Чун Муҳаммадбоқир аз ҳукми худованди ҳаким

چون محمدباقر از حکم خداوند حکیم

Бар сараш афтод шавқи қурби халлоқи раҳим

بر سرش افتاد شوق قرب خلاق رحیم

Дид набӯд ин ҷаҳонро ҷузи ғаму ранҷу тъб

دید نبود این جهان را جز غم و رنج و تعب

Заҳматаши бори гарону меҳнаташ дардӣ ?илем

زحمتش بار گران و محنتش دردی الیم

Дидаи баст аз фитрати пасти лӣими рӯзгор

دیده بست از فطرت پست لئیم روزگار

Чашм багушӯд аз паии алтофу нъмои Карим

چشم بگشود از پی الطاف و نعمای کریم

То Нидоӣ арҷъӣ бишунид аз пайки илоҳ

تا ندای ارجعی بشنید از پیک اله

Рафт дар гулзори ҷиҳати мурғи рӯҳаш чун насим

رفت در گلزار جهت مرغ روحش چون نسیم

Аз камоли рағбату файзи ҳузуру авҷи қурб

از کمال رغبت و فیض حضور و اوج قرب

Аз ҳазиз тан бишуд бар шохаи тӯбои муқӣм

از حضیض تن بشد بر شاخه طوبی مقیم

Кард мсФи умр дар мадҳи набӣу ол ӯ

کرد مصف عمر در مدح نبی و آل او

Бас дар носуфтаи сифт аз назму табъи мустақӣм

بس در ناسفته سفت از نظم و طبع مستقیم

Осмон чун беъдилш дид дар фазлу камол

آسمان چون بی‌عدیلش دید در فضل و کمال

Кард пинҳони пайкараш дар хок чун дар ятем

کرد پنهان پیکرش در خاک چون در یتیم

Аз муҳаррам шонздаҳ бигузашт дар явми хмис

از محرم شانزده بگذشت در یوم خمیس

Рафт меҳмон шуд бихон ҷӯ дар зоқи қадим

رفت مهمان شد بخوان جو در زاق قدیم

Баҳри таърихи вФотши хома ( ҳоҷиб ) навишт

بهر تاریخ وفاتش خامه (حاجب) نوشت

Дод яздони ҷои сомити сӯии ҷиноти Наим

داد یزدان جای صامت سوی جنات نعیم