Чун сухангӯе аз он лаби лутфи борӣ эй писар

چون سخنگویی از آن لب لطف باری، ای پسر!

Пас ба шухии лаб чаро хомӯши дорӣ эй писар

پس به شوخی لب چرا خاموش داری، ای پسر؟

Дар раҳи ишқи ту моро ёр ва мӯнис гуфт тест

در ره عشق تو ما را یار و مونس گفت توست

Зон бигуфтӣ аз ту мехоҳам ёрӣ эй писар

زان بگفتی از تو می‌خواهم یاری، ای پسر!

Дайри зӣ дар шодкомӣ каз асарҳои латиф

دیر زی در شادکامی کز اثرهای لطیف

Мӯниси ақлӣу ҷонро ғмгсорӣ эй писар

مونس عقلی و جان را غم‌گساری، ای پسر!

Талх гардад айши ширин бар батон Қандаҳор

تلخ گردد عیش شیرین بر بتانِ قندهار

Чун ба гоҳи базла зон лаби лутфи борӣ эй писар

چون به گاه بذله زان لب لطف باری، ای پسر!

Бомдод аз рашки доманро кунад хуршеди чок

بامداد از رشک، دامن را کند خورشید چاک

Рӯй чун моҳ аз гиребон чун барорӣ эй писар

رویِ چون ماه از گریبان چون برآری، ای پسر!

Сари басони соя зон бар хок дорам пеши ту

سر بسان سایه زان بر خاک دارم پیش تو

Каз руху зулфи офтобу сояи дорӣ эй писар

کز رخ و زلف آفتاب و سایه داری، ای پسر!

Саракашони сар бар хати фармон ман бунаанд бош

سرکشان سر بر خط فرمان من بنهند باش

То ба гирди маи хати мишкӣни барорӣ эй писар

تا به گِرد مه خط مشکین برآری، ای پسر!

Ар набӯдӣ моҳи рухсори ту тобони зери зулф

ار نبودی ماه رخسار تو تابان زیر زلف

Бо сари зулфи ту будӣ даҳри торӣ эй писар

با سر زلف تو بودی دهر تاری، ای پسر!

Кӯдакии конро ба маънӣ дар хами чавгони зулф

کودکی کآن را به معنی در خم چوگان زلف

Ҳамчуи гӯйии рӯзу шаби гардони надорӣ эй писар

همچو گویی روز و شب گردان نداری، ای پسر!

Шуд гирифтори сари зулфи каманди осои ту

شد گرفتار سر زلف کمندآسای تو

Рӯзи даъвӣ кардани мардони корӣ эй писар

روز دعوی کردن مردان کاری، ای پسر!

Шуд шикори чашми рӯбаҳи бози пари дастони ту

شد شکار چشم روبه باز پر دستان تو

Садҳазорони ҷони шерони шикорӣ эй писар

صدهزاران جان شیران شکاری، ای پسر!

Моҳ рӯй ту чу барги гул ба боғи дилбарӣ

ماه روی تو چو برگ گل به باغ دلبری

Шуд шукуфта бар ниҳоли комгорӣ эй писар

شد شکفته بر نهال کامگاری، ای پسر!

Бас дило каз хуррамӣ бебарг шуд зон барги гул

بس دلا کز خرمی بی‌برگ شد زان برگ گل

Оҳ агар бар барги гули шамшоди корӣ эй писар

آه اگر بر برگ گل شمشاد کاری، ای پسر!

Кӣ шудандӣ олимӣ дар ишқи ту ёқӯби вор

کی شدندی عالمی در عشق تو یعقوب‌وار؟

Гар на аз Юсуфи ҷаҳонро ёдгорӣ эй писар

گر نه از یوسف جهان را یادگاری، ای پسر!

Чун сенаеро ба олами номи фахр аз ишқи тест

چون سنایی را به عالم نام فخر از عشق توست

Нангу ор аз васлат ӯ май чаҳ дорӣ эй писар

ننگ و عار از وصلت او می چه داری، ای پسر؟