Ривоятаст ки рӯзӣ нишаста бади салмон

روایت است که روزی نشسته بد سلمان

Ба назд Аҳмади мурсали хулосаи имкон

به نزد احمد مرسل خلاصه امکان

Шунид ва дид ки назд худои лами излӣ

شنید و دید که نزد خدای لم یزلی

Гушӯдаи дасти дуо кӣ худо ба ҳақи алӣ

گشوده دست دعا کی خدا به حق علی

Марои халоси зи хавфи ?хитои уммати к

مرا خلاص ز خوف خطای امت ک

Тамомро ба қиёмати қарин раҳмат кун

تمام را به قیامت قرین رحمت کن

Намӯд ҳазрати сулаймон бар паямбари арз

نمود حضرت سلیمان بر پیمبر عرض

Ки эй итоати ту бар тамоми олами фарз

که ای اطاعت تو بر تمام عالم فرض

Агарчӣ мӯътарифам бар алӣу манзалаташ

اگرچه معترفم بر علی و منزلتش

Ба ман зиёда кун аз баҳри фахри манқибаташ

به من زیاده کن از بهر فخر منقبتش

Шафиъи рӯзи ҷазо дар ҷавоб вай фармуд

شفیع روز جزا در جواب وی فرمود

Бирав ба мақбараи мурдагони қавми яҳуд

برو به مقبره مردگان قوم یهود

Садо бар ори паии имтиҳон ки эй бендор

صدا بر آر پی امتحان که ای بندار

Чу сари зи қабр برارد намой астФсор

چو سر ز قبر برآرد نمای استفسار

Ки сӯии дор бақо зад чу вақти риҳлати гом

که سوی دار بقا زد چو وقت رحلت گام

Яҳуди мард ва ё дошт миллати ислом

یهود مرد و یا داشت ملت اسلام

Дигар бипурс ки акнӯн куҷост манзил ӯ

دگر بپرس که اکنون کجاست منزل او

Муаззабаст ва ё роҳатаст ҳосил ӯ

معذب است و یا راحتست حاصل او

Чу рафт ҳазрати салмони басӯии он мадфан

چو رفت حضرت سلمان بسوی آن مدفن

Баланд кард ба номи яҳуди савти ҳасан

بلند کرد به نام یهود صوت حسن

Бурун намӯд яҳӯдии сиррии зи домани хок

برون نمود یهودی سری ز دامن خاک

Паии иҷобати салмону Сайиди лўлок

پی اجابت سلمان و سید لولاک

Ба он туруқ ки фармӯдаи бад расӯл амам

به آن طرق که فرموده بد رسول امم

Намӯд масаълаи салмон зуӣ на беш ва на кам

نمود مسئله سلمان زوی نه بیش و نه کم

Ҷавоб дод ки рахт аз ҷаҳони буруни барадам

جواب داد که رخت از جهان برون بردم

Яҳуду осӣу мардӯду Рӯсияи мардум

یهود و عاصی و مردود و روسیه مردم

Вале ба дор фаноем дамӣ ки буд қарор

ولی به دار فنایم دمی که بود قرار

Ба сина буд марои меҳри ҳайдари каррор

به سینه بود مرا مهر حیدر کرار

Гирифта буд влоиш чу сиккаи нақши бадал

گرفته بود ولایش چو سکه نقش بدل

Чунонкӣ берух ӯ буд зиндагии мушкил

چنانکه بی رخ او بود زندگی مشکل

Вале зи сустии иқболу бахти нофарҷом

ولی ز سستی اقبال و بخت نافرجام

Дар ин ҷаҳон нарасидам ба давлати ислом

در این جهان نرسیدم به دولت اسلام

Дар он замон ки аз ин орият саро рафтам

در آن زمان که از این عاریت سرا رفتم

Сӯии ҷҳим бар хайл ашқёء рафтам

سوی جحیم بر خیل اشقیاء رفتم

Чу дар шарораи нори ҷаҳаннам ҷо шуд

چو در شراره نار جهنم جا شد

Ҳазор гӯнаи азобами зи пай муҳайё шуд

هزار گونه عذابم ز پی مهیا شد

Ки ногаҳони зи атоёии кирдигори ғафур

که ناگهان ز عطایای کردگار غفور

Фиканд бар сари ман сояи қубба аз нур

فکند بر سر من سایه قبه از نور

Ба тӯлу арзи зи роҳи хаёли восеъ тар

به طول و عرض ز راه خیال واسع‌تر

Гузаштаи васеъи физоиши зи ҳаду мади басар

گذشته وسیع فزایش ز حد و مد بصر

Дигар зи нори ҷаҳаннам баҷо намонад асарӣ

دگر ز نار جهنم بجا نماند اثری

На ақрабӣ ва на Марӣ на шуъла на шарарӣ

نه عقربی و نه ماری نه شعله نه شرری

Чу пои басти влоӣ Абӯтуроб шудам

چو پای بست ولای ابوتراب شدم

Ба дӯзахи абадии эмин ва аз азоб шудам

به دوزخ ابدی ایمن و از عذاب شدم

Руҷӯъ кард чу салмон ба назд хатми русул

رجوع کرد چو سلمان به نزد ختم رسل

Ба гуфт ҳолати вай назд муқтадои сбл

به گفت حالت وی نزد مقتدای سبل

Расӯл гуфт ки тавсифи ин муҳаббат кун

رسول گفت که توصیف این محبت کن

Ба назд ҳар ки раседӣ зи ман ривоят кун

به نزد هر که رسیدی ز من روایت کن

Бигӯ муҳиби алӣ ҳар касе ки хоҳад буд

بگو محب علی هر کسی که خواهد بود

Агар маҷусу насоро ва мулҳидасту яҳуд

اگر مجوس و نصاری و ملحد است و یهود

Ба рӯз ҳашар шавадгар ҷаҳаннамаши маскан

به روز حشر شود گر جهنمش مسکن

Худо аз оташи сӯзони намоядаши эмин

خدا از آتش سوزان نمایدش ایمن

Касе ки карда влоиши ҳимояти куффор

کسی که کرده ولایش حمایت کفار

Бибин чаҳ дид ҳусайнаши зи фирқаи ашрор

ببین چه دید حسینش ز فرقه اشرار

Дар он замон ки муҳайёии ҷон нисорӣ шуд

در آن زمان که مهیای جان نثاری شد

Ба сӯии хаймаи равон ба афғон ва зорӣ шуд

به سوی خیمه روان به افغان و زاری شد

Талаб намӯд ба бар зайнаби парешон ро

طلب نمود به بر زینب پریشان را

Гушӯдаш аз паии таскини лаби дроФшон ро

گشودش از پی تسکین لب دُرافشان را

Ба гиря гуфт ки эй хоҳари ситамдида

به گریه گفت که ای خواهر ستمدیده

Бидор гӯш ки вақт фироқ гардӣда

بدار گوش که وقت فراق گردیده

Мабод онкии зании баъди ман ту латма бирав

مباد آنکه زنی بعد من تو لطمه برو

Макаши зи синаи хурӯш ва макун парешони мӯ

مکش ز سینه خروش و مکن پریشان مو

Магари дамӣ ки бибинӣ танам ба оҳу наво

مگر دمی که ببینی تنم به آه و نوا

Шудааст бесару ғалатон ба хоки крббло

شده است بی‌سر و غلطان به خاک کرببلا

Мурраххасӣ ки дар он лаҳзае пршонҳол

مرخصی که در آن لحظه‌ای پرشانحال

Кунӣ зи синаи фиғон чун кабӯтар бе бол

کنی ز سینه فغان چون کبوتر بی‌بال

зи баъди ман мутафарриқ шавад чу тФлонм

ز بعد من متفرق شود چو طفلانم

Намой ҷамъи ту он кӯдакони нолонам

نمای جمع تو آن کودکان نالانم

Зорзи Марӣа чун сӯии шом ёр кунанд

زارض ماریه چون سوی شام یار کنند

Чу кӯдакони мро бар шутур савор кунанд

چو کودکان مرآ بر شتر سوار کنند

Чу сорибони дили атфоли ман кабоби каманд

چو ساربان دل اطفال من کباب کمند

Барои рондани ҷмозҳо шитоб кунад

برای راندن جمازها شتاب کند

Бигӯ риояти ин кӯдакон наврас кун

بگو رعایت این کودکان نورس کن

Тараҳҳумӣ ба ятемони зор ва бекас кун

ترحمی به یتیمان زار و بی کس کن

зи тишнагии з ту гирандгар баҳонаи об

ز تشنگی ز تو گیرند گر بهانه آب

зи оби дидаи худ сози ҷумларо сероб

ز آب دیده خود ساز جمله را سیراب

Агар падар талабанд аз ту эй ҳазинаи зор

اگر پدر طلبند از تو ای حزینه زار

Ҳавола кун падаришон ба ибоди бемор

حواله کن پدریشان به عباد بیمار

Ҳавоӣ дидан Акбар занад чу бар сарашон

هوای دیدن اکبر زند چو بر سرشان

Буд ба даҳри ҳамаи муминини брордршон

بود به دهر همه مومنین براردرشان

Басаст ин ки ятеманд ва бекасу дилтанг

بس است این که یتیم‌اند و بی‌کس و دلتنگ

Дигар манеҳ ки занад кас ба фироқи эшон санг

دگر منه که زند کس به فراق ایشان سنگ

Бикаш Аннани сухан ( сомит ) аз васияти шоҳ

بکش عنان سخن (صامت) از وصیت شاه

Ки ӯ фитодаи зи оҳати шарар ба хирмани моҳ

که او فتاده ز آهت شرر به خرمن ماه