зи ҷазаъу лаълат эй симини биногваш

ز جزع و لعلت ای سیمین بناگوش

Дилами пари неши гашту табъи пари нӯш

دلم پر نیش گشت و طبع پر نوش

Ду ҷодӯии камӣни сози камони каш

دو جادوی کمین‌ساز کمان‌کش

Ду наққоши шукри поши гуҳари нӯш

دو نقاش شکر‌پاش گوهر‌نوش

Ки пеши ин ва он ҷонроу дил ро

که پیش این و آن‌، جان را و دل را

Ҳазорон ғошияи сети имрӯз бар дӯш

هزاران غاشیه ست امروز بر دوش

Чу бинмти он ду то лаъли пар аз кибр

چو بینمت آن دو تا لعل پر از کبر

Чу бинмти он ду то ҷазаъи пар аз ҷӯш

چو بینمت آن دو تا جزع پر از جوش

Бад-ӣн гӯям зиҳии хомӯш гуё

بدین گویم زهی خاموش گویا

Бидон гӯям зиҳӣ гуёӣ хомӯш

بدان گویم زهی گویای خاموش

Басои зӯҳҳоди гетиро ки барадӣ

بسا زهاد گیتی را که بردی

Бидон лабҳои чун май мояи ҳуш

بدان لب‌های چون می مایهٔ هوش

Басои шерони оламро ки додӣ

بسا شیران عالم را که دادی

зи чашми оҳӯонаи хоби харгӯш

ز چشم آهوانه خواب خرگوش

Зании гулроу млро хок дар чашм

زنی گل را و مل را خاک در چشم

Чу андари маҷлиси оеи зулф бар дӯш

چو اندر مجلس آیی زلف بر دوش

зи мастӣ боз карда банди Крета

ز مستی باز کرده بند کرته

зи шухии каҷи ниҳодаи тарафи шаби пӯш

ز شوخی کج نهاده طرف شب‌پوش

зи ҷазаъати хонаи хона дил шавад хӯн

ز جزعت خانه‌خانه دل شود خون

зи лаълати чашмаи чашма хӯн шавад нӯш

ز لعلت چشمه‌چشمه خون شود نوش

Гурезад дар адам ҳар рӯз ва ҳам шаб

گریزد در عدم هر روز و هم شب

зи шарм рӯйу мӯят чун дайу дӯш

ز شرم روی و مویت چون دی و دوش

Ту ҷонигар нае ди рбр аҷаб нест

تو جانی‌، گر نه‌ای در بر عجب نیست

Ки ҷон дар ҷон дар ояд на дар оғӯш

که جان در جان در آید نه در آغوش

Нигоро аз сари озоди мардӣ

نگارا از سر آزاد‌مردی

Ҳадиси дардноки бандаи бниўш

حدیث دردناک بنده بنیوش

Маро чун аз вале бхридаҳ эй дай

مرا چون از ولی بخریده‌ای دی

Кунунам бар аду имрӯз мафруш

کنونم بر عدو امروز مفروش

Маро гуфтӣ фаромӯшам макун низ

مرا گفتی فراموشم مکن نیز

Ту рӯй аз баҳри ин мхрошу мхрўш

تو روی از بهر این مخراش و مخروش

Ки гашт аз баҳри ёди ҷазаъу лаълат

که گشت از بهر یاد جزع و لعلت

Сенаеро фаромӯшии фаромӯш

سنایی را فراموشی فراموش

Хониш
шморҳ 204 — ъндлӣб