То ҷоизӣ ҳаме нашиносӣ зи лоиҷўз

تا جایزی همی نشناسی ز لایجوز

Андари тариқи ишқи мусаллам нае ҳануз

اندر طریق عشق مسلم نه‌ای هنوز

Ошиқ набошад онкии мар ӯро хабар буд

عاشق نباشد آن که مر او را خبر بود

Аз сардии зимистону зи гармии тамӯз

از سردی زمستان و ز گرمی تموز

Дар кӯии ишқ рост наёбӣ чу тиру зиҳ

در کوی عشق راست نیابی چو تیر و زه

То пушт чун камон накунӣ рӯй ҳамчу туз

تا پشت چون کمان نکنی روی همچو توز

Чун дар миёни ишқ чу шин андар омадӣ

چون در میان عشق چو شین اندر آمدی

Чун айн ва қоф бош ҳамаи солаи пушти қўз

چون عین و قاف باش همه ساله پشت قوز

Гар марди ин раҳеи қадам аз ҷон кун ва дар ой

گر مرد این رهی قدم از جان کن و در آی

Вар оҷизӣ бирав туу дайну раҳи ъҷўз

ور عاجزی برو تو و دین و ره عجوز