эй соқии хез ва пар кун он ҷом

ای ساقی خیز و پر کن آن جام

КоФтодаҳи дилами зи ишқ дар дом

کافتاده دلم ز عشق در دام

То ҷом кунам зи дидаи холӣ

تا جام کنم ز دیده خالی

Вази хӯни ду дида пар кунам ҷом

وز خون دو دیده پر کنم جام

Айём чу мо басии фурӯи барад

ایام چو ما بسی فرو برد

То кӣ бандеми дил дар айём

تا کی بندیم دل در ایام؟

Хезем ва рӯем аз пас ёр

خیزیم و رویم از پس یار

Гирем ду зулфи он длором

گیریم دو زلف آن دلارام

Бошем муҷовири харобот

باشیم مجاور خرابات

Чандон бихӯрем бодаи хом

چندان بخوریم بادهٔ خام

Каз мастӣ ва ошиқӣ ндонем

کز مستی و عاشقی ندانیم

Кандар куфрем ё дар ислом

کاندر کفریم یا در اسلام!

Гар даии гуфтеми хосгоним

گر دی گفتیم خاصگانیم

Имрӯзи шудеми ҷумлагии ом

امروز شدیم جملگی عام

Имрӯзи замона хуш гузорем

امروز زمانه خوش گذاریم

То фардо чун буд саранҷом

تا فردا چون بود سرانجام