Зулф чун занҷир ва чун қӣр эй писар

زلف چون زنجیر و چون قیر ای پسر

Як замон аз дӯш баргир эй писар

یک زمان از دوش برگیر ای پسر

Зон ки то дар банду занҷири тўоим

زان که تا در بند و زنجیر توایم

Аз дар бандему занҷир эй писар

از در بندیم و زنجیر ای پسر

Арса то кӣ кард хоҳии оризин

عرصه تا کی کرد خواهی عارضین

Чун гул бехор бар хез эй писар

چون گل بی خار بر خیز ای پسر

Ҳар замони ое ба тир андохтан

هر زمان آیی به تیر انداختن

Ҳам камон дар даст ва ҳам тир эй писар

هم کمان در دست و هم تیر ای پسر

Зон ки чашм бад бидон ориз расад

زان که چشم بد بدان عارض رسد

Зуд дар даҳ бонги такбир эй писар

زود در ده بانگ تکبیر ای پسر

Он лабу дандон ва он ширини забон

آن لب و دندان و آن شیرین زبان

Ангабини сет ва майу шер эй писар

انگبین‌ست و می و شیر ای پسر

Ҷусти натавонади дил аз ишқи ту ҳеҷ

جست نتواند دل از عشق تو هیچ

Ҷуст ки тавонад зи тақдир эй писар

جست که تواند ز تقدیر ای پسر

Пои бифишоради сенае дар ғамат

پای بفشارد سنایی در غمت

То ба дасти ое ба тадбир эй писар

تا به دست آیی به تدبیر ای پسر