Оё крости Зуҳра ? оё крости ёро ?
بود ز غم صد گره بر گل و بر بارِ گل
Кари ман барад ба ёрами ин як сухан ки : « ёро ?
باد به یکدم گشاد صد گره از کار گل
Бустон мо надорад бе талъати ту нурӣ
طرف چمن را چو کرد چشم شکوفه سپید
эй сарви нози бозо , бустони мо бёро »
باز منور شدش دیده به دیدار گل
Чунон длхстаҳи ҳиҷронами имшаб
لاله زر آتشی است ناسرهاش در میان
Ки муштоқи видоъи ҷонами имшаб
لاجرم آن قیمتش نیست به بازار گل
Ба шаб меҳроб рафт аз пеши ҷамшед
قوس قزح در هوا تا سر پرگار زد
Шаб маҳтоб шуд ҷӯёии хуршед
دایره لعل گشت نقطه پرگار گل
Саворӣ дид бар шбрнгӣ аз давр
در چمنی کان صنم جلوه دهد حسن را
Чу дар торикии шаби шуълаи нур
خار عجب گر کشد بار دگر بار گل
Чу товусӣ нишаста бар пари зоғ
کف به لب آورده باز جام پر از لعل می
Чу бодии коваради гулбаргӣ аз боғ
می به کف آور ببین روی پریوار گل
Ҳаме омад бар он тозандаи длдл
ملک با لشکری افزون ز باران
Чу бар боди баҳории хирмани гул
فرود آمد در آن خرم بهاران
Чу меҳробаш дар он шаб дид бишнохт
میان سبزه چون گل جای کردند
Ки хуршедаст сар дар поиши андохт
ملک را بارگه بر پای کردند
Ба зорӣ гуфт « эй шамъи дили афрӯз
به یاد روی گل ساغر گرفتند
Шабати фархундаи боду рӯзи наврӯз
چو نرگس دور جام از سر گرفتند
Биё эй тозаи гулбарги баҳорӣ
ملک یک هفته با قیصر طرب کرد
Бигӯ азми кадомин боғи дорӣ ?
بر آن گل ارغوانی باده میخورد
зи ҷони нозктрӣ эй сарви озод
ملک نالید یک شب پیش مهراب
Ба танҳо май рӯй ҷонати фидои бод
که کار از دست رفت ای دوست دریاب
Сабки гардони Аннан ва зуд башитоб
چنین از عمر تا کی دور باشم؟
Рикобатро гарон кун , вақт дарёб
ز جان خویشتن مهجور باشم؟
Магари ҷамшедросозӣ видоъӣ
برای من بسی زحمت کشیدی
Маӣ дорад ҳавои иҷтимоӣ »
ز دست من بسی تلخی چشیدی
Ба шаб меронад мураккаби гарми хуршед
برای من بکن یک کار دیگر
Биёмад то ба лашкаргоҳи ҷамшед
بیار آن ماه را یک بار دیگر
Дар он гулзори умри афзои маҳтоб
سرشک از دیدگان بارید بر زر
Малик бо ёварон бар гӯшаи об
فرو خواند این غزل با اشک برتر