Чун наҳй зулфи тофта бар гӯш

چون نهی زلفِ تافته بر گوش

Чун наҳй ҷаъди бофта бар дӯш

چون نهی جعدِ بافته بر دوش

Аз дили ман рамида гардад сабр

از دل من رمیده گردد صبر

Вази тан ман парида гардад ҳуш

وز تن من پریده گردد هوش

На аҷабгар хурӯши ман бФзўд

نه عجب گر خروش من بفزود

То шуд он оризи ту ғолияи пӯш

تا شد آن عارض تو غالیه‌پوش

Моҳ дар осмон сиёҳ шавад

ماه در آسمان سیاه شود

Халқ олам бароваранд хурӯш

خلق عالم برآورند خروش

То ба вақти сипедаи дами як дам

تا به وقت سپیده‌دم یک دم

Ба ғнўм дар интизори ту дӯш

نغنودم در انتظار تو دوش

Гоҳ будам барраи Фгндаҳи ду чашм

گاه بودم به ره فگنده دو چشم

Гоҳ будам ба дар ниҳодаи ду гӯш

گاه بودم به در نهاده دو گوش

Хор ман гардад аз висоли ту гул

خارِ من گردد از وصالِ تو گُل

Заҳр ман гардад аз ҷамоли ту нӯш

زهر من گردد از جمال تو نوش