ё алӣ эй ибн ъам ғами насиб
یا علی ای ابن عم غم نصیب
эй ту дарди дрмндонро табиб
ای تو درد درمندان را طبیب
Рехт дар ҷонами фалаки з ҳар нифоқ
ریخت در جانم فلک ز هر نفاق
АлФроқи алФроқи алФроқ
الفراق الفراق الفراق
Мурғи ҷонро бар сари афтодаи ҳавас
مرغ جان را بر سر افتاده هوس
То кушояди боли роҳати зини қафас
تا گشاید بال راحت زین قفس
Бар сару болам ҷаҳон зад бскаҳи санг
بر سر و بالم جهان زد بسکه سنگ
Ҷонам аз даст ҷаҳон омад ба танг
جانم از دست جهان آمد به تنگ
Пари дилам аз бас ки меҳнат бор шуд
پر دلم از بس که محنت بار شد
Пои з по афтоду даст аз кор шуд
پا ز پا افتاد و دست از کار شد
АўФтоди оташ ба ҷони по то ба сар
اوفتاد آتش به جان پا تا به سر
Банди бандами сӯхт аз доғи падар
بند بندم سوخت از داغ پدر
Гар замин аз ашки чашмам ранг шуд
گر زمین از اشک چشمم رنگ شد
Арса бар халқи Мадина танг шуд
عرصه بر خلق مدینه تنگ شد
Гар зи ранҷи ҷўъи бад дар дами фузун
گر ز رنج جوع بد در دم فزون
Бошад аз дстоси дастами пари зи хӯн
باشد از دستاس دستم پر ز خون
Тозӣонагар ба бозуем заданд
تازیانه گر به بازویم زدند
Бо лагад ё дар паҳлуем заданд
با لگد یا در پهلویم زدند
Гар шарар дар хона ам афрӯхтанд
گر شرر در خانهام افروختند
ё зи оташ хонаамро сӯхтанд
یا ز آتش خانهام را سوختند
Гар шуд аз ҷаври сипеҳри вожгӯн
گر شد از جور سپهر واژگون
Сӯратам аз зарби силии нилгун
صورتم از ضرب سیلی نیلگون
Гар ки аз таъсии фақри хонаи сӯз
گر که از تاثیر فقر خانه سوز
Шом ҳо хуфтам гурусна то ба рӯз
شامها خفتم گرسنه تا به روز
эй писар ъам ҷумла бар Заҳрои гузашт
ای پسر عم جمله بر زهرا گذشت
Умри Заҳрои зишти ёзибои гузашт
عمر زهرا زشت یازیبا گذشت
Мавсим парвоз шуд аз ин чаман
موسم پرواز شد از این چمن
Ин чамани хуши бод бар зоғу заған
این چمن خوش باد بر زاغ و زغن
Гашти ҳангоми васият эй ҷаноб
گشت هنگام وصیت ای جناب
эй васии Аҳмади хатмии моб
ای وصی احمد ختمی مآب
Муддатӣ бӯда андари хонаи ?ут
مدتی بوده اندر خانهات
Шамъ рӯем равнақи кошонаи ?ут
شمع رویم رونق کاشانهات
Гар ки андари хизматат эй шаҳриёр
گر که اندر خدمتت ای شهریار
Гашта тақсирии зи Заҳрои ошкор
گشته تقصیری ز زهرا آشکار
Ҳастам аз рӯй ҷанобати мунфаил
هستم از روی جنابت منفعل
Кун маро дар мавсим рафтани бҳл
کن مرا در موسم رفتن بحل
Ъзи дигар эй эмоми мумтаҳан
عض دیگر ای امام ممتحن
Баъд аз ин ҷони туу атфоли ман
بعد از این جان تو و اطفال من
Кўдконмро ман эй шоҳи ҳиҷоз
کودکانم را من ای شاه حجاز
Муддатӣ парвардаам дар ъзу ноз
مدتی پروردهام در عز و ناز
Гар касе баъд аз амни хунини ҷигар
گر کسی بعد از امن خونین جگر
Каҷи намояди ҷониби эшон назар
کج نماید جانب ایشان نظر
Дар лаҳади сад пораи созам дар бадан
در لحد صد پاره سازم در بدن
Ҷои пероҳан ба ҷисми худ кафан
جای پیراهن به جسم خود کفن
Зери хок эй мӯниси рӯзу шабам
زیر خاک ای مونس روز و شبم
Дар ғами кулсуму фикри зайнабам
در غم کلثوم و فکر زینبم
Кони ду бе каси ҳамдами ҷон ман анд
کان دو بیکس همدم جان مناند
Мӯниси дили зеби домон ман анд
مونس دل زیب دامان مناند
Касе напушад ё алӣ аз баъди ман
کسی نپوشد یا علی از بعد من
Чашми эҳсону муҳаббат аз ҳасан
چشم احسان و محبت از حسن
Зонка умрӣ хӯрдаам хӯни ҷигар
زانکه عمری خوردهام خون جگر
То ниҳол қоматаш шуд бо самар
تا نهال قامتش شد با ثمر
Ин васият ҳаст аз ман фарзи айн
این وصیت هست از من فرض عین
То туоне кун нкўӣӣ бо ҳусайн
تا توانی کن نکوئی با حسین
Чун зи боғи астФо бархӯрда аст
چون ز باغ اصطفا برخورده است
Шираи ҷони паямбар хӯрда аст
شیره جان پیمبر خورده است
Гар ҳусайнамро расад рӯзии малол
گر حسینم را رسد روزی ملال
Оварадам дар ларзаи арши зулҷалол
آوردم در لرزه عرش ذوالجلال
Чун аҷали бнмоидм аз ғами ҳалок
چون اجل بنمایدم از غم هلاک
Ҷисм бе ҷони марои пинҳон ба хок
جسم بیجان مرا پنهان به خاک
Кун биравӣ турбатам эй арҷманд
کن بروی تربتم ای ارجمند
Гоҳ гоҳе савти қуръонии баланд
گاه گاهی صوت قرآنی بلند
Нест ёроии навиштани хома ро
نیست یارای نوشتن خامه را
Мухтасар кун ( сомит ) ин ҳангома ро
مختصر کن (صامت) این هنگامه را