эй хоҷаи туро дар дил агар ҳаст сафойӣ
ای خواجه ترا در دل اگر هست صفایی
Бар ҳастӣ он чун ки туро нест гўоиӣ
بر هستی آن چون که ترا نیست گوایی
Гар ботинат аз нур яқинаст мунаввар
گر باطنت از نور یقینست منور
Бар зоҳири ту чун ки аён нест сафойӣ
بر ظاهر تو چون که عیان نیست صفایی
Оре чу буд сӯрати таҳқиқ чу талбис
آری چو بود صورت تحقیق چو تلبیس
Бедори шӯ аз ҳарчӣ савобӣу хатое
بیدار شو از هرچه صوابی و خطایی
Даъвӣ ки муҷаррад буд аз шоҳиди маънӣ
دعوی که مجرد بود از شاهد معنی
Ботил шавадаш асл ба чунӣ ва чарое
باطل شودش اصل به چونی و چرایی
Гар шоҳиди вақти ту буд ҳишмату неъмат
گر شاهد وقت تو بود حشمت و نعمت
Бемори дилатро набӯд ҳеҷ шифоӣ
بیمار دلت را نبود هیچ شفایی
Кин ҳишмату неъмати ду ҳҷоинди яқини дон
کاین حشمت و نعمت دو حجایند یقیندان
Кандар ду ҷаҳони зини ду бтар нест балое
کاندر دو جهان زین دو بتر نیست بلایی
Ин ҳаст вуҷӯдаши мутаъаллиқ ба маҷозӣ
این هست وجودش متعلق به مجازی
Ва он ҳаст ҳусӯлаши мутаваллиди зи риёе
و آن هست حصولش متولد ز ریایی
То ин ду рафиқи бади ҳамроҳ ту бошанд
تا این دو رفیق بد همراه تو باشند
Ҳаргиз набӯд хоҷаи турои роҳ ба ҷое
هرگز نبود خواجه ترا راه به جایی
Ту баста шуда дар гиреҳи ози шабу рӯз
تو بسته شده در گره آز شب و روز
Вази дасти ҳавои хӯрда ба нокоми қафое
وز دست هوا خورده به ناکام قفایی
БФрўхтаҳи дайнро ба яке гарда ва карда
بفروخته دین را به یکی گرده و کرده
Пӯшидаи тани хеш ба рангӣу ъабое
پوشیده تن خویش به رنگی و عبایی
Бӯе нарасед ба машомати зи ҳақиқат
بویی نرسید به مشامت ز حقیقت
Ҳамчун саги девона ба ҳар гирди сарое
همچون سگ دیوانه به هر گرد سرایی
Дар даъвии мутлақ чу расӯлӣ шудаи мурсал
در دعوی مطلق چو رسولی شده مرسل
Дар лафз ба ҳар соъат чунӣ ва чарое
در لفظ به هر ساعت چونی و چرایی
То ҷисм ва дилат ҳаст ба ҳам ҳар ду мураккаб
تا جسم و دلت هست به هم هر دو مرکب
Ноидт заду баради қабое ва куллане
نایدت زد و برد قبایی و کلایی
То зини тани олӯда бурун ноед кибрат
تا زین تن آلوده برون ناید کبرت
Ҳосил нашавад баҳри худои ҳеҷ ризоӣ
حاصل نشود بهر خدا هیچ رضایی
Берун кун азин хонаи хокии дили худ ро
بیرون کن ازین خانهٔ خاکی دل خود را
Вони гуҳи зи дилати сози ту арзӣу самое
وآن گه ز دلت ساز تو ارضی و سمایی
Гар хотири авҳом баранда шавад аз халқ
گر خاطر اوهام برنده شود از خلق
Бар холиқ худ гуяд бе мисли саное
بر خالق خود گوید بی مثل ثنایی
Ар ҳақ ба ҷуз аз ҳақ накунад ҳеҷ қабӯлӣ
ار حق به جز از حق نکند هیچ قبولی
Вндри хур худ хоҳад мулкӣу атое
وندر خور خود خواهد ملکی و عطایی
Он дил ки бад-ӣни сон буд андари раҳи тавҳид
آن دل که بدین سان بود اندر ره توحید
Ҳқо ки буд мўқну боқӣ ба Бақоӣ
حقا که بود موقن و باقی به بقایی
Дар ҳавсилаи танги ту зин беш нагунҷад
در حوصلهٔ تنگ تو زین بیش نگنجد
Ин ҳадя чу доданд нахоҳанд ҷазое
این هدیه چو دادند نخواهند جزایی
Кин фазли алоҳӣ буд андари раҳи тавҳид
کاین فضل الاهی بود اندر ره توحید
Вндри раҳи тавҳиди чунин ҷӯии баҳоӣ
وندر ره توحید چنین جوی بهایی
Шўнисти шӯ аз хеш ва миндиш казон пас
شونیست شو از خویش و میندیش کزان پس
Яксони шимурӣ ҳар ду : ҷафоеу вафое
یکسان شمری هر دو: جفایی و وفایی
Андар сифатат нест чаҳ номӣ ва чаҳ нанагӣ
اندر صفتت نیست چه نامی و چه ننگی
Бар боми харобот чаҳ ҷғдӣ чаҳ ҳумое
بر بام خرابات چه جغدی چه همایی
Гар назд сенае бишудӣ хилқати аввал
گر نزد سنایی بشدی خلقت اول
Аз дида намӯдӣ раҳи таҳқиқи сенае
از دیده نمودی ره تحقیق سنایی