Бехи иқбол ки чун шох зад аз боғи ҳунар

بیخ اقبال که چون شاخ زد از باغ هنر

Гарчи пажмурда шавад бози қабули орад бар

گرچه پژمرده شود باز قبول آرد بر

Давлат бо ҳунаронро фалаки марди аФгн

دولت با هنران را فلک مرد افگن

Занад осеб валикин накунад зеру зибр

زند آسیب ولیکن نکند زیر و زبر

Гӯшмолӣ диҳад айёми валикин на ба хашм

گوشمالی دهد ایام ولیکن نه به خشم

То ҳунар бо хирад омехта гардад зи ъбр

تا هنر با خرد آمیخته گردد ز عبر

Кӣ зи даврони фалаки туъма тақдир шавад

کی ز دوران فلک طعمهٔ تقدیر شود

Ҳар крои баҳри ҳунари бахти бпрўрд ба бар

هر کرا بهر هنر بخت بپرورد به بر

з бар арш занад хаймаи иқболу маҳал

ز بر عرش زند خیمهٔ اقبال و محل

Ҳар крои бадарға бахт омаду ҳмхўобаҳи зафар

هر کرا بدرقه بخت آمد و همخوابه ظفر

Аз қафо хӯрдани айём чаҳ нанг ояду ор

از قفا خوردن ایام چه ننگ آید و عار

Ки ҳам асбоб бузургӣаст ҳам оёти хатар

که هم اسباب بزرگیست هم آیات خطر

Мард дар зулмати айём гуҳар ёбаду ком

مرد در ظلمت ایام گهر یابد و کام

Ки ба зулмати гуҳари аспрди ҳамеи Искандар

که به ظلمت گهر اسپرد همی اسکندر

Кор чун рост буд мард куҷо гирад ном

کار چون راست بود مرد کجا گیرد نام

Аз чунин ҳодисаҳо мардон гирданд смр

از چنین حادثه‌ها مردان گردند سمر

Марди осеб фалак ёбад кандар ду сифат

مرد آسیب فلک یابد کاندر دو صفت

Ҳамчунуи унсур нафъ омаду сармояи зр

همچنو عنصر نفع آمد و سرمایهٔ ضر

Ҳеҷ номарди мхнс ки шунидаст ба даҳр

هیچ نامرد مخنث که شنیدست به دهر

Каз ҳунар дар хур тоҷ омад ва он минбар

کز هنر در خور تاج آمد و آن منبر

Шери пурзӯр на аз поя хорӣаст ба банд

شیر پرزور نه از پایهٔ خواریست به بند

Саги таммоъ на аз баҳр азизӣаст ба дар

سگ طماع نه از بهر عزیزیست به در

Сахт бисёр ситораи сет бар ин чарх валек

سخت بسیار ستاره‌ست بر این چرخ ولیک

Пас сияҳ ҷурм нигараданд магари шамсу қамар

پس سیه جرم نگردند مگر شمس و قمر

Аз ҳунар буд ки дар толеъи сарҳанги ҷалил

از هنر بود که در طالع سرهنگ جلیل

Чашми захм фалакӣ кард ба ногоҳ асар

چشم زخم فلکی کرد به ناگاه اثر

Ҳам аз он чарх чу он муддат нохуш бигузашт

هم از آن چرخ چو آن مدت ناخوش بگذشت

Ахтараш кард бидон толеъи фархундаи назар

اخترش کرد بدان طالع فرخنده نظر

Кигараш доираи кин вар шавад аз нуқтаи бахт

که گرش دایره کین ور شود از نقطهٔ بخت

Бишиканади доираро қӯти бахташи чанбар

بشکند دایره را قوت بختش چنبر

Ртбту шеъру раҳеи парварӣу ҷбҳти малик

رتبت و شعر و رهی پروری و جبهت ملک

Тоҳрбни алии он соҳиби калаку ханҷар

طاهربن علی آن صاحب کلک و خنجر

Онкӣ то чархи зи тақдири фалаки ҳомаҳи гашт

آنکه تا چرخ ز تقدیر فلک حامه گشت

На чунуи зоду бзоид ба ҳамаи умр дигар

نه چنو زاد و بزاید به همه عمر دگر

Онкии мари малики маликро зи накӯ рое ва дод

آنکه مر ملک ملک را ز نکو رایی و داد

Даст биниҳод чу дар умри худ аз адли умр

دست بنهاد چو در عمر خود از عدل عمر

Ҳар ки дар сояи гуҳи давлат ӯ гоми ниҳод

هر که در سایه گه دولت او گام نهاد

Кунад аз маскан ӯ ҳодисаи чархи ҳазар

کند از مسکن او حادثهٔ چرخ حذر

Ҳар крои шох бузургяш бирав чанг овехт

هر کرا شاخ بزرگیش برو چنگ آویخت

Халъату бахшиш ва ъз ёбад аз он шохи самар

خلعت و بخشش و عز یابد از آن شاخ ثمر

Ҳамчуи сарҳанги Муҳамади писари марди овез

همچو سرهنگ محمد پسر مرد آویز

Ки ҳамеи Муҳамадату мардӣ азу гирад фар

که همی محمدت و مردی ازو گیرد فر

Онкӣ зон ҳодиса зу шарм зада буд қазо

آنکه زان حادثه زو شرم زده بود قضا

Онкии зини мўҳбаҳ зу шодравони гашти қадар

آنکه زین موهبه زو شادروان گشت قدر

Он ҳунарманди ҷавонӣ ки чу дар басти миён

آن هنرمند جوانی که چو در بست میان

Фалаки пери кушояди пай диданаши басар

فلک پیر گشاید پی دیدنش بصر

Ва он хирадманди ҷавонӣ ки чу ду лаб бигушоед

و آن خردمند جوانی که چو دو لب بگشاید

Хонаи ақли ду сад каллаи бибандади зи дрр

خانهٔ عقل دو صد کله ببندد ز درر

Моя вар гашта зи таҳсили кафши хираду бузург

مایه ور گشته ز تحصیل کفش خرد و بزرگ

Судҳо бардаи зи осори дилаши модау нар

سودها برده ز آثار دلش ماده و نر