Буд зи ғами сад гиреҳ бар гул ва бар боргл

زدند از شهر گردان خیمه بر دشت

Бод ба икдми кушоди сад гиреҳ аз кори гул

زمین از خیمه همچون آسمان گشت

Тарафи чаманро чу кард чашми шукуфаи сипед

هنرمندان ز کین دلها پر از خون

Боз мунаввар шудаш дида ба дидори гул

ز تن کردند ساز بزم بیرون

Лолаи зар оташӣаст носарааш дар миён

ز هر سو لشکری آمد به انبوه

Лоҷарами он қиматаш нест ба бозори гул

تو گفتی گشت بر صحرا روان کوه

Қавси қзҳ дар ҳаво то сар паргор зад

برون از شهر دشتی بود دلکش

Доираи лаъли гашти нуқтаи паргори гул

چو گلزار جوانی خرم و خَوش

Дар чамании кони санам ҷилва диҳад ҳасан ро

چو روی جم در آن گلها شکفته

Хори аҷаб гар кашад бор дигар бори гул

چو چشم آهوان بر لاله خفته

Каф ба лаб оварда бози ҷоми пар аз лаъл май

میان یاسمین و نسترن در

Май ба каф овар бибин рӯй приўори гул

بلورین برکه ای چون حوض کوثر

Малик бо лашкарии афзӯни зи борон

ز هر سویی روان نالنده رودی

Фурӯд омад дар он хуррами баҳорон

برو گوینده هر مرغی سرودی

Миёни сабза чун гул ҷой карданд

گلش صد بار لعل افکنده بر هم

Маликро боргаҳ бар пой карданд

نمی آمد لبش از خنده بر هم

Ба ёд рӯй гул соғар гирифтанд

هوایش عقد پروین دانه می‌کرد

Чу наргиси даври ҷом аз сар гирифтанд

معنبر زلف سنبل شانه می‌کرد

Малики як ҳафта бо қайсар тараб кард

چنار و گل ز ابرش آب جُسته

Бар он гули арғавонӣ бода ме хӯрд

به آب ابر دست و روی شسته

Малик нолид як шаби пеши меҳроб

چو پیری زاده از مادر شکوفه

Ки кор аз дасти рафтае дӯст дарёб

زبان بنهانده سوسن در شکوفه

Чунин аз умр то кӣ давр бошам ?

دل گل چون دماغ پور سینا

зи ҷони хештан маҳҷӯр бошам ?

درختان چون درخت طور سینا

Барои ман басӣ заҳмат кашидӣ

چمن از سایه بید و گلِ بان

зи дасти ман басӣ талхӣ чашидӣ

کشیده سایبانها گرد بستان

Барои ман бикун як кори дигар

به سروی این غزل می‌خواند بلبل

Биор он моҳро якбори дигар

سحرگه در مَقام راست با گل: