Яке рӯз аз сари айшу фарохӣ

یکی روز از سر عیش و فراخی

Нишеман буд ҷамъиро ба кохӣ

نشیمن بود جمعی را به کاخی

Дар дарҷи суханро боз карданд

در درج سخن را باز کردند

зи айби он банно оғоз карданд

ز عیب آن بنا آغاز کردند

Яке мегуфт аз бунёди зишташ

یکی می‌گفت از بنیاد زشتش

Яке мекард айби хоку хишташ

یکی می‌کرد عیب خاک و خشتش

Яке ронадӣ сухан аз сақфи пасташ

یکی راندی سخن از سقف پستش

Ки тангаст ин макон ҷой нишасташ

که تنگست این مکان جای نشستش

Яке гуфт ар шавад вайронаи беҳтар

یکی گفت ار شود ویرانه بهتر

Буд вайрона аз ин хонаи беҳтар

بود ویرانه از این خانه بهتر

Яке мегуфт меъмораш ки бӯда ?

یکی می‌گفت معمارش که بوده؟

Муҳандиси баҳри девораш ки бӯда ?

مهندس بهر دیوارش که بوده؟

Аҷаби бади санъатӣ дар кори барда

عجب بد صنعتی در کار برده

зи тарҳаши дили басии озори барда

ز طرحش دل بسی آزار برده

Забони ҳоли кохи ин роз нанаҳуфт

زبان حال کاخ این راز ننهفت

Ҳамоно бо ҳарифони ин чунин гуфт

همانا با حریفان این چنین گفت

Ки эй нобахрадони орӣ аз ҳуш

که ای نابخردان عاری از هوش

Кашида шоҳиди ғифлат дар оғӯш

کشیده شاهد غفلت در آغوش

Агарчӣ пой то сари ман уюбам

اگرچه پای تا سر من عیوبم

Буд зишт аз шимолам то ҷанубам

بود زشت از شمالم تا جنوبم

Шуморо бо баннои ман чикор аст

شما را با بنای من چکار است

Агар зишт ва агар нопойдор аст

اگر زشت و اگر ناپایدار است

Бигирӣд ибрат аз даври замонам

بگیرید عبرت از دور زمانم

зи ҳоли моликон бе нишонам

ز حال مالکان بی‌نشانم

Аз он рӯзӣ ки шуд бунёдами обод

از آن روزی که شد بنیادم آباد

Басии ҷонҳо ки дар ман рафта бар бод

بسی جانها که در من رفته بر باد

Басии перу ҷавон аз дарду ғами фард

بسی پیر و جوان از درد و غم فرد

Ки дар ман менишастанд аз зану мард

که در من می‌نشستند از زن و مرد

Барои ғасби тоқу манзари ман

برای غصب طاق و منظر من

Чаҳ даъвоҳо ки мешуд бар сари ман

چه دعواها که می‌شد بر سر من

Яке гуфт аз падар бар ман расида аст

یکی گفت از پدر بر من رسیده است

Яке мегуфт малик зрхрид аст

یکی می‌گفت ملک زرخرید است

Маро май буд аз поёни матлаб

مرا می‌بود از پایان مطلب

зи сулҳу ҷанги эшон ханда бар лаб

ز صلح و جنگ ایشان خنده بر لب

Дар охири сина аз ғам чок кардам

در آخر سینه از غم چاک کردم

Тамомиро ба зер хок кардам

تمامی را به زیر خاک کردم

Агар чашмӣ ба ибрат боз бошад

اگر چشمی به عبرت باز باشد

Вагар гӯшии бад-ӣн овоз бошад

وگر گوشی بدین آواز باشد

з хиштам бингарад сидқи мақолам

ز خشتم بنگرد صدق مقالم

з хокам башнавад шарҳии зи ҳолам

ز خاکم بشنود شرحی ز حالم

Буд хиштами зи хоки шаҳриёрон

بود خشتم ز خاک شهریاران

Буд хоками изори глъзорон

بود خاکم عذار گلعذاران

Бипурсед аз чаҳ шуд ин хоки ин хишт

بپرسید از چه شد این خاک این خشت

Мхўонидми яке хуб ва яке зишт

مخوانیدم یکی خوب و یکی زشت

Кунӣ ( сомит ) чу андари гӯри маскан

کنی (صامت) چو اندر گور مسکن

Бигӯ афсӯси баҳри кунҷи гулхан

بگو افسوس بهر کنج گلخن