эй чу нӯъмони бен собит дар шариъати муқтадо

ای چو نعمان‌بن ثابت در شریعت مقتدا

Ваии бҳҷти пешвои шаръу дайни мстФо

وی بحجت پیشوای شرع و دین مصطفا

Аз ту равшани роҳи ҳуҷҷати ҳамчуи гардун аз нуҷум

از تو روشن راه حجت همچو گردون از نجوم

Аз ту шодони аҳли суннати ҳамчуи бемор аз шифо

از تو شادان اهل سنت همچو بیمار از شفا

Каси надидаи майл дар ҳикмат чу дар гардуни фасод

کس ندیده میل در حکمت چو در گردون فساد

Каси надидаи ҷавр дар садрат чу дар ҷинати вабо

کس ندیده جور در صدرت چو در جنت وبا

Бадари дайн аз нури осор ту мегардад мунир

بدر دین از نور آثار تو می‌گردد منیر

Шохи ҳирс аз абри эҳсон ту меёбад намо

شاخ حرص از ابر احسان تو می‌یابد نما

Ҳар ки шогирд ту шуд ҳаргиз нагардад мбтдъ

هر که شاگرد تو شد هرگز نگردد مبتدع

Ҳар ки маддоҳ ту шуд ҳаргиз нагардад бе наво

هر که مداح تو شد هرگز نگردد بی‌نوا

Малики шаръ мстФо оростӣ аз адлу илм

ملک شرع مصطفا آراستی از عدل و علم

Ҳамчунон чун бӯстонҳоро ба фарвардини сабо

همچنان چون بوستانها را به فروردین صبا

Бидъату илҳоду куфр аз фари ту гумном шуд

بدعت و الحاد و کفر از فر تو گمنام شد

Шод бош эй пешкори дайну дунёи марҳабо

شاد باش ای پیشکار دین و دنیا مرحبا

То гиребон қадар бикшод , чархи оби гаван

تا گریبان قدر بگشاد، چرخ آب گون

Поки домантар зи ту қозӣ надид андари қазо

پاک دامن‌تر ز تو قاضی ندید اندر قضا

Гарчи ноҳамвор буд аз пешкорони кори ҳукм

گرچه ناهموار بود از پیشکاران کار حکم

Пеши азин , лекини зи фари адлати андари аҳди мо

پیش ازین، لیکن ز فر عدلت اندر عهد ما

Он чунон шуд хонадони ҳукм каз бими худоӣ

آن چنان شد خاندان حکم کز بیم خدای

намекунад мари хокро аз бод , адли ту ҷудо

می‌کند مر خاک را از باد، عدل تو جدا

Шуд қавии дасти ончунон инсоф каз рӯй ситам

شد قوی دست آنچنان انصاف کز روی ستم

Шамъро накушуд ҳаме бе амри ту боди ҳаво

شمع را نکشد همی بی امر تو باد هوا

Рӯз ва шаб ҳастанд ҳамчун модарони меҳрбон

روز و شب هستند همچون مادران مهربان

Дар дуои неки ту ҳам муддаии ҳам муддао

در دعای نیک تو هم مدعی هم مدعا

Дастҳо бардошта , умри ту хоҳон аз худоӣ

دستها برداشته، عمر تو خواهان از خدای

Аз барои пойдоряти аҳли шаҳру рӯсто

از برای پایداریت اهل شهر و روستا

Чун ба шоҳини қазои инсофсанҷӣ гоҳи ҳукм

چون به شاهین قضا انصاف سنجی‌گاه حکم

Ҷабраил аз сад раҳ гуяд бо млоик дар мулло

جبرئیل از سد ره گوید با ملایک در ملا

Ҳишмати қозии амин бояд , дарин раҳи бадарға

حشمت قاضی امین باید، درین ره بدرقه

Дониши қозии амини зебад , дарин дар подшо

دانش قاضی امین زیبد، درین در پادشا

Рояти дайн ҳар замони олӣ ҳаме гардад зи ту

رایت دین هر زمان عالی همی گردد ز تو

эй накӯи ном аз ту шаҳру малики шоҳаншаҳи ъло

ای نکو نام از تو شهر و ملک شاهنشه علا

Ҳар касе садр қазо ҷӯяд беинсофу адл

هر کسی صدر قضا جوید بی‌انصاف و عدل

Лек донад шоҳи мо аз донишу ақл ва дҳо

لیک داند شاه ما از دانش و عقل و دها

Гургро бар мяш кардани қаҳрамон , бошад зи ҷаҳл

گرگ را بر میش کردن قهرمان، باشد ز جهل

Гурбаро бар пиҳ кардани посбон , бошад хато

گربه را بر پیه کردن پاسبان، باشد خطا

Аз лақоу садру бод ва доду баради абри ду риш

از لقا و صدر و باد و داد و برد ابر دو ریش

Ҳеҷ ҷоҳил кӣ шудаст андари шариъати муқтадо

هیچ جاهل کی شدست اندر شریعت مقتدا

Илму аслу адлу тақво , бояд андари шуғли ҳукм

علم و اصل و عدل و تقوی، باید اندر شغل حکم

Вар на шухиро ба олам , нест ҳаду мунтаҳо

ور نه شوخی را به عالم، نیست حد و منتها

Дон ки ҳар кӯи садри дайн беилм ҷӯяд назд ақл

دان که هر کو صدر دین بی‌علم جوید نزد عقل

Бар нишони ҷаҳл ӯ , худ қавл ӯ бошад гўо

بر نشان جهل او، خود قول او باشد گوا

Худ гирифтам ҳар касе бардошти чӯбӣ чун кулем

خود گرفتم هر کسی برداشت چوبی چون کلیم

Мӯъҷизии борӣ бибояд то кунад чӯби аждаҳо

معجزی باری بباید تا کند چوب اژدها

Ҳар касе қозӣ нагардад , бестҳқоқ аз либос

هر کسی قاضی نگردد، بی‌ستحقاق از لباس

Ҳаркасӣ Мӯсо нагардад бенабувват аз Асо

هرکسی موسی نگردد بی‌نبوت از عصا

Дониши ъбдолўдўдӣ бояд андари табъу лафз

دانش عبدالودودی باید اندر طبع و لفظ

То буд мари мардро , дар садри дайн , зебу баҳо

تا بود مر مرد را، در صدر دین، زیب و بها

Вар на бас фахрӣ набошад мари сҳоро аз фалак

ور نه بس فخری نباشد مر سها را از فلک

Чун надорад нур чун хуршеду маи наҷми сҳо

چون ندارد نور چون خورشید و مه نجم سها

Аз қалб муфтӣ нагардад бе тааллуми ҳеҷ кас

از قلب مفتی نگردد بی‌تعلم هیچ کس

Илм бояд то кунад дарди ҳамоқатро даво

علم باید تا کند درد حماقت را دوا

Сад алӣ дар кӯии мо беш сет бо зебу ҷамол

صد علی در کوی ما بیش‌ست با زیب و جمال

Лек як танро нахонд ҳеҷ оқили мртзо

لیک یک تن را نخواند هیچ عاقل مرتضا

Ҳосидат рӯза хамӯшӣ назр кард аз оҷизӣ

حاسدت روزهٔ خموشی نذر کرد از عاجزی

То ту бар ҷоеу бодат то ба явми аддӣни бақо

تا تو بر جایی و بادت تا به یوم‌الدین بقا

То хамаш бошад ҳасудат , зон ки то бар чархи шамс

تا خمش باشد حسودت، زان که تا بر چرخ شمس

Ҷилва гар бошад , набошад рӯзаи бгшўдни раво

جلوه‌گر باشد، نباشد روزه بگشودن روا

эй набераи қозӣ бо Муҳамадати Маҳмӯд , онк

ای نبیرهٔ قاضی با محمدت محمود، آنک

Буд чун ту поки табъу поки дайну порсо

بود چون تو پاک طبع و پاک دین و پارسا

Дон ки аз фари ту ва аз давлати масъӯди шоҳ

دان که از فر تو و از دولت مسعود شاه

Малик дайн шуд бо сиёнат , кор дайн шуд бо наво

ملک دین شد با صیانت، کار دین شد با نوا

Шоҳи мо Маҳмӯдӣ ва ту низ Маҳмӯдӣ чу ӯ

شاه ما محمودی و تو نیز محمودی چو او

Шод бош эй ҷони мо пеши ду Маҳмӯдии фидо

شاد باش ای جان ما پیش دو محمودی فدا

Малик чун дар хонаи Маҳмӯдёни зебади ҳаме

ملک چون در خانهٔ محمودیان زیبد همی

Ҳамчунон дар хонаи Маҳмӯдёни зебади қазо

همچنان در خانهٔ محمودیان زیبد قضا

Ҳеҷ чашм аз ҳеҷ қозӣ он надид андари ҷаҳон

هیچ چشم از هیچ قاضی آن ندید اندر جهان

Каз ту дид ин чашми ман зи анъому эҳсону сахо

کز تو دید این چشم من ز انعام و احسان و سخا

Лек агар ҳамчун ба ?хело будӣ он ваъдаи дароз

لیک اگر همچون به خیلا بودی آن وعده دراز

Гар ду чандон сала будӣ , ҳам ҳбо будӣ , ҳбо

گر دو چندان صله بودی، هم هبا بودی، هبا

Ҳар ато кандар барот ваъда афтод эй бузург

هر عطا کاندر برات وعده افتاد ای بزرگ

Он ато набӯд ки бошад мояи ранҷу ъно

آن عطا نبود که باشد مایهٔ رنج و عنا

Лоҷарам ҳар ҷо ки рафтам назд ҳар озоди мард

لاجرم هر جا که رفتم نزد هر آزاد مرد

Ман сано гуфтам туро , ваон кӯ шунид аз ман дуо

من ثنا گفتم ترا، وان کو شنید از من دعا

Дарҳо дар ришта кардам баҳри шукрат каз хирад

درها در رشته کردم بهر شکرت کز خرد

Ҷавҳарӣ ақл донад кард он дарро баҳо

جوهری عقل داند کرد آن در را بها

Ту марои ин шукр ва саноҳоро ғанимати дон аз онк

تو مرا این شکر و ثناها را غنیمت دان از آنک

Бар саҳифа умр набӯд ёдгорӣ чун сано

بر صحیفهٔ عمر نبود یادگاری چون ثنا

То биёбад ҳоҷӣу ғозии ҳамеи андари ду асл

تا بیابد حاجی و غازی همی اندر دو اصل

Дар маносики ҳукми ҳаҷи вндри сайри ҳукми ғзо

در مناسک حکم حج وندر سیر حکم غزا

Аз чунин арқонҳо чун ҳоҷёни бодати савоб

از چنین ارکانها چون حاجیان بادت ثواب

Вази чунин инсофҳо чун ғозёни бодати ҷазо

وز چنین انصافها چون غازیان بادت جزا

Боди шоми ҳосидат то рӯзи уқбо бе сабоҳ

باد شام حاسدت تا روز عقبی بی‌صباح

Боди субҳ то сиҳҳат чун рӯзи маҳшар бе мсо

باد صبح ناصحت چون روز محشر بی مسا

Бодии андари давлату иқбол , то бошад ҳаме

بادی اندر دولت و اقبال، تا باشد همی

Аз саноу шукру мадҳи ту сенаеро сена

از ثنا و شکر و مدح تو سنایی را سنا