Чок зад ҷони падари дасти сабои домани гул

چاک زد جان پدر دست صبا دامن گل

Хез то ҳар ду хиромем ба пиромни гул

خیز تا هر دو خرامیم به پیرامن گل

Тира шуд абр чу зулфин ту бар чеҳраи рух

تیره شد ابر، چو زلفین تو بر چهرهٔ رخ

То биёрост чу рӯй ту рухи равшани гул

تا بیآراست چو روی تو رخ روشنِ گل

Ҳамаи шаби фохта то рӯз ҳаме гиряд зор

همه شب فاخته تا روز همی گرید زار

зи ғами гул чу ман аз ишқи ту эй хирмани гул

ز غم گل چو من از عشق تو ای خرمن گل

Зон ки гули бандаи он рӯй хуши хуррами тест

زان که گل بندهٔ آن روی خوش خرم تو ست

Дар ҳавои рухи ту дасти ману домани гул

در هوای رخ تو دست من و دامن گل

Гул бурун кард сар аз шох ба дили бурдани халқ

گل برون کرد سر از شاخ به دل بردن خلق

То басии ҷилва гарӣ кард ҳаво бар тани гул

تا بسی جلوه‌گری کرد هوا بر تن گل

То гули ориз ту дид фурӯи рехти зи шарм

تا گل عارض تو دید، فرو ریخت ز شرم

Бо гули оризи ту рост наёяд фани гул

با گل عارض تو راست نیاید فن گل

Хониш
шморҳ 219 — ъндлӣб