Молдорӣ буд дар аҳди қадим
مالداری بود در عهد قدیم
Дошт афзӯни молу малику зару сим
داشت افزون مال و ملک و زر و سیم
Бо ҳамаи дорои он марди ғанӣ
با همه دارایی آن مرد غنی
Бади бахилу паст ва бехайру ?данӣ
بُد بخیل و پست و بیخیر و دنی
Сохт дар шакли ғарибӣ дар ба дар
ساخت در شکل غریبی در به در
Қобзи алорўоҳи сӯй ӯ гузар
قابض الارواح سوی او گذر
Кард диқи албоб дар даргоҳ ӯ
کرد دق الباب در درگاه او
Хост то гардад ба хоҷаи роҳи ҷӯ
خواست تا گردد به خواجه راهجو
Ҳоҷибон аз дар брондндш ки рӯ
حاجبان از در براندندش که رو
Хоҷа берун менаёяд бозшў
خواجه بیرون مینیاید بازشو
Хоҷааи мо чун буд қадараши фузун
خواجههٔ ما چون بود قدرش فزون
Аз барои чун туе ноед бурун
از برای چون تویی ناید برون
Рафт ъзроӣил ва баргардед боз
رفت عزرائیل و برگردید باز
Зад ба дар то дар намояндаши фароз
زد به در تا در نمایندش فراز
Бози дарбонони брондндши з дар
باز دربانان براندندش ز در
Пас ба тундӣ кард бар эшон назар
پس به تندی کرد بر ایشان نظر
Гуфт сӯй хоҷа бурдоред савт
گفت سوی خواجه بردارید صوت
Комади ъзроӣил ва бошад вақти мӯат
کامد عزرائیل و باشد وقت موت
Ходимони хоҷаро аз ин ваъид
خادمان خواجه را از این وعید
Поу сар дар ларза шуд монанди бед
پا و سر در لرزه شد مانند بید
Чун сӯии хоҷаи ббрднди ин хабар
چون سوی خواجه ببردند این خبر
Муртаиш гардид аз по то ба сар
مرتعش گردید از پا تا به سر
Гуфт башитобед ва бинмоӣед боз
گفت بشتابید و بنمایید باز
Дар ба рӯй вай ба сад аҷзу ниёз
در به روی وی به صد عجز و نیاز
Пас бигӯедаш ки эй пайки илоҳ
پس بگوییدش که ای پیکِ اِله
Гўиёи фармӯдае ту иштибоҳ
گوییا فرمودهای تو اشتباه
Дайгариро кардае гуё талаб
دیگری را کردهای گویا طلب
намекунӣ бар мо ба ҷои ваии ғазаб
میکنی بر ما به جای وی غضب
Ходимони хоҷаи бурданди ин паём
خادمان خواجه بردند این پیام
Назд ъзроӣил бо сад эҳтиром
نزد عزرائیل با صد احترام
Гуфт неи неи ин ҳама афсона аст
گفت نی نی این همه افسانه است
Кори ман бо соҳиби ин хона аст
کار من با صاحب این خانه است
Пас ниҳоди андари сарири хоҷаи гом
پس نهاد اندر سریر خواجه گام
Гуфт бархез ва васият кун тамом
گفت برخیز و وصیت کن تمام
Хоҷаи бадбахт бо сад изтироб
خواجهٔ بدبخت با صد اضطراب
Хости кору моли худ андари ҳисоб
خواست کار و مال خود اندر حساب
Бргшўд аз ганҷҳои баста дар
برگشود از گنجهای بسته در
То ки бинмоед ҳисоби симу зар
تا که بنماید حساب سیم و زر
Чокарон мерехтанд аз беш ва кам
چاکران میریختند از بیش و کم
Он тиллоу нуқраҳо бар рӯй ҳам
آن طلا و نقرهها بر روی هم
Хоҷаи сӯии сим ва зар кардӣ нигоҳ
خواجه سوی سیم و زر کردی نگاه
намекашидӣ аз дили пурдарди оҳ
میکشیدی از دل پردرد آه
Пас бигуфтӣ лаън бар моли ҷаҳон
پس بگفتی لعن بر مال جهان
Ов ба ҳолу молу аҳволи ҷаҳон
اف به حال و مال و احوال جهان
Кундӣ эй моли ҷаҳони бунёди ман
کندی ای مال جهان بنیاد من
То ббрдии ёди ҳақ аз ёди ман
تا ببردی یاد حق از یاد من
Рӯзу шаби гаштам ба ҷони машғӯли ту
روز و شب گشتم به جان مشغول تو
Хӯрдам аз бадбахтии худ гӯли ту
خوردم از بدبختیِ خود گول تو
Молу амволаш ба амри кирдигор
مال و اموالش به امر کردگار
Гашт гуё к-эии палиди зшткор
گشت گویا کِای پلید زشتکار
Лаъни ҳақ бар ту ки каҷ май бохтӣ
لعن حق بر تو که کج میباختی
Қадари неъматҳои ҳақ нашинохтӣ
قدر نعمتهای حق نشناختی
Ту дар аввал будӣ андари рӯзгор
تو در اول بودی اندر روزگار
Назд олами муфлис ва бе эътибор
نزد عالم مفلس و بیاعتبار
Кирдигори бандапарвар аз вдод
کردگار بنده پرور از وِداد
Бар ту аз моли ҷаҳони миннати ниҳод
بر تو از مال جهان منت نهاد
То з истиғно шудӣ эй бе тамиз
تا ز استغنا شدی ای بیتمیز
Назд абнои замон яксар азиз
نزد ابنای زمان یکسر عزیز
наменамудандӣ з ҳар шаҳру блок
مینمودندی ز هر شهر و بلوک
Пӯзиши ту ҳамчуи абноءи мулӯк
پوزش تو همچو ابناء ملوک
Дар маҷолис аз ҷалолу шаъну қадар
در مجالس از جلال و شأن و قدر
Май ншондндии туро бар хеши садр
مینشاندندی تو را بر خویش صدر
Аз салотини ҷаҳонгар духтарӣ
از سلاطین جهان گر دختری
Бад ки будандӣ ҷаҳонии муштарӣ
بد که بودندی جهانی مشتری
Ҷумларо кардандӣ аз даргоҳи давр
جمله را کردندی از درگاه دور
То туро оранди духтар дар ҳузур
تا تو را آرند دختر در حضور
Бо чунин иззат чаро эй бе ҳунар
با چنین عزت چرا ای بیهنر
Бастӣ аз ҳангомаи маҳшари назар
بستی از هنگامهٔ محشر نظر
Зини ҳамаи давлати чароғии пеши пеш
زین همه دولت چراغی پیش پیش
Аз чаҳ нФрстодии андари гӯри хеш
از چه نفرستادی اندر گور خویش
Аз чаҳ нанамудӣ Аё гмгштаҳи роҳ
از چه ننمودی ایا گمگشته راه
Ҷониби ҳоли тиҳии дастони нигоҳ
جانب حال تهیدستان نگاه
Гар гадоӣ дошт бар дасти ту чашм
گر گدایی داشت بر دست تو چشم
Чашм ӯро кӯр мекардӣ зи хашм
چشم او را کور میکردی ز خشم
Не худат хӯрдӣ ва не додӣ ба халқ
نی خودت خوردی و نی دادی به خلق
То аҷал акнӯн туро бигирифт ҳалқ
تا اجل اکنون تو را بگرفت حلق
Ин замон бо ҳасрати ман дил бигир
این زمان با حسرت من دل بگیر
Ҷумларо мирос бигзору бимир
جمله را میراث بگذار و بمیر
( сомто ) зини пандҳои нав ба нав
(صامتا) زین پندهای نو به نو
Рӯ бигир аз макунат дунёи гарав
رو بگیر از مکنت دنیا گرو