эй ки намӯда тарки сари баҳраи кулоҳи сарварӣ
ای که نموده ترک سر بهره کلاه سروری
Май тарсад ба сарварии ҳеҷ сиррӣ ба сари сиррӣ
میترسد به سروری هیچ سری به سر سری
Биҳдаҳ ҳечкас нашуд шаҳнаи шаҳри меҳтарӣ
بیهده هیچکس نشد شحنه شهر مهتری
Бо малик ар туро басар ҳаст ҳавои ҳамсарӣ
با ملک ار ترا بسر هست هوای همسری
Тарки намози ҷону дили шеваи нафаси парварӣ
ترک نماز جان و دل شیوه نفس پروری
Ҷғд сифат нишастае хуш ба харобаи бадан
جغد صفت نشستهای خوش به خرابه بدن
Бастае ошиёнаро сахт ба шохсори тан
بستهای آشیانه را سخت به شاخسار تن
Дар раҳи тести мунтазири дидаи мардуми ватан
در ره تست منتظر دیده مردم وطن
Хези вази шаҳри ағниёи хайма ба малики фақри зан
خیز وز شهر اغنیا خیمه به ملک فقر زن
То бспҳр баркашӣ моҳичаи тавонгарӣ
تا بسپهر برکشی ماهیچه توانگری
Раҳи табарӣ ба манзилӣ то кунӣ сафари зи худ
ره تبری به منزلی تا کنی سفر ز خود
Май талабии зи гмрҳӣ аз дгарии хабари зи худ
میطلبی ز گمرهی از دگری خبر ز خود
Хоҳӣ агар ки хешро ҷӯии ту роҳбари зи худ
خواهی اگر که خویش را جوی تو راهبر ز خود
Соғари базми бихўдӣ дар каш ва дар гузари зи худ
ساغر بزم بیخودی در کش و در گذر ز خود
То кунадат ба осмони моҳи ду ҳафтаи соғарӣ
تا کندت به آسمان ماه دو هفته ساغری
Таии тариқ бандагӣ нест ба лашкару сипаҳ
طی طریق بندگی نیست به لشکر و سپه
Дар срлшгру сипаҳи умр чаҳ мекунӣ таба
در سرلشگر و سپه عمر چه میکنی تبه
Ҷониб ҳамРаҳон худ аз чаҳ намекунӣ нигаҳ
جانب همرهان خود از چه نمیکنی نگه
Манзили ёрро буд водии нафаси нимраҳ
منزل یار را بود وادی نفس نیمره
Кӣ барисӣ биор худгар ки з хеш нагузарӣ
کی برسی بیار خودگر که ز خویش نگذری
Навбат хусравӣ занад чарх ба ошёни ту
نوبت خسروی زند چرخ به آشیان تو
Аз фалаку малики басии омадаи посбони ту
از فلک و ملک بسی آمده پاسبان تو
Банда нақш мешавад кӯ накушуд камони ту
بنده نقش میشود کو نکشد کمان تو
Бо ҳамаи кибр ва саркашӣ ҳаст зи чокарони ту
با همه کبر و سرکشی هست ز چاکران تو
Он ки ту бастае камар бар дар ӯ ба чокарӣ
آن که تو بستهای کمر بر در او به چاکری
Боғу биҳишту аҷаби муфти зи дасти ҳашта Эй
باغ و بهشت و عجب مفت ز دست هشتهای
Аз сари хонмонтоз бе хабарии гузашта Эй
از سر خانمانتاز بیخبری گذشتهای
Гирди ҳарими қурби ҳақи як нафасӣ нагашта Эй
گرد حریم قرب حق یک نفسی نگشتهای
эй ки зи пасти фитратии мураккаб дев гашта Эй
ای که ز پست فطرتی مرکب دیو گشتهای
Кӯш ки бо фалаки зании тнтънаҳи баробарӣ
کوش که با فلک زنی طنطعنه برابری
Гирди ҳаловати ҷаҳони ҳаргизи магарад чун магас
گرد حلاوت جهان هرگز مگرد چون مگس
Мӯҳтасиби ҳисоб худ бошу бадарад худ барис
محتسب حساب خود باش و بدرد خود برس
Кӯси раҳил корвон бишинаву нолаи ҷарас
کوس رحیل کاروان بشنو و ناله جرس
Тӯшаи роҳ хеш кун то нагирифта роҳи пас
توشه راه خویش کن تا نگرفته راه پس
Орӣаҳои хешро аз ту сипеҳри чанбарӣ
عاریههای خویش را از تو سپهر چنبری
Даврӣ намекунӣ чаро соғари биҳшии зи лаб ?
دوری نمیکنی چرا ساغر بیهشی ز لب؟
Толиби роҳатӣ агар манзили офияти талаб
طالب راحتی اگر منزل عافیت طلب
Намоди маъод хеш кун донаи ашки нимаи шаб
نماد معاد خویش کن دانه اشک نیمه شب
Қофилаи вақт субҳдам рафт ва ту мондаи ақаб
قافله وقت صبحدم رفت و تو مانده عقب
Бар сари роҳи мунтазири роҳзанони лашгарӣ
بر سر راه منتظر راهزنان لشگری
Лавҳи замир хеш кун софи зи нақши меҳри кин
لوح ضمیر خویش کن صاف ز نقش مهر کین
Панди табиб гӯш кун пас ба шифоӣ ӯ бибин
پند طبیب گوش کن پس به شفای او ببین
Ба будат зи дарди дони шӯри шароби дарди дайн
به بودت ز درد دان شور شراب درد دین
Тан ба бар ҳайаст баси самин грки фаноаш дар камӣн
تن به بر هیست بس سمین گرک فناش در کمین
Аз паии қӯти хасми худ ин баро чаҳ парварӣ
از پی قوت خصم خود این به را چه پروری
Тири тағофули амл то ба камони ту буд
تیر تغافل امل تا به کمان تو بود
Таъми таоми худ сиррӣ то ба даҳони ту буд
طعم طعام خود سری تا به دهان تو بود
Чун баррае ту фии алмисли гурги шубони ту буд
چون برهای تو فیالمثل گرگ شبان تو بود
Нафаси ҳўопрсти ту душмани ҷони ту буд
نفس هواپرست تو دشمن جان تو بود
Биҳдаҳи занни душманӣ бар дгарон чаро барӣ
بیهده ظن دشمنی بر دگران چرا بری
Умри азизи ту талаф дар сар рӯзгор шуд
عمر عزیز تو تلف در سر روزگار شد
Дасти умеди кӯтаҳу пои талаби Фкори ту
دست امید کوته و پای طلب فکار تو
Қофила рафт ( сомто ) хез ки вақт бор шуд
قافله رفت (صامتا) خیز که وقت بار شد
Ҳар ки бидидам ӯ ҳаддии раҳрави кӯй ёр шуд
هر که بدیدم او حدی رهرو کوی یار شد
Аз ҳамаи мондае баҷои худ магар аз ки камтарӣ
از همه ماندهای بجا خود مگر از که کمتری