эй кас ба сазои васфи ту нокарда беоне
ای کس به سزا وصف تو ناکرده بیانی
Ҳайрон шуда аз зоти латифи ту ҷаҳонӣ
حیران شده از ذات لطیف تو جهانی
Зотат на макони гири валикини зи тасарруф
ذاتت نه مکان گیر ولیکن ز تصرف
Холӣ на зи оёти ту як лаҳзаи маконе
خالی نه ز آیات تو یک لحظه مکانی
Брдидаҳи ниҳони зоти ту аз кашфи валикин
بردیده نهان ذات تو از کشف ولیکن
Пӯшида на бар илми қадими ту наоне
پوشیده نه بر علم قدیم تو نهانی
Аз шавқи ту дар дидаи ҷӯёни ту норай
از شوق تو در دیدهٔ جویان تو ناری
Дар адли ту дар синаи аъдоати духонӣ
در عدل تو در سینهٔ اعدات دخانی
Ҷону тану дили бохта бар нтъи иродат
جان و تن و دل باخته بر نطع ارادت
Нокардаи барин бохт зино ёфт зӣоне
ناکرده برین باخت زنا یافت زیانی
эй зоти ту зи олоиши авҳому хиради давр
ای ذات تو ز آلایش اوهام و خرد دور
Ваии наъти ту зи изҳор ба ҳар дидаи аёнӣ
وی نعت تو ز اظهار به هر دیده عیانی
Ҷонҳо ҳама хӯн гашта зи шавқи ту ки аз ту
جانها همه خون گشته ز شوق تو که از تو
Ҷузи сунъ ҳакӣмона надиданд нишоне
جز صنع حکیمانه ندیدند نشانی
Онро ки ту хӯни рехтӣ аз шавқ наёяд
آنرا که تو خون ریختی از شوق نیاید
Аз лиззати теғи ту аз он куштаи фиғонӣ
از لذت تیغ تو از آن کشته فغانی
Кори ҳамаи айёрон аз сӯзи висолат
کار همه عیاران از سوز وصالت
Чоҳисти пас аз роҳ дарандохта ҷонӣ
چاهیست پس از راه درانداخته جانی
эй теғ сухан кунад ва бар аз мадҳати махлуқ
ای تیغ سخن کند و بر از مدحت مخلوق
Васфи ту мари ин теғ маро бӯда Фсонӣ
وصف تو مر این تیغ مرا بوده فسانی
Зебад ки кунам аз сари маънӣу ҳақиқат
زیبد که کنم از سر معنی و حقیقت
Бар боми чунин дӯсти яке хона фишонӣ
بر بام چنین دوست یکی خانه فشانی
эй қавми бгриид ки меҳмони гиромӣ
ای قوم بگریید که مهمان گرامی
Тухм гунаҳон хӯрду з мо кард гаронӣ
تخم گنهان خورد و ز ما کرد گرانی
Меҳмон ва чаҳ меҳмон ки мари ин оризагон ро
مهمان و چه مهمان که مر این عارضگان را
Аз раҳм меороед ҳар соъати хуоне
از رحم میآراید هر ساعت خوانی
Рафту гунаҳони барад ва накард инчи шикоят
رفت و گنهان برد و نکرد ایچ شکایت
эй маҷлисёни инат гиромии меҳмонӣ
ای مجلسیان اینت گرامی مهمانی
Дарёфтаем инро ҳақаши бгзорим
دریافتهایم این را حقش بگزاریم
Бошад нгзорнд ба моҳи рамазонӣ
باشد نگزارند به ماه رمضانی
Дар вақти видоъаш ки чўгл рафт бисозем
در وقت وداعش که چوگل رفت بسازیم
Аз хӯни ҷигар бар мижа чун лолаи сетоне
از خون جگر بر مژه چون لاله ستانی
Зин сӯз бисозем яке аз сари маънӣ
زین سوز بسازیم یکی از سر معنی
Бар ёди ҷамоли алълмо ҷон фишонӣ
بر یاد جمال العلما جان فشانی
Он шоҳи имомон ки арӯсони сухан ро
آن شاه امامان که عروسان سخن را
Бекор надидаст зи гуфтори замонӣ
بیکار ندیدست ز گفتار زمانی
Он чархи шариъат ки маи рӯза ӯ ро
آن چرخ شریعت که مه روزهٔ او را
Аз тарбият ӯст баҳр ҷой амоне
از تربیت اوست بهر جای امانی
эй маснади фатвои з улувваат чу сипеҳрӣ
ای مسند فتوی ز علوت چو سپهری
Ваии маҷлиси дониши зи ҷамолат чу ҷиноне
وی مجلس دانش ز جمالت چو جنانی
Калакат чу адуяти ду забон ва ба иборат
کلکت چو عدویت دو زبان و به عبارت
Чун тири сухани дорӣ чун теғи забонӣ
چون تیر سخن داری چون تیغ زبانی
Аршаст рикоби суханат зон ки сухан ро
عرشست رکاب سخنت زان که سخن را
Имрӯз ба ҷуз дар каф ту нест аноне
امروز به جز در کف تو نیست عنانی
Рмҳст дар оби ҳайвон лек набошад
رمحست در آب حیوان لیک نباشد
Ҷуз оташ сӯзанда дар он рмҳи синоне
جز آتش سوزنده در آن رمح سنانی
Барномаи дайни кас ба аз он ме нанависад
برنامهٔ دین کس به از آن میننویسد
Ҷузи номи Абубакри Муҳамади унвонӣ
جز نام ابوبکر محمد عنوانی
Ин пери ҷаҳони гирди сабки паии бндидст
این پیر جهان گرد سبک پی بندیدست
Дар гардиши худ чун ту гиронмояи ҷавонӣ
در گردش خود چون تو گرانمایه جوانی
Ин кӯҳи надида чу виқори ту мкинӣ
این کوه ندیده چو وقار تو مکینی
Вена чарх назода чу мъолити маконе
وین چرخ نزاده چو معالیت مکانی
Ин марказ бо нафъи гарон санг надидаст
این مرکز با نفع گران سنگ ندیدست
Ҷузи илму диранги ту сабки рӯҳи гаронӣ
جز علم و درنگ تو سبک روح گرانی
Айём чу хуррам ту надидаст сукӯнӣ
ایام چو خرم تو ندیدست سکونی
Афлок чу азм ту надодаст равонӣ
افلاک چو عزم تو ندادست روانی
Аз ҳар суханати фоидаи хавфӣу раҷоӣ
از هر سخنت فایده خوفی و رجایی
Дар ҳар нктти моидаҳи ҷонӣу ҷаҳонӣ
در هر نکتت مایده جانی و جهانی
На доираи имрӯз ҳаме гуяд ёрб
نه دایره امروز همی گوید یارب
Чандини гузари илми зи як танги даҳоне
چندین گذر علم ز یک تنگ دهانی
Аз ростии панди ту моно ки намондаст
از راستی پند تو مانا که نماندست
Кажи рӯ ба замин ва ба замон чун саратонӣ
کژ رو به زمین و به زمان چون سرطانی
Ҳқо ки ҷуз аз лафзи ту офоқ надидаст
حقا که جز از لفظ تو آفاق ندیدست
Чандини дрр аз фоида дар ғолияи доне
چندین درر از فایده در غالیه دانی
То хотири пари нури ту аз илми ниФзўд
تا خاطر پر نور تو از علم نیفزود
Каси мушкилӣ аз шаръ намекард беоне
کس مشکلی از شرع نمیکرد بیانی
Имрӯзи бномизд аз осори яқинат
امروز بنامیزد از آثار یقینت
Чун тир шуд акнӯн ки камон буд гумоне
چون تیر شد اکنون که کمان بود گمانی
Он гуҳ ки зи минбар сухан андозӣ чун тир
آن گه که ز منبر سخن اندازی چون تیر
Бошад сухани сҳбони пешат чу камоне
باشد سخن سحبان پیشت چو کمانی
Душман чу кашонеи ду басадро ба зарурат
دشمن چو کشانی دو بسد را به ضرورت
Дар хизмати ту бандад бо ҷазаъи миёнӣ
در خدمت تو بندد با جزع میانی
Ҷони ту ки мҷдўд сноиит надорад
جان تو که مجدود سناییت ندارد
Ҷузи баҳри саноҳои ту ҷонӣу забонӣ
جز بهر ثناهای تو جانی و زبانی
Ҳаргиз нашавад хор чу хок аз паии бодӣ
هرگز نشود خوار چو خاک از پی بادی
Беоб чу оташ нашавад аз паии ноне
بی آب چو آتش نشود از پی نانی
Ҳаст ӣнҳамаи зи иқболи санои ту вагарна
هست اینهمه ز اقبال ثنای تو وگرنه
Дар шаҳр ки мегуяд азин сони суханоне
در شهر که میگوید ازین سان سخنانی
Гар ҳеҷ зи мадҳати қсбии бандади азин пас
گر هیچ ز مدحت قصبی بندد ازین پس
Накушояд ҷуз аз қили шукри лисонӣ
نگشاید جز از قیل شکر لسانی
Аҳбоби туро бод хазоне чу баҳорӣ
احباب ترا باد خزانی چو بهاری
Аъдои турои боди баҳорӣ чу хазоне
اعدای ترا باد بهاری چو خزانی