Чаҳ шуд ки рӯзи ҷаҳони тира чун шаб ялдост

چه شد که روز جهان تیره چون شب یلداست

з ҳар тараф ба фалак аз замин хурӯш азост

ز هر طرف به فلک از زمین خروش عزاست

з фарш карда масеҳои зи нав ба арши урӯҷ

ز فرش کرده مسیحا ز نو به عرش عروج

Ва ё ҳануз замони мусӣбат яҳё аст

و یا هنوز زمان مصیبت یحیی است

Гирифтаи марду зан аз ҳар тарафи азои ҳусайн

گرفته مرد و زن از هر طرف عزای حسین

Балии азои шаҳи ташнаи Сайид шуҳадо аст

بلی عزای شه تشنه سید شهدا است

Касе ки ҳаст худои хунбҳои ӯ чаҳ аҷаб

کسی که هست خدا خونبهای او چه عجب

Ки чашми марду зани андари азоаши хўнполост

که چشم مرد و زن اندر عزاش خونپالاست

Чаро ба гиряи нкўшӣ , мгрнмии доне

چرا به گریه نکوشی، مگرنمی‌دانی

Сарви қалби паямбари ҳусайн азиз худост

سرو قلب پیمبر حسین عزیز خداست

Чунон хаёл кун акнӯн ки дар рикоби ҳусайн

چنان خیال کن اکنون که در رکاب حسین

Замони ёрӣ ӯ вақт завол ошурост

زمان یاری او وقت زوال عاشوراست

Агар зи нусрати оати ташна лаб шудӣ маҳрӯм

اگر ز نصرت آت تشنه لب شدی محروم

Барои дарди ту амвоҷи гиря айн давост

برای درد تو امواج گریه عین دواست

Чисон зиёд равад мотами шаҳӣ ки сараш

چسان زیاد رود ماتم شهی که سرش

Ҷудои зи тани ҷигари тшнҳбр лаб дарёст

جدا ز تن جگر تشنهبر لب دریاست

намеравад зи назари ҳоли зайнаби длхўн

نمی‌رود ز نظر حال زینب دلخون

Ки србрҳнаҳ ва бе каси асири шимурди ғост

که سربرهنه و بی‌کس اسیر شمرد غاست

Дили шикаста ( сомит ) мудом дар мотам

دل شکسته (صامت) مدام در ماتم

Барои Сайиди мазлӯм то ба рӯз ҷазост

برای سید مظلوم تا به روز جزاست