Аз даври замони дилам кабоб аст

از دور زمان دلم کباب است

Бишинав ки аҷаби пар инқилоб аст

بشنو که عجب پُر انقلاب است

Ин нақш ванигор хуш ки бинӣ

این نقش و نگار خوش که بینی

Нақшӣаст ки пояаш бар об аст

نقشی است که پایه‌اش بر آب است

эй ташнаи чашмасор раҳмат

ای تشنهٔ چشمه سار رحمت

Бар гирд ки об на , сароб аст

بر گرد که آب نه، سراب است

Парвоз бидиҳ эй ҳиммат

پرواز بده همای همت

Зини ҷиФаҳ ки туъма клоб аст

زین جیفه که طعمه کلاب است

Башитоб ба сӯии кӯии маънӣ

بشتاب به سوی کوی معنی

То мураккаби умр дар шитоб аст

تا مرکب عمر در شتاب است

Чанд аз паии ҷамъ кардани мол

چند از پی جمع کردن مال

Бар гарданат аз тамаъ таноб аст

بر گردنت از طمع طناب است

Даврони ҷаҳон чу мавҷ дарёст

دوران جهان چو موج دریاست

Дар ваии тани одамӣ ҳубоб аст

در وی تن آدمی حباب است

Неи не буд ӯ чаҳ хонаи мӯр

نی نی بود او چه خانه مور

Ин хона ба шабнамӣ хароб аст

این خانه به شبنمی خراب است

Тафсили замонау саботаш

تفصیل زمانه و ثباتش

Дебочау хатми ин китоб аст

دیباچه و ختم این کتاب است

Бисёр давандагон давиданд

بسیار دوندگان دویدند

Каз номи ҷаҳон нишон надиданд

کز نام جهان نشان ندیدند

Баси мурғи дил аз барои ин сайд

بس مرغ دل از برای این صید

Сайёди сифат ба хӯни тпиднд

صیاد صفت به خون طپیدند

Зини боғи басии гузашти гулчин

زین باغ بسی گذشت گلچین

Каз ваии гул орзӯ начеданд

کز وی گل آرزو نچیدند

Баси сабзи хатон ки зери ин хок

بس سبز خطان که زیر این خاک

Домон умед баркашиданд

دامان امید برکشیدند

Бас хок шуданду баъди сад сол

بس خاک شدند و بعد صد سال

Чун сабзаи зи хок бардамиданад

چون سبزه ز خاک بردمیدند

Баси оҳӯии ҷон ки андарин дашт

بس آهوی جان که اندرین دشت

Аз колбуд бадан рамеданд

از کالبد بدن رمیدند

Баси Тифли казин ъҷўзи модар

بس طفل کزین عجوز مادر

Пистон мФорқт макиданад

پستان مفارقت مکیدند

Ҷузи заҳр аҷал надошт таъмӣ

جز زهر اجل نداشت طعمی

Онҳо ки аз ин асал чашиданд

آنها که از این عسل چشیدند

Олами ҳамагар гадо вагар шоҳ

عالم همه گر گدا و گر شاه

Гар зи онкии сиёҳ ё сифеданд

گر ز آنکه سیاه یا سفیدند

Гӯи табли раҳил худ бикӯбанд

گو طبل رحیل خود بکوبند

Зини куҳнаи работ то расиданд

زین کهنه رباط تا رسیدند

Кин мӯҳликаи хобгоҳ шер аст

کاین مهلکه خوابگاه شیر است

Ширӣ ки ба дамӣ далер аст

شیری که به دمی دلیر است

Ин марҳалаи хавфнок ва давр аст

این مرحله خوفناک و دور است

Зоди сафарии туро зарур аст

زاد سفری تو را ضرور است

Торик шабасту роҳи торик

تاریک شبست و راه تاریک

эй вой ба раҳравӣ ки кӯр аст

ای وای به رهروی که کور است

Дуздӣаст аҷал ки гову бегоҳ

دزدیست اجل که گاو و بیگاه

Дар бурдани нақди ҷон ҷасур аст

در بردن نقد جان جسور است

Лашгари шиканӣ буд ки танҳо

لشگر شکنی بود که تنها

Ва ҳамзани ҷяши силам ва нур аст

و همزن جیش سلم و نور است

Ширинии рӯзгор талх аст

شیرینی روزگار تلخ است

То чашми бади зи мона шӯр аст

تا چشم بد ز مانه شور است

Аз як сари пои ғубор роҳ аст

از یک سر پا غبار راه است

Ин косаи сар ки пурғурур аст

این کاسه سر که پرغرور است

Днётлбии шъоркрдн

دنیاطلبی شعارکردن

Девонагӣаст кӣ шуъӯр аст

دیوانگی است کی شعور است

Фарзонагӣ аз касе талаб кун

فرزانگی از کسی طلب کن

Каз кисвати коинот давр аст

کز کسوت کائنات دور است

Ободии коху тан чаҳ ҳосил

آبادی کاخ و تن چه حاصل

Кӯи маскани мору малик мӯр аст

کو مسکن مار و ملک مور است

Роҳат ба ҷаҳон ба кас надоданд

راحت به جهان به کس ندادند

Ту май талабии магар ба зӯр аст

تو می‌طلبی مگر به زور است

ӣнҷои зару зӯрро баҳо нест

اینجا زر و زور را بها نیست

Ин фикри маҳоли хуш намо нест

این فکر محال خوش‌نما نیست

То кӣ ғами рӯзгори дорӣ ?

تا کی غم روزگار داری؟

Зини ғами дили худ Фкори дорӣ ?

زین غم دل خود فکار داری؟

Аз ёди муҳаббати зару сим

از یاد محبت زر و سیم

Пайваста ба дӯши бори дорӣ

پیوسته به دوش بار داری

эй масти шароби худписандӣ

ای مست شراب خودپسندی

Бар сар чиқадр хумор додӣ

بر سر چقدر خمار دادی

Андари сари ин пули шикаста

اندر سر این پل شکسته

Осӯдаи аҷаби қарори дорӣ

آسوده عجب قرار داری

Охир ба кадоми фазлу ртбт

آخر به کدام فضل و رتبت

Бар сари ҳаваси шикори дорӣ

بر سر هوس شکار داری

Бҷҳони зи ҷаҳони саманди ҳиммат

بِجْهان ز جهان سمند همت

Бо аҳли ҷаҳон чикор дорӣ ? !

با اهل جهان چکار داری؟!

Бигушо сӯии корвони ин ҳӣ

بگشا سوی کاروان این حی

Гар дидаи эътибори дорӣ

گر دیده اعتبار داری

Рафтанд ва ту ҳамчунон ба хобӣ

رفتند و تو همچنان به خوابی

Аз баҳр ки интизори дорӣ

از بهر که انتظار داری

Бо дасти тиҳии зиҳии хиҷолат

با دست تهی زهی خجالت

Азми сари кӯии ёри дорӣ

عزم سر کوی یار داری

Ингуна тариқ зиндагӣ нест

اینگونه طریق زندگی نیست

Ҳаргиз ки нишон зиндагӣ нест

هرگز که نشان زندگی نیست

Дунёии ?данӣ вафо накарда

دنیای دنی وفا نکرده

Бо халқи биҷуз ҷафо накарда

با خلق بجز جفا نکرده

Ҳар ком ки буд нораво кард

هر کام که بود ناروا کرد

Комии з касе раво накарда

کامی ز کسی روا نکرده

Кӯи ҷамъиятӣ ки охроломр

کو جمعیتی که آخرالامر

Аз икдгрш ҷудо накарда

از یکدگرش جدا نکرده

Ин куҳнаи табиби оқибати сӯз

این کهنه طبیب عاقبت سوز

Дардии з касе даво накарда

دردی ز کسی دوا نکرده

Ин куҳнаи табиби оқибати сӯз

این کهنه طبیب عاقبت‌سوز

Дардии з касе даво накарда

دردی ز کسی دوا نکرده

Як лаҳза дар ин ?илами сарои даст

یک لحظه در این الم سرا دست

Аз домани кас раҳо накарда

از دامن کس رها نکرده

Кӯи як дили хуррамӣ ки дар вай

کو یک دل خرمی که در وی

Асбоби азо бпо накарда ?

اسباب عزا بپا نکرده؟

То тир фаност дар камонаш

تا تیر فناست در کمانش

Бегона ва ошно накарда

بیگانه و آشنا نکرده

Гар душмани худ буд вагар дӯст

گر دشمن خود بُوَد وَگر دوست

Ҳаргизи з касе ҳаё накарда

هرگز ز کسی حیا نکرده

Ҳар нафас ки куштааст ва аз вай

هر نفس که کشته است و از وی

Каси даъвӣ хўнбҳо накарда

کس دعوی خونبها نکرده

То аблақи чархи зер зин аст

تا ابلق چرخ زیر زین است

Сартосари кор ӯ чунин аст

سرتاسر کار او چنین است

Соҳиби назарӣ ки арҷманд аст

صاحب نظری که ارجمند است

Бар малики ҷаҳон чаҳ пой банд аст

بر ملک جهان چه پای‌بند است

Бар қабри гузаштагони гузаштан

بر قبر گذشتگان گذشتن

Кофӣ буд ар барои панд аст

کافی بود ار برای پند است

Бингар ки ҷудо чигуна аз ҳам

بنگر که جدا چگونه از هم

Аъзои тамоми банд банд аст

اعضای تمام بند بند است

Пас гӯш бидору байни з ҳар банд

پس گوش بدار و بین ز هر بند

Монанди неи ин наво баланд аст

مانند نی این نوا بلند است

Кӣ ғазваи дӯстони шумо ро

کی غزوه دوستان شما را

Рағбат ба замона то ба чанд аст

رغبت به زمانه تا به چند است

Ҷўӣид чигуна истироҳат

جوئید چگونه استراحت

Зини хона ки маъдан газанд аст

زین خانه که معدن گزند است

Заҳраст ба ҷоми даҳр ӯ ро

زهر است به جام دهر او را

Мардонаи кашӣ ба сар ки қанд аст

مردانه کشی به سر که قند است

Бар хандаи ин ъаҷузаи макор

بر خنده این عجوزه مکار

Мағрур машав ки решханд аст

مغرور مشو که ریشخند است

То кӣ ба ҳавои молу амвол

تا کی به هوای مال و اموال

Дар миҷмари ғами дилат сапанд аст

در مجمر غم دلت سپند است

Дар банди алойиқоти дунё

در بند علایقات دنیا

То чанд туро алоқа банд аст

تا چند تو را علاقه بند است

Гар гӯш ба қавли мо надорӣ

گر گوش به قول ما نداری

Парвои зи худо чаро надорӣ

پروا ز خدا چرا نداری

Рӯзӣ ки ҷаҳон ба коми мо буд

روزی که جهان به کام ما بود

Оҳӯии замонаи роми мо буд

آهوی زمانه رام ما بود

Дар ҳуҷраи дили арӯси ғифлат

در حجره دل عروس غفلت

Ҳмхўобаҳи субҳу шоми мо буд

همخوابه صبح و شام ما بود

Пайваста май муҳаббати даҳр

پیوسته مِی‌ِ محبت دهر

Монанди шумо ба ҷоми мо буд

مانند شما به جام ما بود

Ҳар лаҳза ба пешгоҳи хизмат

هر لحظه به پیشگاه خدمت

Заррини камии ғуломи мо буд

زرین کمی غلام ما بود

Сафи бастаи зи саракашони ду сад саф

صف بسته ز سرکشان دو صد صف

Дар боргаҳи саломи мо буд

در بارگه سلام ما بود

Баси ҷами хадаму малики ҳашам ҳо

بس جم خدم و ملک حشم‌ها

Дар сояи эҳтишоми мо буд

در سایه احتشام ما بود

Навбати зани чархи кӯси давлат

نوبت زن چرخ کوس دولت

Ҳар дам ки задӣ ба номи мо буд

هر دم که زدی به نام ما بود

Бгшўдни уқдаҳои мушкил

بگشودن عقده‌های مشکل

Дар ӯҳдаи иҳтимоми мо буд

در عهده اهتمام ما بود

Чун мурғ ба обу донаи машғӯл

چون مرغ به آب و دانه مشغول

Ғофили зи аҷал ки доми мо буд

غافل ز اجل که دام ما بود

( чун сомит ) аз ин ҷаҳони пуршӯр

(چون صامت) از این جهان پرشور

Рафтему шудеми сокини гӯр

رفتیم و شدیم ساکن گور