хоки рехти он гули давлат ки боғи малик

بر خاک ریخت آن گل دولت که باغ ملک

Бо сад ҳазор нози бпрўрд дар буриш

با صد هزار ناز بپرورد در برش

Афшондаи хок бар сар хуршед анвараст

افشانده خاک بر سر خورشید انورست

Гардун ки хок бар сари хуршеди анвараш

گردون که خاک بر سر خورشید انورش

Он шуд ки буд дар қадаҳи рӯзгори нӯш

آن شد که بود در قدح روزگار نوش

Заҳр ҳалоҳиласт кунун қанди аскараш

زهر هلاهل است کنون قند عسکرش

Шуд хору хораи бистари он сарви нозанин

شد خار و خاره بستر آن سرو نازنین

Козор мерасед зи дебои шштрш

کازار می‌رسید ز دیبای ششترش

Бигирист тахт бар мамлакати шоҳи тоҷи бахш

بگریست تخت بر مملکت شاه تاج بخش

Коваради тахти афсари шоҳӣ ба гавҳараш

کاورد تخت افسر شاهی به گوهرش

Хати изор бар варақи ҳасан ӯ тамом

خط عذار بر ورق حسن او تمام

Нанавиштаи рехти дасти аҷали хок бар сараш

ننوشته ریخت دست اجل خاک بر سرش

Шуд сарду тез бар дил ва бар чашми рӯзгор

شد سرد و تیز بر دل و بر چشم روزگار

Ҳам об рӯй диҷла ва ҳам боди навбаҳор

هم آب روی دجله و هم باد نوبهار

Дрдидаҳ менаёяд аз ин оби ҷузи сиришк

دردیده می نیاید از این آب جز سرشک

Бар дил наменишинад аз ин боди ҷузи ғубор

بر دل نمی‌نشیند از این باد جز غبار

Дар кӯҳи санги дили нигар аз чашмаҳои ӯ

در کوه سنگ دل نگر از چشمه‌های او

Оби равон , равон шудаи дрдрўии марғзор

آب روان، روان شده دردروی مرغزار

Мискини бунафша бар сари зонуи ниҳодаи сар

مسکین بنفشه بر سر زانو نهاده سر

Бо ҷомаи кабӯди парешону сӯгвор

با جامه کبود پریشان و سوگوار

Афкандӣ эй сипеҳри саворӣ ки мисли ӯ

افکندی ای سپهر سواری که مثل او

Ширӣ ба рӯзгору ҳужабрӣ ба рӯзгор

شیری به روزگار و هژبری به روزگار

эй шӯхи дида бар сари хокаш ба хӯни дил

ای شوخ دیده بر سر خاکش به خون دل

Чндонкаҳи об дар ҷигарат ҳаст ашки бор

چندانکه آب در جگرت هست اشک بار

Гардун ба дӯди ҳодисаи олам сиёҳ кард

گردون به دود حادثه عالم سیاه کرد

Айёми хок бар сари хуршед ва моҳ кард

ایام خاک بر سر خورشید و ماه کرد

Субҳи ин хабар ба навҳаи зи мурғ саҳар шунид

صبح این خبر به نوحه ز مرغ سحر شنید

Аз тоб сина зад нафасии сард ва оҳ кард

از تاب سینه زد نفسی سرد و آه کرد

Пӯшеди офтоби пилос сиёҳи шаб

پوشید آفتاب پلاس سیاه شب

Аз каҳкашону сунбулаи тартиб коҳ кард

از کهکشان و سنبله ترتیب کاه کرد

Боди аҷали чароғи амлро фурӯи нишонд

باد اجل چراغ امل را فرو نشاند

Вази дӯди он чароғи ҷаҳонӣ сиёҳ кард

وز دود آن چراغ جهانی سیاه کرد

эй чарх беҳаё ба чаҳ чашму кадом рӯй

ای چرخ بی حیا به چه چشم و کدام روی

Хоҳӣ ба рӯй хусрави Эрон нигоҳ кард

خواهی به روی خسرو ایران نگاه کرد

Боист ёд карданат он лутф ва саъйҳо

بایست یاد کردنت آن لطف و سعیها

Кандар мадори кори ту дилшод шоҳ кард

کاندر مدار کار تو دلشاد شاه کرد

эй чархи чори болаши хуршед баҳр кист ?

ای چرخ چار بالش خورشید بهر کیست؟

Исо чу рафт садри ҷинони такя гоҳ кард

عیسی چو رفت صدر جنان تکیه‌گاه کرد

Чандон гирист мардуми азин ғам ки чун ҳубоб

چندان گریست مردم ازین غم که چون حباب

Ахтар ба оби дидаи мардум шиноа кард

اختر به آب دیده مردم شناه کرد

Кӯи хусравӣ ки буд ҷаҳон дар амон ӯ

کو خسروی که بود جهان در امان او

Пайваста буд ҷони ҷаҳонӣ ба ҷон ӯ

پیوسته بود جان جهانی به جان او

Кӯи сафдарӣ ки рӯзи дағо хасм шавам пай

کو صفدری که روز دغا خصم شوم پی

Май ҷусти ҳамчуи тири зи дасту камон ӯ

می‌جست همچو تیر ز دست و کمان او

Кӯи он Аннани гароӣ ки кӯҳи гарони рикоб

کو آن عنان گرای که کوه گران رکاب

Ҷустии карони зи садамаи гурзи гарон ӯ

جستی کران ز صدمه گرز گران او

Он номвар куҷост ки дорад бар осмон

آن نامور کجاست که دارد بر آسمان

Рӯй қамар ҳануз нишони синон ӯ

روی قمر هنوز نشان سنان او

Гӯйӣ чигуна кард дили нозанини шоҳ

گویی چگونه کرد دل نازنین شاه

Ногоҳ таҳаммули хабари ногаҳон ӯ

ناگاه تحمل خبر ناگهان او

Чрхои пиёдаи рӯ ба даргоҳи мейр

چرخا پیاده رو به درگاه میر

КоФтоби шаҳсавори ҷаҳони паҳлавон ӯ

کافتاب شهسوار جهان پهلوان او

эй мурғи навҳагар шӯи вои абр ба хӯн гарӣ

ای مرغ نوحه‌گر شو وای ابر به خون گری

Бар қомат чу норвани норавон ӯ

بر قامت چو نارون ناروان او

Дузди вафоти ганҷи ҳётш чигуна барад

دزد وفات گنج حیاتش چگونه برد

Кӯи бахти ҳӯшёр ки бади посбон ӯ

کو بخت هوشیار که بد پاسبان او

эй дили ҷаҳони маҳали сабот ва қарор нест

ای دل جهان محل ثبات و قرار نیست

Даст аз ҷаҳон бидор ки ӯ пойдор нест

دست از جهان بدار که او پایدار نیست

Зинҳор зинҳор махоҳ аз аҷал ки ӯ

زنهار زینهار مخواه از اجل که او

Касро дарин саро чаҳ ба ҷон зинҳор нест

کس را درین سرا چه به جان زینهار نیست

Мстзҳрӣ ба мартабау ихтиёри хеш

مستظهری به مرتبه و اختیار خویش

Ҳеҷат з рафтани дгарон эътибор нест

هیچت ز رفتن دگران اعتبار نیست

Дунё чу шоҳидӣаст канорӣ гузин аз ӯ

دنیا چو شاهدی است کناری گزین از او

Каз шоҳидони хулоса ба ҷуз аз канор нест

کز شاهدان خلاصه به جز از کنار نیست

Сабр ва таҳаммуласту ризои чора бо қазо

صبر و تحمل است و رضا چاره با قضا

Тадбири ин қазияи буруни зини се чор Наст

تدبیر این قضیه برون زین سه چار نست

Дар ҳизи вуҷӯд ҳамоно наомадаст

در حیز وجود همانا نیامدست

Он сияҳ каз хаданги мсоиб фигор нест

آن سیه کز خدنگ مصایب فگار نیست

Биншин бар остони ризо чун ба ҳеҷ боб

بنشین بر آستان رضا چون به هیچ باب

Мо родрўни пардаи тақдир бор нест

ما رادرون پرده تقدیر بار نیست

Мо бандагон ва ӯст худовандгори мо

ما بندگان و اوست خداوندگار ما

Бо кор ӯ маро ва туро ҳеҷ кор нест

با کار او مرا و تو را هیچ کار نیست

Сарв ар фитод зилли чамани мустадоми бод

سرو ار فتاد ظل چمن مستدام باد

Даргар шикасти баҳри адан бо низоми бод

در گر شکست بحر عدن با نظام باد

Гар кавкаби мунир фурӯ шуд зи осмон

گر کوکب منیر فرو شد ز آسمان

Хуршеди осмони саодати мудоми бод

خورشید آسمان سعادت مدام باد

Хуршеди умри шаҳи аилконгар завол ёфт

خورشید عمر شه ایلکان گر زوال یافت

Зилли амири шайхи ҳасани бардавоми бод

ظل امیر شیخ حسن بردوام باد

То рӯзгори манзили андӯҳ сахтӣ аст

تا روزگار منزل اندوه سختی است

Дилшоду шоҳи ҷами азимати шоди коми бод

دلشاد و شاه جم عظمت شاد کام باد

Чўнонкаҳи ақбўқои аилкони рости ёдгор

چونانکه اقبوقا ایلکان راست یادگار

Султони Увайс валеу қоими мақоми бод

سلطان اویس ولی و قایم مقام باد

То рӯзи ҳашар бар сари вомондагон ӯ

تا روز حشر بر سر واماندگان او

Зилли злили ҷоҳи шумо мустадоми бод

ظل ظلیل جاه شما مستدام باد

Он сарви қад ки гашти тобути таҳтаи банд

آن سرو قد که گشت تابوت تخته بند

Қадараши дарахти равзаи доруссаломи бод

قدرش درخت روضه دارالسلام باد

Рӯзии ҳазор бори зи анфоси қудсён

روزی هزار بار ز انفاس قدسیان

Бар турбаташи нисори дуруду саломи бод

بر تربتش نثار درود و سلام باد