Чун ду зулфин ту каманд буд

چون دو زلفین تو کمند بود

Шояд ар дили асири банд буд

شاید ار دل اسیر بند بود

Гӯйем сабр кун зи баҳри худо

گوییم صبر کن ز بهر خدا

Охири ин сабр низ чанд буд

آخر این صبر نیز چند بود

Хоҷаи инсоф мебибояд дод

خواجه انصاف می بباید داد

Бо чунин рух чаҳ ҷои панд буд

با چنین رخ چه جای پند بود

Сарвро кӣ рух чу моҳ буд

سرو را کی رخ چو ماه بود

Моҳро кӣ лаб чу қанд буд

ماه را کی لب چو قند بود

намендонӣ ки паст гардад зуд

می ندانی که پست گردد زود

Ҳар крои ҳиммати баланд буд

هر کرا همت بلند بود

Ҳар ки маъшуқае чунин талабад

هر که معشوقه‌ای چنین طلبد

Ҳамаи ранҷу ғамаши писанд буд

همه رنج و غمش پسند بود

Хониш
шморҳ 129 — ъндлӣб