Чордст эй шиъёни покзод
چاردست ای شیعیان پاکزاد
Дар раҳи ҳақи аўФтоди андари ҷиҳод
در ره حق اوفتاد اندر جهاد
Дасти аввал аз маъоди неки қадар
دست اول از معاد نیک قدر
АўФтод аз ҷисми вай дар ҷанги бадар
اوفتاد از جسم وی در جنگ بدر
Чун ба ҷанги бадари сарҳо гарм шуд
چون به جنگ بدر سرها گرم شد
Дасту бозуии далерон нарм шуд
دست و بازوی دلیران نرم شد
Гашт бо бўҷҳли давр аз ному нанг
گشت با بوجهل دور از نام و ننگ
Чун маози шери дили чира ба ҷанг
چون معاذ شیر دل چیره به جنگ
Чун сегӣ кофтад ба ногуҳ дар рама
چون سگی کافتد به ناگه در رمه
Аз камӣн вай даромад ъкрмаҳ
از کمین وی درآمد عکرمه
Зад ба бозуяш ғазаб ангехта
زد به بازویش غضب انگیخته
Дасти вай бо пӯст шуд овехта
دست وی با پوست شد آویخته
Шуд маоз аз рӯй ғайрат дар ғазаб
شد معاذ از روی غیرت در غضب
Чун зи даст овихтани бад дар ғазаб
چون ز دست آویختن بد در غضب
Дастро биниҳод андари зерипо
دست را بنهاد اندر زیرپا
Бо раг ва пай кард дасти худ ҷудо
با رگ و پی کرد دست خود جدا
Он замони андари ҷадал мардона шуд
آن زمان اندر جدل مردانه شد
Гарм дар хунрезӣ ба бегона шуд
گرم در خونریزی به بیگانه شد
Ҳамчунон бедаст буд он навҷавон
همچنان بیدست بود آن نوجوان
То шуд андари аҳди Усмон дар ҷинон
تا شد اندر عهد عثمان در جنان
Буд дасти дувум аз ин чори даст
بود دست دوم از این چار دست
Ҷаъфари тайёри шоҳи ҳақи параст
جعفر طیار شاه حقپرست
Чун ба ҷанг мўтаҳ шуд дар роҳи дайн
چون به جنگ موته شد در راه دین
Қатъи дасташ аз ясор ва аз ямин
قطع دستش از یسار و از یمین
Ҷонфишонӣ кард чандон то баланд
جانفشانی کرد چندان تا بلند
Бар сар не шуд тани он арҷманд
بر سر نی شد تن آن ارجمند
Пас дуо фармуд хатми анбиё
پس دعا فرمود ختم انبیا
То ду бол сурх шуд бар ваии ато
تا دو بال سرخ شد بر وی عطا
Аз сари нӯк синон шуд пари занон
از سر نوک سنان شد پر زنان
Ҷаъфари тайёр дар боғи ҷинон
جعفر طیار در باغ جنان
Аз забони Сайиди ёсини ҳасб
از زبان سید یاسین حسب
Гашти ҷаъфари зўолҷноҳинши лақаб
گشت جعفر ذوالجناحینش لقب
Дасти сеюм буд эй аҳли вло
دست سوم بود ای اهل ولا
Дасти саққои замини Карбало
دست سقای زمین کربلا
Он ки дар ҳасану ваҷоҳат дар араб
آن که در حسن و وجاهت در عرب
Омадаш моҳ банӣ ҳошими лақаб
آمدش ماه بنیهاشم لقب
Ҳамчу Хизр омад паии оби ҳаёт
همچو خضر آمد پی آب حیات
Ташнаи лаб чун дар лаби шати Фурот
تشنه لب چون در لب شط فرات
Хост то аз хӯрдани оби равон
خواست تا از خوردن آب روان
Давр созад оташӣ аз ҷисму ҷон
دور سازد آتشی از جسم و جان
Ёдаш омад аз лаби хушки ҳусайн
یادش آمد از لب خشک حسین
Обро ифшоанд чун ашк аз ду айн
آب را افشاند چون اشک از دو عین
Машкро пар кард он пар дил зем
مشک را پر کرد آن پر دل زیم
Ташна лаб бинмуд оҳанги ҳарам
تشنه لب بنمود آهنگ حرم
Ногаҳон бар пӯри солори Наҷаф
ناگهان بر پور سالار نجف
Ҳамла вар шуд ҷяши куфр аз ҳар тараф
حملهور شد جیش کفر از هر طرف
Аз ду сӯ зон қавми бадтар аз яҳуд
از دو سو زان قوم بدتر از یهود
Бар ду дасташи теғ кин омад фурӯд
بر دو دستش تیغ کین آمد فرود
Ғайрати аббос чун домон гирифт
غیرت عباس چون دامان گرفت
Зуди машки об бар дандон гирифт
زود مشک آب بر دندان گرفت
Кард поро устувори андари набард
کرد پا را استوار اندر نبرد
То з беобӣ нигараданд ранги зард
تا ز بیآبی نگردند رنگ زرد
Каз камони кӣнаи аҳли залол
کز کمان کینه اهل ضلال
Сӯии мишкӣни нов кӣ багушӯд бол
سوی مشکین ناو کی بگشود بال
Омад андари машк ӯ то пар нишаст
آمد اندر مشک او تا پر نشست
Бар ҷигари аббосро ханҷар нишаст
بر جگر عباس را خنجر نشست
Ҳамчуи бахти тираи бахатони вожгӯн
همچو بخت تیره بختان واژگون
Аз сари зин бар замин шуд сарнигӯн
از سر زین بر زمین شد سرنگون
Дасти чор каз бадан омад ҷудо
دست چار کز بدن آمد جدا
Буд дасти хомси оли ъабо
بود دست خامس آل عبا
Монад чун аз тарк ва тоз аҳли кин
ماند چون از ترک و تاز اهل کین
Бе кафани ҷисми ҳусайни андари замин
بیکفن جسم حسین اندر زمین
Сорибон омад буи эҳсон кунад
ساربان آمد بوی احسان کند
Мо сӯйро аз ғамаш гирён кунад
ما سوی را از غمش گریان کند
Кард кории он лъин кофанд шӯр
کرد کاری آن لعین کافند شور
Дар миёни халқ то явми алншўр
در میان خلق تا یوم النشور
Сӯхти қалби Сайиди хатмии моб
سوخت قلب سید ختمی مآب
Сорибон аз қатъи дасти он ҷаноб
ساربان از قطع دست آن جناب
Нест ёроии навиштани хома ро
نیست یارای نوشتن خامه را
Мухтасар кун ( сомит ) ин ҳангома ро
مختصر کن (صامت) این هنگامه را