Дошт иброҳӣми адҳам чун макон
داشت ابراهیم ادهم چون مکان
Бар сарири шаҳриёрӣ дар ҷаҳон
بر سریر شهریاری در جهان
Рӯзии андари пешгоҳи адл ва дод
روزی اندر پیشگاه عدل و داد
Дошт ҷо бар рӯй авранги вдод
داشت جا بر روی اورنگِ وِداد
Хайли хосон аз барои бори ом
خیل خاصان از برای بار عام
Сар ба кафи устода дар сафи салом
سر به کف استاده در صف سلام
Ногаҳони дарвеши дили ворастаа Эй
ناگهان درویش دل وارستهای
Бар шиками санги қаноати баста Эй
بر شکم سنگ قناعت بستهای
Руста аз касрат ба ваҳдат карда ху
رسته از کثرت به وحدت کرده خو
Мӯ ба мӯии ваии забон дар зикри ҳў
مو به موی وی زبان در ذکر هو
Гесуии таҷреди пайдо бар таниш
گیسوی تجرید پیدا بر تنش
Риштаи тавҳиди тавқи гарданаш
رشته توحید طوق گردنش
Халқро дар пушт сар андохта
خلق را در پشت سر انداخته
Мосўоро аз назар андохта
ماسوا را از نظر انداخته
Фақрро шаҳнаи сифат дар чори сӯқ
فقر را شحنهصفت در چار سوق
Макунату асбоби ваии кашкулу буқ
مکنت و اسباب وی کشکول و بوق
Карда аз « абдии атънӣ » дар ба гӯш
کرده از «عبدی اطعنی» در به گوش
Поу сар дар айн гуёе хамӯш
پا و سر در عین گویایی خموش
Аз либоси худ сиррии берун шуда
از لباس خود سری بیرون شده
Пӯст пӯшӣ кардау маҷнӯн шуда
پوست پوشی کرده و مجنون شده
Сархушона дарҳақиқат гашта ғарқ
سرخوشانه درحقیقت گشته غرق
Дар гадои тоҷи султонӣ ба фарқ
در گدایی تاج سلطانی به فرق
Бории он дарвеш аз даргоҳи шоҳ
باری آن درویش از درگاه شاه
Гашти дохил дар миёни боргоҳ
گشت داخل در میان بارگاه
Эътинои нанамуда бар шоҳи хадам
اعتنا ننموده بر شاه خدم
Зад сӯии давлати сарои шаҳи қадам
زد سوی دولتسرای شه قدم
Ҳоҷёни шоҳ аз болоу паст
حاجیان شاه از بالا و پست
Баҳр озораш бароварданд даст
بهر آزارش برآوردند دست
Гуфт чаҳ буд коратон бо кори ман
گفت چهبود کارتان با کار من
Бо чаҳ тақсирӣ диҳед озори ман
با چه تقصیری دهید آزار من
намезаданд ӯро ки эй озодаи ҳол
میزدند او را که ای آزاده حال
Ту куҷо , ӣнҷои куҷо , чашмӣ бимол !
تو کجا، اینجا کجا، چشمی بمال!
Зини бтар дигар магар бошад гуноҳ
زین بتر دیگر مگر باشد گناه
Кин чунин бе рухсати дарбори шоҳ
کاین چنین بیرخصت دربار شاه
Дастро бар чашм бино ме наҳй
دست را بر چشم بینا مینهی
Бар бисоти хусравон по ме наҳй
بر بساط خسروان پا مینهی
Ханда зад дарвеши гуфто бо нишот
خنده زد درویش گفتا با نشاط
Ман мусофир ҳастаму ӣнҷои работ
من مسافر هستم و اینجا رباط
Вогзоридм то ки лҳтӣ ба гоҳ
واگذاریدم تا که لحتی به گاه
Истироҳат карда рӯи орм ба роҳ
استراحت کرده رو آرم به راه
Боз гуфтандаш ки эй осемаи сар
باز گفتندش که ای آسیمهسر
Беш аз ин аз ҳарзаи гӯйии даргузар
بیش از این از هرزهگویی درگذر
Даргаиро каз паии иззати мудом
درگهی را کز پی عزت مدام
Хусравон биниҳода сар аз эҳтиром
خسروان بنهاده سر از احترام
Бо работаш май диҳии нисбат чаро
با رباطش میدهی نسبت چرا
Рӯ дигар ин ҳарза гӯйӣ кун раҳо
رو دگر این هرزهگویی کن رها
Гуфт пас шоҳи шумо ин боргоҳ
گفت پس شاه شما این بارگاه
Аз куҷо оварда бо ин дастгоҳ
از کجا آورده با این دستگاه
Пештар аз вай дар ӯ маъво ки дошт
پیشتر از وی در او ماوا که داشت
Пои соҳиби давлатии ҷой ки дошт
پای صاحب دولتی جای که داشت
Боз гуфтандаш расида аз падар
باز گفتندش رسیده از پدر
Ирс бар ин шоҳ бо ганҷу гуҳар
ارث بر این شاه با گنج و گهر
Гуфт пеш аз боби шоҳи тоҷдор
گفت پیش از باب شاه تاجدار
Пас киро бӯда дар ин манзили қарор
پس که را بوده در این منزل قرار
Гуфтанаш бас кун дигар гуфту шунӯд
گفتنش بس کن دگر گفت و شنود
Ҷад ӯро андарин ҷои ҷой буд
جد او را اندرین جا جای بود
Гуфт пеш аз ҷаду бобу подшоҳ
گفت پیش از جد و باب و پادشاه
Аз ки бӯда ин асосу дастгоҳ
از که بوده این اساس و دستگاه
Посух овараданд каз аҷдод ӯ
پاسخ آوردند کز اجداد او
Вази ниёкони накӯи бунёд ӯ
وز نیاکان نکو بنیاد او
Даст бар даст аз ҳамаи монда ба ҷой
دست بر دست از همه مانده به جای
Ин бисоти давлату саҳну сарой
این بساط دولت و صحن و سرای
Гуфт ҷоеро ки ҳар каси як ду рӯз
گفت جایی را که هر کس یک دو روز
Андар ӯ барда ба сар бо оҳу зи сӯз
اندر او برده به سر با آه و ز سوز
Омада то андрў созад макон
آمده تا اندرو سازد مکان
Рафта бар банки раҳили корвон
رفته بر بانک رحیل کاروان
Гар работаш ман бихонам айб нест
گر رباطش من بخوانم عیب نیست
Ибни суханро ҷои шак ва риб нест
ابن سخن را جای شک و ریب نیست
эй ки ҳастӣ доимо дар рӯзгор
ای که هستی دائماً در روزگار
Дар паии таъбири қасри зарнигор
در پی تعبیر قصر زرنگار
Қасру боғи ту буд зиндони гӯр
قصر و باغ تو بود زندان گور
Фарши хишту хоку мӯниси мору мӯр
فرش خشت و خاک و مونس مار و مور
Ҷаҳд кун он хонаро таъмир кун
جهد کن آن خانه را تعمیر کن
Оби ғифлати камтари андар шер кун
آب غفلت کمتر اندر شیر کن
Кандарин ғами хонаи торику танг
کاندرین غمخانهٔ تاریک و تنگ
Он замони хоҳӣ задани сарро ба санг
آن زمان خواهی زدن سر را به سنگ
( сомто ) лухтӣ ба кор худ барис
(صامتا) لختی به کار خود برس
Каз пушаймонии надидаи суди кас
کز پشیمانی ندیده سود کس