Ривоятаст ки омад бурун чаҳ аз зиндон

روایت است که آمد برون چه از زندان

Азизи Мисру Фасои гашти Юсуфи канъон

عزیز مصر و فسا گشت یوسف کنعان

Барои дидани ваии ҳамчуи толибу матлӯб

برای دیدن وی همچو طالب و مطلوب

Ба шаҳри Мисри зи канъон равона шуд ёқӯб

به شهر مصر ز کنعان روانه شد یعقوب

зи Мисри ҳазрати Юсуф ба шавкату иҷлол

ز مصر حضرت یوسف به شوکت و اجلال

Таҳия дид ва бурун шуд барои истиқбол

تهیه دید و برون شد برای استقبال

Ҳамин ки талъати Юсуфи зи давр пайдо шуд

همین که طلعت یوسف ز دور پیدا شد

Ҷалолу кавкабаи Юсуфӣ ҳувайдо шуд

جلال و کوکبه یوسفی هویدا شد

Гирифт аз кафи ёқӯби иштиёқи Аннан

گرفت از کف یعقوب اشتیاق عنان

Пиёда шуд паии таъзими Юсуфи канъон

پیاده شد پی تعظیم یوسف کنعان

Ғурури Юсуф назд падар зиёда нашуд

غرور یوسف نزد پدر زیاده نشد

Вале ба маслиҳати салтанат пиёда нашуд

ولی به مصلحت سلطنت پیاده نشد

Чу дар пиёда шудани андакӣ тағофул кард

چو در پیاده‌شدن اندکی تغافل کرد

Итоби ҳақи паии тодиби ҳазраташ гул кард

عتاب حق پی تادیب حضرتش گل کرد

з назд ҳақи сӯй Юсуф расед бо таъҷил

ز نزد حق سوی یوسف رسید با تعجیل

Чунин паёми расониди ҳазрати ҷбрил

چنین پیام رسانید حضرت جبریل

Ки ин чаҳ феъл азимӣаст каз ту шуд воқеъ

که این چه فعل عظیمی است کز تو شد واقع

Ҷалолу ҳшти шоҳии магари шиддати монеъ

جلال و حشت شاهی مگر شدت مانع

Шудааст банда шоистаам пиёдаи равон

شده است بنده شایسته‌ام پیاده روان

Ту бо каммияти сабк сайр мекунӣ ҷавлон

تو با کمیت سبک سیر میکنی جولان

Риояти падари пер буд аввалӣ тар

رعایت پدر پیر بود اولی تر

Туро зи маслиҳати малику кишвару лашгар

تو را ز مصلحت ملک و کشور و لشگر

Кунун ки аз ту аёни гашти тарки ин аввалӣ

کنون که از تو عیان گشت ترک این اولی

Ба ҳукми муҳками додар даст бигушо

به حکم محکم دادار دست بگشا

Гушӯд даст чу Юсуф ба амри ҳии ғафур

گشود دست چو یوسف به امر حی غفور

Бурун шуд аз кафи мӯъҷизи намоиши лмъаҳи нур

برون شد از کف معجز نمایش لمعه نور

Суол кард ки ин нур чист ё ҷбрил

سئوال کرد که این نور چیست یا جبریل

Ҷавоб дод ба Юсуфи амини раби ҷалил

جواب داد به یوسف امین رب جلیل

Ки ин амали зи ту назд худо нашуд мақрун

که این عمل ز تو نزد خدا نشد مقرون

Ба рафт нури набуввати зи сулби ту берун

به رفت نور نبوت ز صلب تو بیرون

Агар чунин буд эй дӯстон бар якто

اگر چنین بود ای دوستان بر یکتا

Мақому мартабау қудрати дӯстони худо

مقام و مرتبه و قدرت دوستان خدا

Чигуна пас бастами пешаи гони кишвари шом

چگونه پس بستم پیشه‌گان کشور شام

Намӯд сабру мудорои мҳимни ълом

نمود صبر و مدارا مهیمن علام

Дамӣ ки боиси эҷоди олами эҷод

دمی که باعث ایجاد عالم ایجاد

Слили хоҷаи лўлоки Сайиди саҷҷод

سلیل خواجه لولاک سید سجاد

Ба ҳайатӣ ки дили инсу ҷон кабоб намӯд

به هیئتی که دل انس و جان کباب نمود

Гузар ба ҷониби он кишвар хароб намӯд

گذر به جانب آن کشور خراب نمود

Ғулаш ба гардани ашгши зи дида бар доман

غلش به گردن اشگش ز دیده بر دامن

Бибаста ҳамчуи асирони ду даст ӯ бар син

ببسته همچو اسیران دو دست او بر سن

Сари ғарибӣ ва беёварӣ фиканда ба зер

سر غریبی و بی‌یاوری فکنده به زیر

Дилаши зи ханда бе ҷои шомёни дилгир

دلش ز خنده بی‌جای شامیان دلگیر

з дидани сари Акбар ба шӯру ҳангома

ز دیدن سر اکبر به شور و هنگامه

зи сангу чӯби мухолиф ба фарқаши ъамома

ز سنگ و چوب مخالف به فرقش عمامه

зи оҳи рӯзи ду олам сиёҳ карда чу шаб

ز آه روز دو عالم سیاه کرده چو شب

з дидани сари урёни аммааш зайнаб

ز دیدن سر عریان عمه‌اش زینب

Таниш назору Рахши зарду ҳолаташи маҳзун

تنش نزار و رخش زرد و حالتش محزون

Дилаши з дидани атфоли дрбдри пари хӯн

دلش ز دیدن اطفال دربدر پر خون

Тамоми шоми буруни омада ба ҳукми язид

تمام شام برون آمده به حکم یزید

Ба пешвози сари анвори ҳусайни шаҳид

به پیشواز سر انوار حسین شهید

Чун рӯзи иди зану марди хурраму дилшод

چون روز عید زن و مرد خرم و دلشاد

Гирифтаи даст ба даст аз паии мборкбод

گرفته دست به دست از پی مبارکباد

Тамом гашта фаромӯшашони зи ҳақи набӣ

تمام گشته فراموششان ز حق نبی

Назорагар ба ҳарими Муҳамади арабӣ

نظاره‌گر به حریم محمد عربی

Ба он тариқ чаҳ он бекасон бе ғмхўор

به آن طریق چه آن بی‌کسان بی‌غمخوار

Миён шом гузаштанд аз сари бозор

میان شام گذشتند از سر بازار

Ба кӯчаи гузари аҳлбит тоҳо шуд

به کوچه گذر اهلبیت طه شد

Миёни кӯчаи яке ғарқа ҳувайдо шуд

میان کوچه یکی غرقه هویدا شد

Намӯда панҷ зани андари миёни ғарқаи мақом

نموده پنج زن اندر میان غرقه مقام

Сиёҳи бахту табаи рӯзгору нофарҷом

سیاه بخت و تبه روزگار و نافرجام

Яке ъаҷузаи бадбахт бо қадӣ чу камон

یکی عجوزه بدبخت با قدی چو کمان

Фиканд зайнаби мазлӯмаро шарар бар ҷон

فکند زینب مظلومه را شرر بر جان

Ҳамин ки дида шавамаш з дидани усаро

همین که دیده شومش ز دیدن اسرا

Фитод бар сари пари хӯни Сайидошуҳадо

فتاد بر سر پر خون سیدالشهدا

Паии азияти ваии сохт тозаи найрангӣ

پی اذیت وی ساخت تازه نیرنگی

Бабради дасти бурӣда ба ҷониби сангӣ

ببرد دست بریده به جانب سنگی

Ҳавола кард ҳамон сангро ба торак ӯ

حواله کرد همان سنگ را به تارک او

Шикасти бори дигари тораки муборак ӯ

شکست بار دیگر تارک مبارک او

Бикаш Аннани сухан ( сомит ) аз мусӣбати шом

بکش عنان سخن (صامت) از مصیبت شام

Намонад тоб шунидан намой хатми калом

نماند تاب شنیدن نمای ختم کلام