Аз хона бурун рафтам ман дӯш ба нодонӣ
از خانه برون رفتم من دوش به نادانی
Ту қисса ман бишинав то чун ба аҷаби Монӣ
تو قصهٔ من بشنو تا چون به عجب مانی
Аз кӯҳ фурӯд омад зини перии нӯронӣ
از کوه فرود آمد زین پیری نورانی
Пайдоаши мусулмонӣ дар арсаи блсонӣ
پیداش مسلمانی در عرصهٔ بلسانی
Чун дид маро гуфт ӯ дории сари меҳмонӣ
چون دید مرا گفت او داری سر مهمانی؟
Гуфтам ки балӣ дорам бесустӣу Касалоне
گفتم که بلی دارم بی سستی و کسلانی
Гуфто ки ҳлоҳини рӯгар бар сари паймонӣ
گفتا که هلاهین رو گر بر سر پیمانی
Донам ки марои зини пас навмед нигарадоне
دانم که مرا زین پس نومید نگردانی
Рафтам ба сароеи хуши покизау султонӣ
رفتم به سرایی خوش پاکیزه و سلطانی
На айби зи ҳамсоя на бими зи вайронӣ
نه عیب ز همسایه نه بیم ز ویرانی
Дар вай нафарӣ дидам перони хроботӣ
در وی نفری دیدم پیران خراباتی
Қавмии ҳамаи қлошон чун дев биёбоне
قومی همه قلاشان چون دیو بیابانی
Маърӯф ба бе симии машҳур ба бе ноне
معروف به بیسیمی مشهور به بینانی
Ҳамчун алифи кӯфӣ аз ъўрӣу урёнӣ
همچون الف کوفی از عوری و عریانی
Ин бохтаи дроъаҳ ва он бохтаи боронӣ
این باخته دراعه و آن باخته بارانی
Ин гуфта ки бастоне ваон гуфта ки нстонӣ
این گفته که بستانی وان گفته که نستانی
намегуфт яке рустам зон зулмати нафсонӣ
میگفت یکی رَستم زان ظلمت نفسانی
намегуфт яке дигари мо « аъзами бурҳонӣ »
میگفت یکی دیگر «ما اعظم برهانی»
Ин гуфт « анои алаввал » кас нест марои сонӣ
این گفت «انا الاول» کس نیست مرا ثانی
Ва он гуфт « анои олохр » то халқ шавад фонӣ
و آن گفت «انا الآخر» تا خلق شود فانی
Мондам мутаҳайири ман зон ҳоли зи ҳайронӣ
ماندم متحیر من زان حال ز حیرانی
Гуфтам ки чу қавманд ин эй хоҷаи рӯҳонӣ
گفتم که چه قومند این ای خواجهٔ روحانی؟
Гуфт : аҳли хроботнди ин қавм наме доне
گفت: اهل خراباتند این قوم، نمیدانی؟
Онҳо ки ту эшонро қлоши ҳамеи доне
آنها که تو ایشان را قلاش همیدانی
Ҳон то накунӣ инкоргар бар сари паймонӣ
هان تا نکنی انکار گر بر سر پیمانی
К-эйашон ҳазён гӯйанд аз мастӣу нодонӣ
کایشان هذیان گویند از مستی و نادانی
Ар ин гунаҳии мункир дар мазҳаби эшонӣ
ار این گنهی منکر، در مذهب ایشانی
Бояд ки ту ин асрор аз халқ бапушоне
باید که تو این اسرار از خلق بپوشانی
Зинҳор аз ин маънӣ бар халқи суханронӣ
زنهار از این معنی بر خلق سخن رانی!
Пиндор ки нишнидӣ андари ҳади нисёнӣ
پندار که نشنیدی اندر حد نسیانی
эй онкии зи қлошӣ бар халқи ту тарсоне
ای آنکه ز قلاشی بر خلق تو ترسانی
Дар зуҳди ибодати ор чун бўзру салмонӣ
در زهد عبادت آر چون بوذر و سلمانی
Дар хизмати ин мардум то тан ба наранҷоне
در خدمت این مردم تا تن بنرنجانی
Ҳқо ки ту бар ҳайчи чун зоҳид ӯ сонӣ
حقا که تو بر هیچی چون زاهد او ثانی
Чун шод набошам ман аз раҳмати яздоне
چون شاد نباشم من از رحمت یزدانی؟
Дидори чунин қавмӣ дорад ба ман арзонӣ
دیدار چنین قومی دارد به من ارزانی
То дид сенаеро дар маҷлиси рӯҳонӣ
تا دید سنایی را در مجلس روحانی
Бо даст ба даст ӯ зини зуҳд ба сомонӣ
بادهست به دست او زین زهد به سامانی
Имрӯз бидонаст ӯ кони садри мусулмонӣ
امروز بدانست او کان صدر مسلمانی
Чун гуфт з бе хешии субҳонӣу субҳонӣ
چون گفت ز بیخویشی سبحانی و سبحانی