Бомдодони шоҳи худро дидаам бар мураккабаш

بامدادان شاه خود را دیده‌ام بر مرکبش

Машки поашон аз ду зулфу бӯсаи борон аз лабаш

مشک‌پاشان از دو زلف و بوسه‌باران از لبش

Садҳазорони ҷисму ҷони афшону ҳайрон аз қафоаш

صدهزاران جسم و جان‌افشان و حیران از قفاش

Аз барои бӯса чидани гирди сояи мураккабаш

از برای بوسه چیدن گرد سایهٔ مرکبش

Ханҷарӣ дар даст ва « ман ирғб » кунони ъёрўор

خنجری در دست و «مَن یَرغَب»‌کنان عیاروار

Ҷисму ҷон ошиқон тозон сӯй « ман ирғб » ш

جسم و جان عاشقان تازان سوی «من یرغب»ش

Баҳри дафъи чашми захми масташро чу ман

بهر دفع چشم‌زخم مستش را چو من

Хайли хайли анҷум ҳаме карданд ёрб ёрбаш

خیل‌خیل انجم همی کردند یارب یاربش

Сӯии деву диўмрдм ҳар замон чун осмон

سوی دیو و دیومردم هر زمان چون آسمان

Аз ду моҳи нав шаҳоб андоз наъли ашҳбш

از دو ماه نو شهاب‌انداز نعل اشهبش

Куфру дайну диўмрдм ҳар замон чун осмон

کفر و دین و دیومردم هر زمان چون آسمان

Аз ду моҳи нав шаҳоб андоз наъли ашбҳш

از دو ماه نو شهاب انداز نعل اشبهش

Дастҳо бар сар чу ақраби рӯзу шаб аз баҳри онк

دست‌ها بر سر چو عقرب روز و شب از بهر آنک

То чаро барме хӯрд парвини зи машки ақрабаш

تا چرا بَرمی‌خورد پروین ز مشک عقربش

Дарҷ ёқӯтяш дидам , пари зи кавкабҳои сим

درج یاقوتیش دیدم، پر ز کوکب‌های سیم

Ёрб он дарҷаши накӯтар буд ё он кавкабаш

یارب آن درجش نکوتر بود یا آن کوکبش

Ҷон ҳаме борид ҳар соъати зи сар то пой ӯ

جان همی بارید هر ساعت ز سر تا پای او

Гўиё будаст оби зиндагонии машрабаш

گوییا بودست آب زندگانی مشربش

Офтобӣ буд гуфтӣ муттасил бо шаш ҳилол

آفتابی بود گفتی متصل با شش هلال

Чун бидидам он ду то рухсор ва шаш ту ғабғабаш

چون بدیدم آن دو تا رخسار و شش تو غبغبش

Ҳар замон аз чашму лаълаши ғамзаеу ханда Эй

هر زمان از چشم و لعلش غمزه‌ای و خنده‌ای

Ҷон фузудан кеш дидам , дил рубудани мазҳабаш

جان فزودن کیش دیدم، دل ربودن مذهبش

Гарчи будам бо сенае дар ҷаҳони офият

گرچه بودم با سنایی در جهان عافیت

Ҳам бихӯрадам охроломр аз паии ҳабаши ҳабаш

هم بخوردم آخرالامر از پی حبش حبش