Бо ӯ дилам ба меҳру маваддати ягона буд

با او دلم به مهر و مودت یگانه بود

Симурғи ишқро дили ман ошиёна буд

سیمرغ عشق را دل من آشیانه بود

Бар даргаами зи ҷамъи фириштаи сипоҳ буд

بر درگهم ز جمع فرشته سپاه بود

Арши Маҷиди ҷоҳи марои остона буд

عرش مجید جاه مرا آستانه بود

Дар роҳи ман ниҳоди ниҳони доми макри хеш

در راه من نهاد نهان دام مکر خویش

Одами миёни ҳалқаи он доми дона буд

آدم میان حلقهٔ آن دام دانه بود

Май хост то нишона лаънат кунад маро

می‌خواست تا نشانهٔ لعنت کند مرا

Кард ончии хости одами хокии баҳона буд

کرد آنچه خواست آدم خاکی بهانه بود

Будам муаллими малакӯти андари осмон

بودم معلم ملکوت اندر آسمان

Умеди ман ба хулди барин ҷовдона буд

امید من به خلد برین جاودانه بود

ҲФсди ҳазор сол ба тоъат ббўдаҳ ам

هفصد هزار سال به طاعت ببوده‌ام

Вази тоъатами ҳазор ҳазорон хазона буд

وز طاعتم هزار هزاران خزانه بود

Дар лавҳ хондаам ки яке лаънатӣ шавад

در لوح خوانده‌ام که یکی لعنتی شود

Будам гумон ба ҳар кас ва бар худ гумон набӯд

بودم گمان به هر کس و بر خود گمان نبود

Одами зи хок буд ман аз нури пок ӯ

آدم ز خاک بود من از نور پاک او

Гуфтам ягонаи ман бум ва ӯ ягона буд

گفتم یگانه من بوم و او یگانه بود

Гуфтанд моликон ки накардӣ ту саҷда Эй

گفتند مالکان که نکردی تو سجده‌ای

Чун кардамӣ ки бо маниши ин дар миёна буд

چون کردمی که با منش این در میانه بود

Ҷонои биёу такя ба тоъот худ макун

جانا بیا و تکیه به طاعات خود مکن

Кин байти баҳри бениши аҳли замона буд

کاین بیت بهر بینش اهل زمانه بود

Донистам оқибат ки ба мо аз қазо расед

دانستم عاقبت که به ما از قضا رسید

Сад чашмаи он замони зи ду чашмами равона буд

صد چشمه آن زمان ز دو چشمم روانه بود

эй оқилони ишқи марои ҳам гуноҳ нест

ای عاقلان عشق مرا هم گناه نیست

Раҳ ёфтан ба ҷонибашон беризо набӯд

ره یافتن به جانبشان بی رضا نبود