Хубат орост эй ғуломи эзад

خوبت آراست ای غلام ایزد

Чашми бади давр ! ха ! ба номи эзад !

چشم بد دور! خه! به‌نام‌ایزد!

НоФарид ва наёваред ба ҳасан

نافرید و نیاورید به حسن

Ҳеҷ сӯрат чу ту тамоми эзад

هیچ صورت چو تو تمام ایزد

Дар ҷаҳони ҷамолат аз руху зулф

در جهان جمالت از رخ و زلف

Баҳам оварад субҳу шоми эзад

بهم آورد صبح و شام ایزد

Сабаби обрӯии ҷон ҳо кард

سبب آبروی جان‌ها کرد

Хоки кӯии ту гоми гоми эзад

خاک کوی تو گام گام ایزد

Аз паии иззати ҷамол ту дод

از پی عزت جمال تو داد

Сӯрати лутфро қавоми эзад

صورت لطف را قوام ایزد

Аз паии миннати вуҷӯд ту кард

از پی منّت وجود تو کرد

Гарданонро ба зери воми эзад

گردنان را به زیرِ وام ایزد

Аз паии хизмати рикоб ту дод

از پی خدمت رکاب تو داد

Одамиро дами давоми эзад

آدمی را دم دوام ایزد

Кард гирди сами сутури раҳат

کرد گرد سم ستور رهت

Серумаи чашми хосу оми эзад

سرمهٔ چشم خاص و عام ایزد

Брҳмнро чу пурсӣ эзад кист

برهمن را چو پرسی ایزد کیست

Гуяд он рухи нигари кадоми эзад

گوید آن رخ نگر کدام ایزد

эй ба ҳар дами шароби одами хор

ای به هر دم شراب آدم خوار

Зада бар ҷоми ҷонати ҷоми эзад

زده بر جام جانت جام ایزد

Сари доми худии надории ҳеҷ

سر دام خودی نداری هیچ

Зон мудомат диҳад мудоми эзад

زان مدامت دهد مدام ایزد

Ваз барои шикори дилҳо сохт

وز برای شکار دلها ساخت

Холи ту донаи зулфи доми эзад

خال تو دانه زلف دام ایزد

Ончунон каъбае ки ҳаст туро

آنچنان کعبه‌ای که هست ترا

Дару девору саҳну боми эзад

در و دیوار و صحن و بام ایزد

Бидиҳ инсофи ҳеҷ во нагирифт

بده انصاف هیچ وا نگرفت

Аз ту аз некуӣу коми эзад

از تو از نیکویی و کام ایزد

Хубати оростаи сети турфатар онк

خوبت آراسته‌ست طرفه تر آنک

Худ ҳаме гуядат ба номи эзад

خود همی گویدت به نام ایزد

Ту Муқӣмӣ аз он сенае ро

تو مقیمی از آن سنایی را

Дод бар даргаати мақоми эзад

داد بر درگهت مقام ایزد