Бимони бародар ба истироҳат ки ман ба шом хароб рафтам
بمان برادر به استراحت که من به شام خراب رفتم
Ббонки кӯсу неу нақора ба сӯии базм шароб рафтам
ببانک کوس و نی و نقاره به سوی بزم شراب رفتم
Шудӣ ту бисзи теғи қотили тпон ба хӯнӣ чу мурғи бсмл
شدی تو بیسز تیغ قاتل طپان به خونی چو مرغ بسمل
Бибин бибозу марои слосл ба гардан аз кин таноб рафтам
ببین بباز و مرا سلاسل به گردن از کین طناب رفتم
зи ҷаври аъдои ту пораи пора ба тани фузуни захмат аз ситора
ز جور اعدا تو پاره پاره به تن فزون زخمت از ستاره
Дамӣ ба хоҳар бикун назора ки бо ду сад инқилоб рафтам
دمی به خواهر بکن نظاره که با دو صد انقلاب رفتم
Амон надоданд сипоҳ бе дайни кафани намоям ба чашми хунин
امان ندادند سپاه بیدین کفن نمایم به چشم خونین
Тани шаҳидони оли ёсин ба нола ва изтироб рафтам
تن شهیدان آل یاسین به ناله و اضطراب رفتم
Ту мондаи урён дар ин биёбони фитода бесар ба хоки сӯзон
تو مانده عریان در این بیابان فتاده بیسر به خاک سوزان
Ман стмкш ба чанги адуон ба ориз бениқоб рафтам
من ستمکش به چنگ عدوان به عارض بینقاب رفتم
Ватани ту дар Карбало намӯдӣ марои зи дастат ҷудо намӯдӣ
وطن تو در کربلا نمودی مرا ز دستت جدا نمودی
Ту дар амонат вафо намӯдӣ кунун ман андар азоб рафтам
تو در امانت وفا نمودی کنون من اندر عذاب رفتم
Марои бад-ӣн буд кунам арӯсӣ барои қосим бидида бӯсӣ
مرا بدین بود کنم عروسی برای قاسم بدیده بوسی
зи ҷаври ин чархи обнӯсии аҷаби аҷаб комёб рафтам
ز جور این چرخ آبنوسی عجب عجب کامیاب رفتم
Чун шуд гул рӯй Акбари ман зи ҷаври гулчини хазон ба гулшан
چون شد گل روی اکبر من ز جور گلچین خزان به گلشن
зи гиря бар гул намӯда домани равон ба буи гулоб рафтам
ز گریه بر گل نموده دامن روان به بوی گلاب رفتم
Макун шикояти зи дасти хоҳар ки бе вафои ман ним бародар
مکن شکایت ز دست خواهر که بیوفا من نیم برادر
Сарати броҳм шудааст раҳбар агарчӣ бо сад шитоб рафтам
سرت براهم شده است رهبر اگرچه با صد شتاب رفتم
Рӯм ба базми язиди абтар чу мезанад чӯби он ситамгар
روم به بزم یزید ابتر چو میزند چوب آن ستمگر
Барост эй шаҳ макун мукаддари паии суол ва ҷавоб рафтам
براست ای شه مکن مکدر پی سئوال و جواب رفتم
зи чашм ( сомит ) равон шудаи хӯни дамӣ ки мегуфт он ҳазини маҳзун
ز چشم (صامت) روان شده خون دمی که میگفت آن حزین محزون
Ки эй бародари зи ҷаври гардуни тани ту монда дар офтоб рафтам
که ای برادر ز جور گردون تن تو مانده در آفتاب رفتم