Ба назд баҳр дерӣ дид мино
به نزد بحر دیری دید مینا
Кишӣшии пер чун кайвон дар онҷо
کشیشی پیر چون کیوان در آنجا
Шуд он хуршеди рух дар дайри кайвон
شد آن خورشید رخ در دیر کیوان
Азу пурсед ҳоли чархи гардон
ازو پرسید حال چرخ گردان
Ҷавобаш ва дод ва гуфт аҳволи гардун
جوابش و داد و گفت احوال گردون
Надонад кас ба ҷузи доноӣ бе чун
نداند کس به جز دانای بیچون
Агар хоҳии халос аз мавҷи дарё
اگر خواهی خلاص از موج دریا
Чу мо бояд канорӣ ҷустан аз мо
چو ما باید کناری جستن از ما
Гуҳари ҷӯӣ , биё дар мо сафар кун
گهر جویی، بیا در ما سفر کن
Амони хоҳӣ , зи баҳри мо ҳазар кун
امان خواهی، ز بحر ما حذر کن
Дигар пурсед : « эй пери хирадманд
دگر پرسید: «ای پیر خردمند
Марои андари тиҷорати даҳ яке панд
مرا اندر تجارت ده یکی پند
Бигӯ то мояи худ зини бизоъат
بگو تا مایه خود زین بضاعت
Чаҳ созам дар ҷаҳон » гуфто : « қаноат
چه سازم در جهان» گفتا: «قناعت
Қаноат кун каз он бо баст шуд боз
قناعت کن کز آن با بست شد باز
Ки кард андари ҳавои ози парвоз
که کرد اندر هوای آز پرواز
Аз он султони мурғони гашти ънФо
از آن سلطان مرغان گشت عنقا
Ки дар қоф қаноат кард маъво
که در قاف قناعت کرد ماوا
Талаб кун айни иззатро аз он қоф
طلب کن عین عزت را از آن قاف
Ки ҳаст ин айнро манба бар он қоф
که هست این عین را منبع بر آن قاف
Ту вақте сари анқоро бадоне
تو وقتی سر عنقا را بدانی
Ки анқоро ба куллӣ бози хуоне »
که عنقا را به کلی باز خوانی»
Сими навбати сиришк аз дида борид
سیم نوبت سرشک از دیده بارید
Чу гардун аз ғам гардун бинолед
چو گردون از غم گردون بنالید
Ки : « меҳри осмон бо мо ба кин аст
که: «مهر آسمان با ما به کین است
Фалаки доим ба қасдам дар камӣн аст
فلک دایم به قصدم در کمین است
Ҷаҳонро ҳаводис май кушояд
جهان را حوادث میگشاید
Фалаки нақши мухолиф май намояд »
فلک نقش مخالف مینماید»
Маликро дар ду байти он пери бихарад
ملک را در دو بیت آن پیر بخرد
Ҷавоби хуб мавзун дод ва тан зад :
جواب خوب موزون داد و تن زد: