Ба номи худоӣ ки бо тираи хок
به نام خدایی که با تیره خاک
Бар омехт ин ҷавҳари ҷони пок
بر آمیخت این جوهر جان پاک
Чу бо икдгр кардашон ошно
چو با یکدگر کردشان آشنا
Дигар борашон кард аз ҳам ҷудо
دگر بارشان کرد از هم جدا
Ки донист кони ошноӣӣ чаҳ буд ?
که دانست کان آشنائی چه بود؟
Пас аз ошноӣии ҷдоӣӣ чаҳ буд ?
پس از آشنائی جدائی چه بود؟
Дарин пардаи касро надоданд бор
درین پرده کس را ندادند بار
намедонад ин рози ҷузи кирдигор
نمیداند این راز جز کردگار
Ба бўӣӣ ки дар нофа афзӯн кунад
به بوئی که در نافه افزون کند
Басии оҳӯонро ҷигар хӯн кунад
بسی آهوان را جگر خون کند
Садаф то кунад дона дар падед
صدف تا کند دانه در پدید
Басии шӯру талхаш бибояд чашид
بسی شور و تلخش بباید چشید
Бар афрохт на пардаи лоҷувард
بر افراخت نه پرده لاجورد
Даҳ ва ду мақоми андар ва рост кард
ده و دو مقام اندر و راست کرد
Баҳри парда ва ҳар мақомӣ ки сохт
به هر پرده و هر مقامی که ساخت
Якеро заду дайгариро навохт
یکی را زد و دیگری را نواخت
Шукрро зании хонае бар фарохат
شکر را زنی خانهای بر فراخت
Гиреҳи корӣу банди гиряши сохт
گره کاری و بند گیریش ساخت
Магаси хости ҳлўоӣӣ аз хон ӯ
مگس خواست حلوائی از خوان او
Асали оятии гашт дар шан ӯ
عسل آیتی گشت در شان او
Худованди ҳафт осмону замин
خداوند هفت آسمان و زمین
Замини густару осмони офарин
زمین گستر و آسمان آفرین
зи хуршеди маро ҷдоӣӣ диҳад
ز خورشید مه را جدائی دهد
Шабу рӯзашон рўшноӣӣ диҳад
شب و روزشان روشنائی دهد
Напурсӣ чаро ахтару осмон
نپرسی چرا اختر و آسمان
Шаб ва рӯз гирданд гирди ҷаҳон ?
شب و روز گردند گرد جهان؟
Мапиндор кин бесабаб ме кунанд
مپندار کین بی سبب میکنند
Худованди худро талаб ме кунанд
خداوند خود را طلب میکنند
намегунҷад ӯ дар таманнои ту
نمیگنجد او در تمنای تو
Ту ӯро биҷӯ кӯаст ҷӯёии ту
تو او را بجو کوست جویای تو
Гули мо банно карда қудраташ
گل ما بنا کرده قدرتش
Дили мо сарои пардаи иззаташ
دل ما سراپرده عزتش
Ба нураши ду чашми ҷаҳон нозир аст
به نورش دو چشم جهان ناظر است
Аз он нури мардум шуда зоҳир аст
از آن نور مردم شده ظاهر است
Худованди чор ва ду ва се яке аст
خداوند چار و دو و سه یکی است
Бимонад шашу чор ва на андакӣ
بماند شش و چار و نه اندکی
Ба мсмори ҳафт ахтараши дӯхта
به مسمار هفت اخترش دوخته
Фалаки ҳалқае бар дараш дӯхта
فلک حلقهای بر درش دوخته
Ба ҳикмат расонидааст он бад-ӣн
به حکمت رسانیده است آن بدین
Равони зи осмону тан аз замин
روان ز آسمان و تن از زمین
Фузун аз заминаст то осмон
فزون از زمین است تا آسمان
Тафовути мари ин ҳар дуро дар миён
تفاوت مر این هر دو را در میان
Дигар борашон кард аз ҳам ҷудо
دگر بارشان کرد از هم جدا
Ду бегона бо ҳам шуданд ошно
دو بیگانه با هم شدند آشنا
Ки он аз гул тирааст ин зи нур
که آن از گل تیره است این ز نور
зи тан то ба ҷон нисбатӣ ҳаст давр
ز تن تا به جان نسبتی هست دور
Ба зорӣу ҳасрат ҷудо ме шаванд
به زاری و حسرت جدا میشوند
Чу бо икдгр ошно ме шаванд
چو با یکدگر آشنا میشوند
Наме будашон кошкӣ иттисол
نمیبودشان کاشکی اتصال
Чун ҷонроу танро чунин буд ҳол
چون جان را و تن را چنین بود حال