Бо тобиши зулфу рахт эй моҳи дили афрӯз

با تابش زلف و رخت ای ماه دل‌افروز

Аз шоми ту қадар ояд ва аз субҳи ту наврӯз

از شام تو قدر آید و از صبح تو نوروز

Аз ҷунбиши мӯӣ ту барояд ду гул аз машк

از جنبش موی تو برآید دو گل از مشک

Вази тобиш рӯй ту барояд ду шаб аз рӯз

وز تابش روی تو برآید دو شب از روز

Бар гирди яке гирди дили мо ва дар он дил

بر گرد یکی گرد دل ما و در آن دل

Гар ҷузи ғами худ ёбии оташи зану бФрўз

گر جز غم خود یابی آتش زن و بفروز

Ҳар чанд ҳамаи дафтари ушшоқи бхўондим

هر چند همه دفتر عشاق بخواندیم

Бо ин ҳама дар ишқ ту ҳастем навомӯз

با این همه در عشق تو هستیم نوآموز

Дар мамлакати ошиқӣ аз пистау бодом

در مملکت عاشقی از پسته و بادام

Бӯси ту ҷаҳонгир шуду ғамзаи ҷҳонсўз

بوس تو جهانگیر شد و غمزه جهانسوز

То дидаи мо ҷуз ба ту ором нагирад

تا دیدهٔ ما جز به تو آرام نگیرد

Аз бӯсааш Меҳрӣ кун вази ғамзааш брдўз

از بوسه‌اش مهری کن وز غمزه‌اش بردوز

Бо ҳиҷри ту ҳар шаби зи паии васл ту гӯям

با هجر تو هر شب ز پی وصل تو گویم

Ёрб ту шаби ошиқ ва маъшӯқ макун рӯз

یارب تو شب عاشق و معشوق مکن روز